Tomasz Maśląkowski w "Wielkim złym lisie" przeprowadza wiwisekcję na starych i znanych motywach: matki, lisa i wilka. Lawiruje pomiędzy stereotypami, a jego obserwacje dotyczące porozumienia międzygatunkowego są nieocenionym źródłem wiedzy... o nas samych.

Wystawa "Zooom. Personal is political" (czyli "to, co osobiste, jest polityczne") w Galerii Miejskiej Arsenał prezentuje sztukę kobiet zgrupowanych czy - co wydaje się bardziej odpowiadać założeniom pomysłodawczyń i uczestniczek przedsięwzięcia - zsieciowanych w MalerinnenNetzWerk Berlin-Leipzig (MNW). Choć grupę tworzą artystki pochodzące z Niemiec, do udziału w wystawie i poprzedzającej ją inicjatywie zaproszono także twórczynie z Polski.

Tym razem wyjścia były dwa: albo zachwyci albo zażenuje. Akt wandalizmu na epopei narodowej brzmi kusząco, spektakl w formule koncertowo-musicalowej trochę zaczyna niepokoić, ale dopiero z dopisku "...tylko że rapowy" wieje grozą w teorii bardzo słusznej i wartościowej teatralnej misji trafienia do młodych, która w praktyce zbyt często jednak przybiera karykaturalną, cringową formę.

Zdaniem wielu słuchaczy Kuba Karaś - artysta, producent muzyczny i multiinstrumentalista młodego pokolenia - to obecnie jedno z najciekawszych nazwisk na polskiej scenie muzycznej. Już od młodzieńczych lat wiedział, czego chce, a jego twórczość rozwijała się od indie rocka po syntetyczne brzmienia electro-popu. Angażuje odbiorcę na wielu poziomach - bez względu na to, czy działa w ramach The Dumplings, duetu Karaś/Rogucki, czy w projektach solowych. W Poznaniu zagra w pojedynkę - w klubie w_sercu zaprezentuje specjalny didżejski set!

Quentin Dupieux jest reżyserem "par excellence" surrealistycznym. Wiernym uczniem Salvadora Dalego i Luisa Buñuela. Chyba jedynym twórcą światowego kina, który konsekwentnie i kurczowo trzyma się tego stylu. Nie inaczej rzecz wygląda w najnowszej produkcji Francuza, "Daaaaaalí!", którego bohaterem jest, jak można się domyślić, Salvador Dalí. Trudno o bardziej bezpośredni hołd złożony swojemu idolowi. Pisze Bartosz Żurawiecki. 

Diana Spencer, Jackie Kennedy, a teraz Maria Callas. Pablo Larrain kontynuuje swoją filmową serię biografii sławnych kobiet, przedstawiając ostatni etap życia greckiej sopranistki i diwy, która zawojowała największe sceny operowe świata.

Dla poznańskiej humanistyki postać legendarna - ojciec założyciel filmoznawstwa na UAM. Uczeń Jerzego Ziomka, wykładowca i autor niezliczonych publikacji o filmach, mediach i sztuce, juror niezliczonych konkursów. Jednak nie tylko teoretyk, ale i praktyk - to on odkrył najstarszy znany polski film fabularny i wiele innych perełek wczesnej polskiej kinematografii. Ostatnio, jako prozaik, uraczył nas monumentalną powieścią historyczną "Wiwat! Saga wielkopolska". W czwartek - 13 lutego, gościem Biblioteki Raczyńskich będzie profesor Marek Hendrykowski.

A może lektura lekka, łatwa i przyjemna? Tak! Dajmy sobie na to czas i przestrzeń. Inaczej nie sposób przebrnąć przez kolejny już listopad, czwarty z rzędu: po listopadzie - listopadzie, listopadzie - grudniu, listopadzie - styczniu, mamy wszak listopad - luty. Szaro, buro i ponuro, w dodatku zimno i ble. A dobra książka jest dobra na wszystko!

- Wszystko zaczęło się od potrzeby spotkania w gronie znajomych, by zgodnie z turystyczną tradycją usiąść razem i pośpiewać. Chcieliśmy kawałek podróżniczego życia przenieść do miasta - mówi Michał Romanowicz, współorganizator "Poznańskiego Śpiewogrania" - oddolnej inicjatywy muzycznej, która obchodzi właśnie drugie urodziny. Słucha Paweł Binek.

Ten szarobury weekend można spędzić w domu, tylko... czy na pewno warto? Pomimo lutowych temperatur, na deski teatru przebojem wskakują muppety ("Avenue Q" w Teatrze Muzycznym), maskotki z komiksu "Wielki, zły lis" (Teatr Animacji), a także muzycy: Michał Obrębski, Paktofonika, Mikromusic czy Clan of Xymox. Bardzo ciekawie zapowiada się także oferta wydarzeń na kolejny tydzień - z myślą o czytelnikach wybieramy koncerty, spotkania i warsztaty, na które możliwy jest wstęp wolny! Zapraszamy do przeglądu "Kultury na weekend".

