Winda - przełyk Molocha - zawsze zacina się w sylwestra. Zmarłych trzeba stawiać w niej na sztorc, bo inaczej się nie zmieszczą. Zsyp to trzewia Bestii, w których lęgną się muchy. Mrok na klatkach i korytarzach - w szkielecie potwora - budzi pierwotny lęk przed ciemnością. Za rogiem może czyhać monstrum. Tomasz Różycki mówi o dzieciństwie w bloku z wielkiej płyt, ale mówi inaczej. Na klisze z PRL-u nakłada filtry mitów, snując heroikomiczną opowieść, w której bogowie uwodzą, a potem pożerają ludzi.

Choć ta książka jest bardzo o kobietach, to na pewno nie jest lekturą tylko dla kobiet. Choć traktuje bardzo o polskiej wsi, to zdecydowanie powinien ją przeczytać i wielkomiejski czytelnik. Joanna Kuciel-Frydryszak już drugi raz uraczyła nas dziełem, które - niczym brakujący kawałek puzzli - traktuje o historii Polski w sposób wręcz fascynujący.

Wraz z jesienią nadchodzą dłuższe wieczory, chłodniejsze poranki i... ona, Granda! Poznański Festiwal Kryminału na dobre wpisał się w coroczne, wrześniowe kalendarium imprez, na których po prostu wypada być.

Z minimalistycznej okładki zerka z przerażeniem klamka. To pareidolia, widać buzię w tej klamce. Powiedzmy zatem, że to Pan Klamka. Brzmi absurdalnie, może głupawo? A zatem współgra z wizją artystyczną urzeczywistnioną przez Adama Kaczanowskiego w Ze Słowackiego. W swojej nowej książce pisarz ukazuje piekło każdej wspólnoty mieszkaniowej duszącej się w nienawistnym sosie własnym. A także zaprasza do doskonale znanego z polskiej literatury teatru absurdu.

Trudno znaleźć proste zgrabne określenie dla powieści Najskrytsza pamięć ludzi, której autorem jest młody pisarz Mohamed Mbougar Sarr. Kryminał? Po części tak. Powieść filozoficzna? Też. Książka gęsta, "przywodząca na myśl dziewiętnastowiecznych mistrzów" (jak pisze "Le Temps")? I owszem. Jest tutaj to wszystko, bo to kawał znakomitej literatury.

Potężny ładunek emocjonalny tkwi w wydanej właśnie nakładem WBPiCAK-u powieści Daliborki Kiš-Juzbašy. Chroń własny tyłek i nie myśl o śmierci jest dojmującą narracją o wojennej rzeczywistości, o tkwieniu bohaterki w realiach zagrożenia życia, naruszania wartości, niepewności, patriarchalnego funkcjonowania świata zasad i honorów.

Opowiadania Pedro Almodóvara wymykają się prostej interpretacji biograficznej. Co stanowi ich zaletę, ponieważ nie wymagają od czytelnika dogłębnej znajomości życiorysu i dorobku filmowego twórcy. Ostatni sen to zbiór eklektyczny. Oprócz wspomnień i przemyśleń autora czy zbeletryzowanych opowieści z bohemy goszczą w nim w pełni autonomiczne fikcje o ciekawej literackiej proweniencji.

Chciałoby się, żeby ta książka była niczym wielka wajcha, która jesienią przechyli na normalne tory losy pewnego kraju, leżącego ni to w środku, ni to na rubieżach Europy. Ale obawiam się, że to próżne nadzieje. Niech więc chociaż będzie dla nas niczym lustro, niech pomoże nam przejrzeć na oczy.

Ewa Przydryga, wzorując się na mistrzu powieści sensacyjnej, Harlanie Cobenie, już od 2016 roku niepokoi fanów gatunku mrocznymi opowieściami z pogranicza thrillera psychologicznego i kryminału. Po przyjętej ciepło, ale z zamierzoną nerwowością Pomornicy autorka powraca ze Źródliskiem. W czwartek 24 sierpnia autorka będzie gościnią Biblioteki Raczyńskich.

Wiele razy wspominano, a nawet wypominano Marcinowi Świetlickiemu, że trudno dobrać się do jego tekstów i zaufać im, jeśli jednocześnie przy lekturze trafia się na wiele sygnałów tego, że sam autor demaskuje ich poetycki charakter, ironizuje z tego, że jego utwory miałyby być traktowane poważnie. Mimo tego zakłopotania Świetlickiego się czyta, wymienia uwagi o jego tekstach, potrzebuje się.