W październiku 2025 roku, po kolejnej edycji Forum o współczesnej dramaturgii dla młodej widowni w Polsce, organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka, wyznałam publicznie, że czytam dramaty. Ku mojemu zdziwieniu ten swoisty "coming out" jeszcze długo rezonował w moich mediach społecznościowych. Nie wiem, dlaczego zwlekałam do tej pory z poleceniem "Nowych Sztuk dla Dzieci i Młodzieży". Tytuł antologii, o której chcę Wam opowiedzieć - "Niewidzialne?" - koresponduje z bohaterami i bohaterkami każdego ze znajdujących się w niej tekstów.

Zdawać by się mogło, że nazywanie występów zespołu kameralnego "kameralnymi" to tautologia. Istnieje jednak duża muzyczna przestrzeń, która takie określenie usprawiedliwia - już po raz czwarty zespół zaprosił na Festiwal Wieczory Kameralne z Amadeusem.

Na muzyczną wyprawę do Austrii zaprosiła słuchaczy Filharmonia Poznańska. Przewodnikami podróży zostali znawca symfoniki Antona Brucknera i doświadczony dyrygent Christoph Campestrini oraz ceniony interpretator muzyki Mozarta - pianista Christian Zacharias.

Hubert Czerepok to artysta sztuk wizualnych, fotograf, autor instalacji, obiektów i filmów. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, a dyplom obronił w pracowniach prof. Izabelli Gustowskiej i prof. Jana Berdyszaka. Artystę interesują m.in. rzeczy wymykające się kontroli, teorie konspiracyjne, konstrukcje determinujące ludzkie zachowania oraz interwencje i sytuacje niejednoznaczne.

Basia - Agnieszka, Agnieszka - Basia. Dwa światy, dwie twórczynie i dwie energie, których splot mogliśmy podziwiać w miniony sobotni wieczór w klubie Blue Note. Czekałam na ten koncert, jak zresztą na niemal każde kolejne wcielenie repertuaru, który tak wielu z nas ma wpisany w DNA. Jak było? Doskonale! Rewelacyjne aranżacje Jacka Piskorza w wykonaniu świetnego bandu zafundowały nam wieczór idealny.

Kto by pomyślał, że wystarczy fortepian, bandoneon i odrobina pozytywki, by szarą i zbyt mroźną styczniową rzeczywistość zastąpił wieczór żywcem wyjęty ze środka lata? Skrzący się od kolorów, otulający nas ciepłem i zachwycający przenoszącymi w czasie melodiami. 

"Szczęściem jest trwałe, pełne i uzasadnione zadowolenie z życia" - pisał Władysław Tatarkiewicz w książce "O szczęściu", na którą powołują się twórcy spektaklu "Siedem szczęść". Problematyczność tego uczucia, jego nietrwałość, relatywizm i niedocenianie stały się tematem najnowszego przedstawienia Teatru Usta Usta Republika. Każdy z jego bohaterów (tak jak i my w realnym życiu) szuka szczęścia, jednak nie zawsze postrzega je zgodnie z przywołaną przez filozofa definicją.

"Odrzucenie", nominowany do National Book Award i polecany przez "New York Timesa" zbiór opowiadań amerykańskiego pisarza tajskiego pochodzenia, Tony'ego Tulathimutte'a, to gorzka, satyryczna proza o samotności. Obrywa się w niej zarówno toksycznej manosferze czy uczestnikom kultu techno-wydajności, jak i przewrażliwionej performatywnej lewicy. Wszytko to w świetnym, dodający tekstowi autentyczności przekładzie Adriana Stachowskiego.

Najnowsza premiera Teatru Nowego, "Hotelu Molier" Oskara Sadowskiego, jest jak luksusowe spa, w którym ktoś wypuścił wodę z jacuzzi i włączył maszynę wytwarzającą dym. Zostały puste, niesłużące nikomu niecki i sztuczna mgła...

Rozszerzać definicję dźwięku można ostentacyjnie albo subtelnie - przez drobne przesuwanie akcentów, ostrożne otwieranie kolejnych pokładów wrażliwości albo wprowadzanie głosów działających równolegle, choć rzadko wchodzących ze sobą w dialog. Hybrydy - projekt muzyczny Izabelli Gustowskiej i Patryka Lichoty - zdecydowanie należy do tej drugiej grupy. Nie tyle łączy dyscypliny, ile przekształca je w autonomiczną całość: drgającą, świetlistą, zbudowaną na wizualnych śladach i intuicyjnym rytmie.