W polskim jazzie od dawna istnieje pewien cichy konflikt między tym, co wypada, a tym, co naprawdę działa. Zwykle odbywa się między klubową powagą a internetowym obiegiem. Językiem konserwatoriów, festiwali i konkursów a tym wszystkim, co dzieje się poza salami z wysmakowaną akustyką - na YouTubie, w hip-hopie, w alternatywnym popie i w tych (dla niektórych) nieznośnie krótkich formach, które - jak na złość - rozchodzą się najszybciej. Saksofonista i kompozytor Kuba Więcek porusza się dokładnie w tym napięciu. I robi to z cudownie irytującą swobodą człowieka, który bardzo dobrze zna reguły gry, ale niespecjalnie ma ochotę udawać, że są one nienaruszalne. W ramach swojego projektu Hoshii już niebawem wystąpi w klubie Blue Note na koncercie z cyklu "Jazz Around Presents".

Koncert Furii, rozpoczynający mini-trasę koncertową zespołu ze specjalnym "filmowym" programem, pozwolił licznie zgromadzonym w CK Zamek fanom zespołu doświadczyć innej koncertowej odsłony metalowców ze Śląska. Choć przyzwyczaili nas do różnych śmiałych eksperymentów, to przecież zespoły grające taką muzykę nieczęsto goszczą w szacownych instytucjach w rodzaju Zamku czy gdańskiego Teatru Szekspirowskiego. Projekt "Furia gra kino", zrealizowany początkowo dla uczczenia 25-lecia Filmoteki Śląskiej, okazał się rzeczywiście wydarzeniem oferującym wiele zarówno wizualnych, jak i muzycznych wrażeń.

Każdy z nich napisał już ważne rozdziały w historii polskiej (jak się okazuje, nie tylko polskiej) muzyki. Dziś jednak wciąż proponują rzeczy ważne, czasami będące kontynuacją wcześniejszych poczynań, czasami rewelacyjnym nowym otwarciem. Kto? Krzysztof Głuch, Bartłomiej Oleś, Bogusław Raatz czy Jazzpospolita - na swych najnowszych, świetnych albumach!

- Muzyka, którą wykonujemy, wywodzi się przede wszystkim z Włoch, tam rozwijała się też najprężniej. Każdy, kto zwiedzał włoskie rezydencje ze wspaniałą akustyką, może sobie wyobrazić małe zgromadzenie przyjaciół, które ucztuje i śpiewa, ciesząc się żartami i swoim towarzystwem - właśnie taką atmosferę staramy się odtworzyć - mówi Anna Budzyńska z zespołu Ensemble del Passato - tria z Poznania, które nagrywa muzykę dawną. 

Zapała Sound Festival to dwudniowe wydarzenie, które odbędzie się w Poznaniu w weekend 23-24 maja.

Wojtek Pilichowski bez wątpienia należy do bardzo wąskiego grona instrumentalistów, którzy wypracowali własny język jeszcze zanim modne stało się mówienie o "personal brandingu". Charakterystyczny atak prawej ręki, sprężystość pulsu, agresywnie funkowy slap, a jednocześnie wyjątkowa kontrola dynamiki sprawiają, że jego gra pozostaje rozpoznawalna nawet wtedy, gdy pojawia się w gęstym miksie jako element większej całości. Od ponad trzech dekad wokół gitary basowej tworzy osobne uniwersum - z własną estetyką, środowiskiem i sposobem myślenia o tym, czym naprawdę jest groove. W 2026 roku wraca z projektem "Slap Jazz" - materiałem, który z jednej strony porządkuje wiele wątków jego dotychczasowej drogi, a z drugiej otwiera kolejny etap działalności. Za kilka dni zawita z nim do klubu Blue Note.

- Nazywajcie mnie najgorzej, jak tylko potraficie, ale i tak nie przebijecie dwóch najgorszych obelg w historii: Michael Jackson i Jimmy Savile - podpuszczał widownię John Lydon, pionier punka i jeden najbardziej wpływowych muzyków drugiej połowy XX wieku. Wokalista znany też jako Johnny Rotten, zagrał w środę wraz ze swoim zespołem w Tamie. Poznański gig Public Image Ltd. był jednym z czterech polskich koncertów na europejskiej trasie zespołu "This Is Not The Last Tour". To były prawie dwie godziny post-punku, rocka eksperymentalnego i obrzydliwości.

Niewiele ponad rok po wyjątkowych koncertach z okazji 25-lecia Filmoteki Śląskiej, które odbyły się w katowickim Kinoteatrze Rialto, Furia powraca ze swoim "filmowym" projektem. Tym razem zespół zaprezentuje go także w pięciu innych miastach Polski. Pierwszym przystankiem mini-trasy będzie Poznań - 15 maja słynna black metalowa formacja wystąpi w Sali Wielkiej CK Zamek.

Joka był jednym z głosów tej epoki polskiego hip-hopu, która choć bezpowrotnie się skończyła, to jej płomień wciąż nie gaśnie. Wystarczy jedno wejście na bit, charakterystycznie przeciągnięta sylaba, kilka wersów wypowiedzianych w tym specyficznym rytmie, a przed oczami od razu pojawia się cały krajobraz lat dziewięćdziesiątych w jednym z ważniejszych punktów na mapie Polski.

Opisane w powieści Johanna Wolfganga Goethego miłosne katusze pewnego młodzieńca to literacki topos. Słynna romantyczna historia miłosna musiała prędzej, czy później doczekać się wersji operowej. Za sprawą płyty Filharmonii Poznańskiej poznajemy pierwszą adaptację w historii, w której nie brakuje niespodzianek.