Sześć lat minęło od ostatniego zbioru Marcina Orlińskiego. Wtedy, w Środkach doraźnych, mocno rezonowała w jego tekstach ironia, groteska, zauważalne były podteksty życia społeczno - politycznego. Późne słońce, najnowszy zbiór poety, który właśnie ukazał się nakładem podpoznańskiego Wydawnictwa Wolno, zaskakuje tym, że wbrew kondycji i objawom współczesności, nasilającym się reprodukcjom i barierom komunikacyjnym, nie eksponuje już tak wyraźnie tej doraźności.

Będziecie się śmiać, będziecie płakać, nie zabraknie wzruszeń i głębszych refleksji. W Nic drobniej nie będzie Marcin Wicha udowadnia, że jest mistrzem felietonu.

Tomasz Bąk w swoich najnowszych Fiszkach nie posługuje się wytartymi i oczywistymi tropami ironii i cynizmu. Poczucie wspólnotowości, gotowości do włączenia się w ten proces, jakie pojawia się w czytelniku, nie zostaje podważone przez figury unicestwiające autentyzm tych potrzeb. Choć przestrzenią pisania jest zniszczony świat, to zaczynają pojawiać się jakieś marginesy, drobnostki, będące objawami samodzielności.

Polski drobny szlachcic zastąpił wierzchowca golfem, magnat w żupanie - ujeżdża audicę lub betę. Jeździ pewnie, może i szybko, ale bezpiecznie. Tymczasem prędkość jest niezmiennie główną przyczyną wykwitu zniczy przy barierkach i krzyży na poboczach. Polski kierowca jednak wie, że za wolność przychodzi płacić najwyższą cenę. I jest gotów ryzykować zdrowiem, głównie cudzym, bo celem życia nie jest przeżycie, ale dynamiczna jazda. Badana przez Bartosza Józefiak samochodoza to choroba straszna. Ale i fascynująca.

Jeżeli macie przeczytać jedną książkę o konflikcie bliskowschodnim, to niech to będzie ta właśnie książka. Lektura innych może nie tyle okaże się zbędna, co raczej uzupełniająca. I choć Apeirogon Columa McCanna jest powieścią, to pewnie by nie powstał, gdyby nie bliskowschodnia rzeczywistość.

- Codziennie w sposób naturalny właśnie prowadzimy dialogi i monologi, funkcjonujemy w przestrzeni z naszymi ciałami. I codziennie coś wydarza się w pewnym czasie. Chyba właśnie one - kategorie czasu i ciała - są dla mnie wyróżnikami formy dramatycznej - mówi Anna Wakulik, laureatka Poznańskiej Nagrody Literackiej - Stypendium im. Stanisława Barańczaka.

Nie jest to powieść tak śmiała politycznie jak Uległość. Nie jest równie pornograficzna co Serotonina. Nie dorównuje futurystycznym rozmachem Cząstkom elementarnym. A jednak to powieść ciekawa. Michel Houellebecq w wydanym w 2022 roku Unicestwianiu po raz kolejny magluje kryzys cywilizacji, który blednie w obliczu jednostkowego nieszczęścia. I znowu zastanawia się, co znaczy obecnie ars bene moriendi. Tym razem jednak zrezygnowana twarz francuskiej literatury pozostawia więcej wiary w ocalającą moc namiętności. A więc mówi o oczywistościach w sposób, który nie trąci banałem. Czy właśnie to nie wyróżnia wielkiej literatury?

Chwilami ta książka zdaje się lekka, łatwa i przyjemna. Chwilami zaś magiczna, nieraz z kolei mroczna. Autorka przygląda się z bliska naszej relacji z drzewami w wielu miejscach kuli ziemskiej, a pisze tak, że podczas lektury człowiek dosłownie czuje, jak sam zaczyna się stapiać z otaczającą nas zielonością.

Orhan Pamuk, turecki pisarz, noblista, laureat międzynarodowych nagród literackich, wykładowca na amerykańskim uniwersytecie Columbia, to centralna postać tegorocznego programu Malta Festival Poznań. Motyw przewodni, czyli "Geografie wyobraźni" to wynik inspiracji opowieściami snutymi przez Pamuka - historiami podążającymi z jednej strony ramię w ramię, z drugiej zaś w opozycji do siebie, historiami zachodniego i wschodniego obszaru kulturowego, opowieściami pełnymi kontrastów.

Gmina Kórnik zaprasza na huczne obchody 100. urodzin Wisławy Szymborskiej, która właśnie w tych okolicach przyszła na świat, a której ślady są widoczne w Kórniku na każdym kroku.