Chociaż mam wewnętrzny opór przed filmami z budżetem 100 milionów dolarów, próbującymi wiarygodnie opowiadać o biedniejszych warstwach społeczeństwa, to jednak nazwisko magika kina Stevena Spielberga nie pozwoliło mi przejść obok nowej wersji West Side Story obojętnie.

Miasto dzikich bestii to dowód na to, że kolumbijska kinematografia nie chce ograniczać się do tematu rozliczania się z wojną domową, która trwała przez pięć dekad i oficjalnie zakończyła się zaledwie kilka lat temu, w 2016 roku. Reżyser Henry Rincón wybiera drogę kina bardziej osobistego, prezentującego życie młodego człowieka po krwawym narodowym konflikcie.

Bohaterowie Ciemnego lasu wyruszają w stronę góry w poszukiwaniu wielkiej jaskini. Wakacyjne poszukiwania okazują się w tym niemieckim filmie nie tylko największą przygodą ich życia, ale i sposobem na zmierzenie się z trudną relacją z ojcami. Na świat tej opowieści padają też jeszcze głębsze cienie, co czyni ją najbardziej nieoczekiwanym tytułem tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmów Młodego Widza Ale Kino!

- Latająca ryba nie może utonąć - pocieszają się wzajemnie wnuczka Kenza z dziadkiem Weljo. Ich doświadczenie bezmiernej utraty - nie tylko najbliższej, kochanej osoby, ale i ziemi czy własnej tożsamości, jest tematem Buladó. To film drugi Eché Janga, w którym reżyser stawia pytania o przyszłość swojego ojczystego Curaçao.

- Bośnia jest nadal krajem bardzo trudnym. Jeżeli zwrócisz uwagę na wiadomości z obszaru byłej Jugosławii, zawsze zobaczysz nagłówki o politykach lub jednym konkretnym polityku, starającym się zdestabilizować kraj albo zerwać traktat pokojowy. Wciąż pojawia się kwestia separatyzmu - opowiadał po seansie Białej Twierdzy reżyser filmu Igor Drljača. - Młodzi ludzie bezustannie żyją na krawędzi. Niektóre rzeczy przestają brać na serio, bo mają poczucie, że to tylko zagrywki dla przykucia uwagi.

Brazylijczyk Cássio Pereira dos Santos za sprawą Valentiny pokazuje, że problemy i uprzedzenia, z jakimi muszą mierzyć się młode osoby transpłciowe, nie różnią się znacząco od siebie bez względu na to, pod jaką szerokością geograficzną występują.

Wiecie na czym polega hipoteza "małego świata" Stanleya Milgrama i Jeffreya Traversa? Nastoletni bohaterowie Za daleko Sarah Winkenstette przeprowadzili eksperyment i lekcję tę zapamiętają do końca życia.

Hiszpański kandydat do Oscara 2022, czyli Szef roku z Javierem Bardemem w roli głównej, wprawdzie rozczarowuje jako komedia, ale za to zyskuje jako satyra na obecne czasy i zjadliwa krytyka bezwzględnego kapitalizmu.

Poszukiwania swojej drugiej, platońskiej połówki to temat odmieniany przez przypadki kolejnych komedii romantycznych. Ale co by się stało, gdyby można było skroić na swoją miarę mężczyznę marzeń, zamówić go z dostawą do domu, i to na okres próbny, z gwarancją zwrotu? - o filmie Jestem twój pisze Przemysław Toboła.

W pewnym momencie pada z ekranu zdanie, że jedyną drogą ucieczki z opresyjnej rzeczywistości są narkotyki. Albo oglądanie tureckich seriali, ukazujących świat lukrowany i nieprawdziwy - o filmie Ballada o białej krowie pisze Bartosz Żurawiecki.