Od zawsze obok olśniewających pejzaży czy posągowych zwierząt na płótna trafiały również bardziej pospolite widoki - drzewa, polne kwiaty albo przydrożne krzewy. Te same rośliny wkładamy do zielników - efemerycznych zeszytów, będących wypadkową pasji do katalogowania świata i sztuki. Wystawa "Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku" zbiera prace, które opowiadają m.in. o specyficznej relacji przyrody ze sztuką. Ale pokazują też ogrom natury - jeśli tylko owe dzieła uda się zobaczyć...

W klasycznym balecie kobiece ciało ma zachwycać lekkością, precyzją i perfekcją, a wysiłek, który stoi za tym obrazem, powinien pozostać niewidoczny. W spektaklu "Kocham balet" Ramona Nagabczyńska przygląda się tej tradycji z innej perspektywy. Nie odrzuca baletowego języka, lecz przejmuje go i wykorzystuje na własnych zasadach.

Imponuje mi jego podejście do tworzenia: wolność wyrazu, odwaga w podążaniu własną ścieżką, niezgoda na zastane normy i gotowość do szukania nowych jakości. Z ciekawością wybrałam się w minioną sobotę do Teatru Wielkiego na koncert Nigela Kennedy'ego. Wróciłam z niedosytem, którego zupełnie się nie spodziewałam.

- Za komediową konwencją kryje się kilka całkiem poważnych kwestii - o filmie "Syrenka Picassa" pisze Bartosz Żurawiecki.

- W głównej roli wystąpiła sama autorka filmu, która ponadto napisała jego scenariusz na podstawie wspomnień afgańskiego aktora i scenarzysty - o filmie "W tym kraju nie ma dobrych mężczyzn" pisze Przemysław Toboła.

Wystawa "Stupor" Zbigniewa Rogalskiego w Galerii Miejskiej Arsenał to jedno z najważniejszych wydarzeń artystycznych tego sezonu. Wernisaż zorganizowany w rocznicę tragicznych nowojorskich zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 roku stał się okazją do zobaczenia prac i fizycznego doświadczenia sugerowanego osłupienia. Powstała ekspozycja głęboka, wyciszona i bezlitośnie precyzyjna w analizie tego, co dzieje się z ludzkim wzrokiem pod wpływem traumy.

W 1997 roku francuski filozof Jacques Derrida w ramach Cerisy Conference wygłosił wykład "L'Animal que donc je suis" ("Zwierzę, którym więc jestem"). Zastanawiał się w jego ramach nad tym, jak filozofia Zachodu definiowała człowieka stawiając go w opozycji do zwierzęcia. Przywołał też konkretny przykład, mianowicie codzienny rytuał, kiedy to kot Derridy podążał za nim o poranku do łazienki. Mężczyzna był nagi, a kot na niego patrzył - filozof podkreślał, że cała sytuacja sprawiła, że czuł się zakłopotany i zawstydzony, a w dalszej kolejności zaczynał się wstydzić tego, że się wstydzi. "Kim jestem - i za czym podążam - w momencie, gdy nagi, w ciszy, zostaję schwytany spojrzeniem zwierzęcia (...)? (...) Zwierzę na mnie patrzy. Co powinienem myśleć o tym zdaniu?" - pyta Derrida i odwraca tym samym relację, w której to człowiek patrzy na zwierzę, opisuje je i nadaje mu znaczenie.

Wydawnictwo Frajda wie, co (i kogo) lubią mali czytelnicy. Dawno temu, choć nie aż tak bardzo, poznaliśmy prosiaczka Leopolda (czasem się wstydził albo był zły...,jak każde dziecko), potem Myszonka (niewiarygodne, jak szybko ta mysz urosła i poszła do szkoły), wreszcie pojawiła się Saga z ulicy Słonecznikowej. Na początku września w ręce dzieciaków trafił trzeci już tom z serii. Tym razem do dziewczynki przyjeżdżają Albin i Alba, jej starsze cioteczne rodzeństwo.

Wybijka, tradycyjna ukraińska metoda zdobienia tkanin, stała się symbolem ostatniego weekendu. Choć za oknem słoneczny - ale jednak - październik, w ostatnich dniach w Poznaniu rozkwitła niczym maj Ukraińska Wiosna. Była to XIX edycja festiwalu budującego mosty między naszymi kulturami, bez względu na działania rosyjskiej propagandy, która chce nas wszystkich skłócić.

Czy musicalowa wersja filmu z lat 90. wciąż może być interesująca? W Teatrze Muzycznym w Poznaniu odbyła się premiera "Pani Doubtfire" w reżyserii Łukasza Brzezińskiego i ze świetną, tytułową rolą Michała Kocurka.