W recenzenckim slangu nadużywa się często określeń typu "wydarzenie". Tym razem jednak nie mam wątpliwości, że wszelkie słowa zachwytu nadużyciem nie są. Oto bowiem artystyczne i fonograficzne zjawisko.
W recenzenckim slangu nadużywa się często określeń typu "wydarzenie". Tym razem jednak nie mam wątpliwości, że wszelkie słowa zachwytu nadużyciem nie są. Oto bowiem artystyczne i fonograficzne zjawisko.
Różne dziedziny sztuk współistnieją ze sobą i nie jest to bynajmniej nowatorskie stwierdzenie. Śledząc historię rozwoju kultury widać wyraźnie, że od najdawniejszych czasów poezja szła w parze z muzyką, taniec z teatrem, malarstwo z architekturą. Te związki wykorzystuje projekt SztukStyk, w którym podstawowym narzędziem łączności między artystami jest - znak czasów w jakich przyszło nam żyć - internet.
Na wspomnienie nazwiska Taiki Waititiego - drugiego po Peterze Jacksonie najbardziej znanego nowozelandzkiego filmowca na świecie - przed oczami w pierwszej kolejności stają spektakularna, rozegrana w takt muzyki Led Zeppelin finałowa bitwa z Thora: Ragnarok oraz dobrotliwy dziesięciolatek uważający się za nazistę, czyli niezrównany Jojo Rabbit. Zanim jednak maoryski twórca wypłynął na szerokie wody, realizował bardziej kameralne projekty, jak na przykład Co robimy w ukryciu - może i było wtedy jakby mniej cyferek w budżecie, ale humoru na planie i w fabule filmu nigdy nie zbywało.
- To była bardzo przyjemna praca, miałem wolną rękę, mogłem robić z tymi przedmiotami, co chciałem. Lubiłem pracę z "Siódemkami" Arne Jacobsena - forma tego krzesła kojarzyła mi się z amebą, czymś organicznym - tak Piotr Topperzer wspomina zajmowanie się fotografią komercyjną przedmiotów codziennego użytku w Danii. Wystawa Duński design w obiektywie Piotra Topperzera zostanie otwarta już we wtorek w Holu Wielkim CK Zamek.
- Na pytanie, czym jest wiersz, nie potrafię udzielić nigdy dobrych odpowiedzi, dziś jest to jeszcze trudniejsze niż wtedy, gdy zaczynałam pisać. Wiersz może być wszystkim i wszystko może być wierszem - mówi Krystyna Miłobędzka*, laureatka tegorocznej Poznańskiej Nagrody Literackiej przyznanej podczas Festiwalu Fabuły.
W filmie Magdy Mosiewicz pt. Bliskie nieznajome słyszymy głos z offu, który informuje nas, że "co czterdzieści sekund jedna kobieta doświadcza przemocy, co siedem minut akt przemocy jest zgłaszany policji". Obserwując poszczególne punkty Poznania, poznajemy historie mieszkających tu Polek, Ukrainek i Białorusinek, które mierzą się z nadużyciami praw kobiet.
Czego oczy nie widzą to kolejny znakomity wybór w serii Zrozum to Wydawnictwa Poznańskiego. Richard Masland opublikował tę książkę w nowojorskim prestiżowym Perseus Book w tym roku, a dzięki mozolnej pracy redaktora prowadzącego Szymona Langowskiego i tłumacza Sebastiana Musielaka błyskawicznie trafia ona do rąk polskiego czytelnika.
Już w najbliższy poniedziałek, 30 listopada, Biblioteka Raczyńskich ponownie otworzy się dla czytelników. Jednocześnie władze biblioteki proszą odwiedzających o przestrzeganie ważnych zasad.