Dla Teatru Wielkiego dobiega końca ostatni sezon "na wygnaniu". Wykonanie Simona Boccanegry Giuseppe Verdiego jeszcze tym razem odbyło się w wersji koncertowej, jednak następne opery będą już wykonaniami scenicznymi w odnowionej siedzibie pod pegazem. Tytuł symbolicznie już wskazuje na przyszły sezon.
Na ten moment zespół i publiczność Teatru Wielkiego czekali dwa lata - po remoncie budynku instytucji na scenie głównej ponownie będą rozgrywać się spektakle i koncerty. Nie bez powodu następny sezon artystyczny zyskał hasło "Powroty". W październiku poznańska opera wróci do swojej siedziby, a także do wydarzeń, które na czas przebudowy i pandemii zniknęły z repertuaru. Nie zabraknie nowopowstałych festiwali i premierowych wystawień.
W tym roku mija 50 lat od pierwszej edycji Biennale Sztuki dla Dziecka. Mimo okazji do wspominania przeszłości, organizatorzy patrzą w przyszłość - to właśnie ona jest hasłem 24. edycji wydarzenia. Miedzy 29 maja a 4 czerwca będzie zgłębiana za pomocą spektakli, koncertów i warsztatów, kierowanych nie tylko do najmłodszej publiczności. Opowiedziała o nich Joanna Żygowska, dyrektorka Centrum Sztuki Dziecka i programerka Biennale Sztuki dla Dziecka, w rozmowie z Magdaleną Chomczyk.
Teatroza jest "zespołem chorobowo-scenicznym z przemieszczeniami, nierzadko o przebiegu nieciągłym, skokowym, któremu towarzyszy zwykle powidok widza i słuchowy omam oklasku". To jednostka chorobowa wykreowana na potrzeby spektaklu, ale także określenie pasji, która łączy zespół Teatru U Przyjaciół*. Dzięki niej przez ostatnie 20 lat powstało 39 premier. O historii teatru i programie jubileuszowym opowiada Tomasz Zajcher, współzałożyciel Kawiarni i Teatru U Przyjaciół. Uwaga, teatroza może okazać się zaraźliwa!
- Chcemy przywracać wartość sztuki jako spotkania. W końcu możemy wrócić do sytuacji bycia z żywym człowiekiem i do teatru jako misterium - mówi Justyna Paluszyńska, członkini grupy teatralnej Circus Ferus, która między 11 a 13 maja w Teatrze Ósmego Dnia będzie świętować 10-lecie swojej działalności. O kryzysach, które grupa wzięła na warsztat oraz programie jubileuszu, w tym spektaklu premierowym, opowiedziały artystki związane z Circus Ferus* - Agata Elsner, Karolina Pawełska i Justyna Paluszyńska - w rozmowie z Magdaleną Chomczyk.
Wpływ rodziny na nasze dorosłe życie jest uznawany za niezbity fakt. Psychologowie nie zastanawiają się czy ten istnieje, ale usiłują ustalić, jak jest duży. Taśmy rodzinne w reżyserii Piotra Pacześniaka, nowy spektakl Teatru Polskiego, to studium przypadku rodziny. I to zapewne nie tylko Małysów.
Taśmy rodzinne to debiutancka powieść Macieja Marcisza - gorzka rodzinna historia opowiadana z perspektywy pokolenia dorastającego w latach 90., w czasie budzącego się konsumpcjonizmu i rosnących podziałów społecznych. Powieść na teatralny język przełożył Piotr Pacześniak, student Wydziału Reżyserii Dramatu krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych. Spektakl w jego reżyserii zostanie premierowo wystawiony 19 kwietnia w Teatrze Polskim.
Spektakl Zielona Gęś Pawła Aignera, wystawiony w 2016 roku przez Teatr Banialuka z Bielska-Białej, został, jak mówi reżyser, uśmiercony przez strach. Teraz przedstawienie w nowej odsłonie, jako Teatrzyk Zielona Gęś czyli wstrząs metafizyczny, wraca na scenę. Tym razem w interpretacji Teatru Animacji w Poznaniu.
- Podczas jednej z rozmów z uczestnikami projektu powiedziałam, że miłość jest ślepa. Zrozumiałam, że pracujemy nad wrażeniową jakością tego projektu i kładziemy akcent na to, że pewne rzeczy możemy odczuwać i przeżywać kierując się innymi zmysłami - mówi Lucy Sosnowska, dramaturżka spektaklu Łabędzie z udziałem osób niewidomych i niedowidzących, który otrzymał nagrodę publiczności w międzynarodowym festiwalu FEDORA. Z twórcami i uczestniczką projektu - Tobiaszem Sebastianem Bergiem, Lucy Sosnowską, Katarzyną Frątczak, Klaudią Kasperską i Karoliną Jarosik - rozmawia Magdalena Chomczyk.
