Nieuzasadniona krytyka, presja społeczna, niechciane rady i wartościowanie wyborów. Z drugiej strony - przecież karminy, przewijamy, myjemy i kładziemy do snu swoje maluszki - choć każdy i każda na własny sposób. Robimy wszystko, by było im dobrze. I na podstawie tych właśnie (powtarzalnych, nużących, ale niezwykle potrzebnych i ważnych czynności) Hanna Bylka-Kanecka stworzyła choreografię... bliskości. Bazę tej bliskości - podobnie jak nazywanego tak modelu rodzicielstwa - stanowi budowanie silnej i bezpiecznej więzi z dzieckiem/widzem poprzez bezwarunkową miłość, zrozumienie potrzeb i emocji.

Niecałe dwa tygodnie po Festiwalu Najmłodszych, widzów i widzki w wieku od 3 do 12 miesiąca życia, czeka kolejne wydarzenie. Na premierową "wyprawkę" (pisownia oryginalna - przyp.red.) w Polskim Teatrze Tańca zaprasza Hanka Bylka-Kanecka.

Czy "Arabela" w reżyserii Piotra Ratajczaka w Teatrze Animacji powtórzy sukces kultowego czechosłowackiego serialu Václava Vorlíčka i Miloša Macourka? Wszystko na to wskazuje, choć ja sama mam pewne wątpliwości.

Premiera ósmego, wieloznacznego, a przy tym celnie portretującego rzeczywistość spektaklu "Intro" Teatru Klucz odbyła się w 20. rocznicę powstania tej grupy. Tym razem wyjątkowy zespół aktorów i aktorek o szczególnych predyspozycjach, znacznie wyraźniej niż w jakimkolwiek ze swoich dotychczasowych przedstawień, zajął się tematami fundamentalnymi, dotykając fenomenu ludzkiego istnienia.

Spektakle proponowane na Festiwalu Najmłodszych są jak dobre rytuały przed snem - niosą ukojenie. Ich twórcy jak najtroskliwsi rodzice, z delikatnością, czułością i uważnością objaśniają dzieciom świat.

Szósta edycja Festiwalu Najmłodszych potrwa 5 dni, program liczy aż 70 punktów. Oprócz spektakli, warsztatów, działań performatywnych i koncertów zaplanowano również spotkania poświęcone historii i rozwojowi teatru dla dzieci od pierwszych miesięcy życia. Dlaczego? Bo ten w Polsce świętuje właśnie swoje 20-lecie!

Tegoroczna edycja Festiwalu Malta dobiegła końca, ale emocje wcale nie opadły. Dokąd zaprowadziły nas ostatnie dni? Na Marsa, do rozmowy powtarzanej sto razy i wreszcie do przestrzeni, która dała ukojenie.

Festiwalową przygodę rozpoczynam klasycznie - od teatru, choć w zdecydowanie mniej klasycznej odsłonie. Co dzieje się w momencie utraty kontroli? Dlaczego warto wracać do Mickiewicza? I wreszcie -  czy można opowiadać o kryzysie klimatycznym, nie popadając w jego estetyzację?

Choreografka Monika Błaszczak dokonała - wydawałoby się - niemożliwego. Za pomocą ruchu z sukcesem przeniosła na scenę Polskiego Teatru Tańca drugą część "Dziadów" Adama Mickiewicza. Przyjrzała się rytuałowi obcowania żywych z umarłymi przez pryzmat współczesności. Przypomniała widowni, na jakich zasadach dziś oparty jest świat.

Teatr Animacji zakończył swój 80. sezon artystyczny. Jego dyrektor Piotr Klimek opowiada o przeszłości sceny, ale też o tym, co właśnie dzieje się za jej kulisami.