Na wystawie w nieprzypadkowym miejscu, bo w Muzeum Archeologicznym, sztuka współczesna i archeologia po raz kolejny toczą ze sobą dialog. "Arche Archeo Archeologia" powstała dzięki współpracy z Uniwersytetem Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, przynosząc ciekawe efekty.

Choć od powstania Mikromusic minęło ponad dwadzieścia lat, ten alternatywny zespół wciąż potrafi zadziwiać, angażować i wprowadzać słuchaczy w stan artystycznego uniesienia. Wspólnie z Natalią Grosiak - liderką zespołu, która od zawsze była jego duszą, oraz Dawidem Korbaczyńskim - wszechstronnym gitarzystą, grupa zdołała podbić serca fanów w Polsce, a także poza jej granicami. Osiem albumów tej formacji, z których każdy jest odrębnym rozdziałem w ich twórczości, to podróż poprzez trip-hop, jazz i pop, ale to najnowsza płyta "Nie umiem tańczyć" (2025) może okazać się jedną z najbardziej przełomowych. Jej zawartość poznamy w CK Zamek.

Mocny, niepoprawny politycznie i zabawny musical dla dorosłych zagości w Teatrze Muzycznym w Poznaniu. W nieprzyzwoitej komedii "Avenue Q" o problemach zwykłych ludzi opowiedzą aktorzy i... lalki. Premiera 8 lutego.

"Wielki zły lis" Benjamina Rennera to jeden z najpopularniejszych komiksów we Francji. Zdobył kilka nagród, m.in. dla najlepszego albumu dla dzieci na festiwalu w Angoulême, i doczekał się ekranizacji, za którą twórcy otrzymali Cezara, czyli francuski odpowiednik Oscara, dla najlepszej animacji roku. Czy adaptacja Tomasza Maśląkowskiego w Teatrze Animacji również odniesie sukces? Premiera - 8 lutego.

Paktofonika - zespół, który na początku XXI wieku zaskakiwał swoją muzyką, stylem i filozofią, stał się jednym z fundamentów polskiego hip-hopu. Jego historia jest tak pełna dramatyzmu, emocji i nieprzewidywalnych zwrotów, że nie sposób prześlizgnąć się po niej bez poczucia, że żyjemy w kraju, w którym hip-hop nie tylko funkcjonuje, ale także kształtuje rzeczywistość - i to nie tylko tę muzyczną. Teraz czas na kolejną podróż. Do przeszłości, ale i tego, co jest teraz - w klubie Tama.

Prowadzenie przedsiębiorstwa to sztuka. Jeśli dodamy fakt osiągania sukcesów przez firmę zajmującą się choćby w pewnym zakresie kulturą - to już nie lada wyczyn. Czapki z głów - należałoby powiedzieć! Do jednego z takich przedsiębiorstw, którym wiodło się znakomicie,  zajrzymy dzisiaj!

Mulatu Astatke - wielki mistrz wibrafonu i bębnów conga, który etniczne brzmienia swojej ojczyzny połączył z latynoskimi rytmami i jazzową swobodą, kształtując tym jeden z najważniejszych nurtów muzycznych XX wieku. Jego ethio-jazz to synteza, która na pierwszym planie stawia afro-etiopskie tradycje, ale i subtelne eksperymenty, a przede wszystkim energię, która porusza nie tylko serca, ale i stopy. W CK Zamek przekonamy się o tym na własnej skórze.

"Udar" według scenariusza Pawła Demirskiego inspirowany jest chorobą Macieja Nowaka - krytyka kulinarnego i teatralnego, publicysty, od niemal  dekady zastępcy dyrektora do spraw artystycznych w poznańskim Teatrze Polskim. To historia o małej apokalipsie, która może spotkać każdego z nas - tym bardziej dotkliwej, im większe jest nasze osobiste przekonanie o własnej wyjątkowości.

- Traktujemy kakofoNIKT jako laboratorium, gdzie niekiedy intuicyjnie, a czasem podążając za zdobyczami nauki i sztuki, tworzymy różne psychoakustyczne gry - mówią Patryk Lichota i Hubert Wińczyk, którzy wspólnie z Michałem Jońcem tworzą ten poznański projekt. kakofoNIKT niedawno świętował swoje 18. urodziny.

Wojtek, czyli najbardziej znany niedźwiedź w Polsce, koń Grom, który został kapralem, Kasztanka - ulubiona klacz Józefa Piłsudskiego, Łajka - pierwszy pies, który został wysłany w przestrzeń kosmiczną czy niedźwiedzica Baśka Murmańska znana jako "córka regimentu" to zaledwie kilka przykładów przedstawicieli zwierzęcych bohaterów towarzyszących człowiekowi w trudnych momentach. Pamiętamy o nich i przywołujemy ich sylwetki w kontekście wyjątkowych historii, czasami nawet budujemy pomniki. Ale opowieści te często przyjmują formę anegdot i towarzyszy im pewna infantylizacja. Sprowadzamy zwierzęcych bohaterów do roli "maskotek" i skupiamy się na elemencie niesamowitości, odmawiając im tym samym podmiotowości i sprawczości.