Wojciech Waglewski chciał zamknąć studyjny rozdział jedną piosenką. Po czterech dekadach Voo Voo miało repertuar na kilka kolejnych tras, koncertową maszynę działającą bez odcinania kuponów i katalog, który podczas każdego grania potrafi zmienić kształt. Wystarczyłby jeden utwór na pożegnanie z regularnym nagrywaniem płyt. Stało się jednak tak, że wyrósł z niego cały album - o stracie, pracy, obecności i całej tej skomplikowanej alchemii, dzięki której zespół z tak długą historią wciąż brzmi jak żywy organizm, pełen ruchu, reakcji i scenicznego instynktu. Ten gest ma więc w sobie coś z pożegnania, ale jeszcze mocniej działa jak zaproszenie. Jednym z jego najbliższych adresów będzie CK Zamek, gdzie "Dźwięczność" zabrzmi z całą mocą.

Czy "Arabela" w reżyserii Piotra Ratajczaka w Teatrze Animacji powtórzy sukces kultowego czechosłowackiego serialu Václava Vorlíčka i Miloša Macourka? Wszystko na to wskazuje, choć ja sama mam pewne wątpliwości.

Premiera ósmego, wieloznacznego, a przy tym celnie portretującego rzeczywistość spektaklu "Intro" Teatru Klucz odbyła się w 20. rocznicę powstania tej grupy. Tym razem wyjątkowy zespół aktorów i aktorek o szczególnych predyspozycjach, znacznie wyraźniej niż w jakimkolwiek ze swoich dotychczasowych przedstawień, zajął się tematami fundamentalnymi, dotykając fenomenu ludzkiego istnienia.

Wielkie ratajskie blokowiska mają już prawie 60 lat. Jak powstawały? Jak się w nich mieszka? Co widać z najwyższych pięter 16-piętrowych wieżowców? Galeria Śluza zaprasza na przekrojową wystawę o Ratajach.

Dla jednych słuchaczy najciekawsza jest Scena Główna, inni uważają, że znacznie więcej emocji przynosi im alternatywna Scena Ż. Jeszcze inni dzielą swój czas i uwagę pomiędzy obie sceny - i to wydaje się być rozwiązanie najrozsądniejsze. Bo też Męskie Granie, tradycyjnie już, przynosi słuchaczom szansę na wiele przeżyć niebanalnych, czasami mających walor jednorazowych kooperacji, kiedy indziej będących okazją na ponowne odkrycie artystów na pozór doskonale znanych.

Spektakle proponowane na Festiwalu Najmłodszych są jak dobre rytuały przed snem - niosą ukojenie. Ich twórcy jak najtroskliwsi rodzice, z delikatnością, czułością i uważnością objaśniają dzieciom świat.

Co dzieje się w kulturze w Poznaniu, Wrocławiu i Berlinie? Czy instytucje kultury z tych miast mogą ze sobą współpracować? Jak wymieniać się pomysłami, informacjami czy wystawami? O tym rozmawiali twórcy, naukowcy i przedstawiciele instytucji na 6. Forum Kultury Berlin-Poznań-Wrocław, które odbyło się w miniony weekend w Akademii Europejskiej w Berlinie.

- To w Poznaniu wybuchł pierwszy wielki społeczny bunt. Każdy kolejny był w istocie powrotem do punktu wyjścia wyznaczonego przez rok 1956 - mówi Piotr Grzelczak, historyk, kierownik Oddziału Muzeum Narodowego w Poznaniu Ratusz - Muzeum Poznania, autor najnowszej książki "Tam i z powrotem. Poznański Czerwiec 1956".

Osiemnaście lat temu Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych Animator startował jako wydarzenie dla pasjonatów. Dziś jest jedną z najważniejszych imprez poświęconych tej sztuce w Europie Środkowo-Wschodniej i jednym z niewielu festiwali w Polsce, których konkurs otwiera zwycięzcom drogę do oscarowej nominacji. Tegoroczna edycja potrwa od 4 do 12 lipca. Festiwal pozostaje wierny swojej najważniejszej zasadzie: animacja jest tu nie tyle gatunkiem czy techniką, ile sposobem opowiadania o świecie.

Miłośnicy kryminalnych powieści retro z Poznaniem w tle powinni być usatysfakcjonowani. "Junkier" Macieja Brzezińskiego to poprawnie napisana opowieść z końca XIX stulecia, w której realia pruskiego zaboru mieszają się z jeszcze odleglejszą historią średniowiecznego bractwa i jego rytuałów na pograniczu prawa i moralności. A jednak czegoś tu zabrakło...