Cieszę się, że żyję w czasach, kiedy tworzy Robert Eggers, bo jest żywym dowodem na to, że mimo iż epoka wielkich reżyserów dawno minęła, to wciąż zdarzają się pojedyncze przypadki filmowych twórców fenomenów. Premiera każdego jego filmu to duże wydarzenie i nie inaczej jest z "Nosferatu".
W 2022 roku w pełni zrozumiał decyzję o zdjęciu "Borysa Godunowa" w Teatrze Wielkim. Wiedział, że dla tłumacza literatury rosyjskiej nastał trudny czas. Jak bowiem pogodzić zachwyt nad jakością literatury i sztuki rosyjskiej ze świadomością zbrodni wojennych, jakich dopuszcza się ten kraj i naród? Jerzy Czech, wybitny tłumacz literatury rosyjskiej, rosyjskojęzycznej i ukraińskiej, jakiś czas temu świętował czterdziestolecie działalności literackiej. Tak się składa, że właśnie ukazał się jego 50. przekład - "Kryptonim dla Hioba", książka ukraińskiego pisarza i żołnierza, Oleksandra Mycheda opowiadająca o trwającej wojnie.
W tym roku, a więc ponad dwadzieścia lat po premierze "Nieprzyzwoitych piosenek" (2003) Anity Lipnickiej i Johna Portera, duet przemierza Polskę w ramach specjalnej trasy koncertowej, która nie tylko przypomina o chyba ich najważniejszym wspólnym albumie, ale upamiętnia niezatarte ślady, jakie ich współpraca pozostawiła na polskiej scenie - a było ich całkiem sporo. W ramach koncertowego projektu "Kości miłości" odwiedzają wiele miast, w tym Poznań, grając z pięcioosobowym zespołem i w wyjątkowej oprawie scenicznej. I choć w życiu prywatnym ich związek nie przetrwał próby czasu, to w muzycznym mają wciąż tę samą chemię, jak przy debiucie.
Od 2022 roku w Centrum Kultury Zamek realizowany jest projekt "Kino bez barier". To cykl pokazów filmowych z audiodeskrypcją, napisami dla osób niesłyszących i tłumaczeniem na polski język migowy. W tym roku projekt rozszerza się o wydarzenie festiwalowe, złożone z dwóch części: forum i przeglądu filmowego. Pierwsza z nich odbędzie się w terminie 25-27.02, a druga między 26.02 a 1.03. O nowej inicjatywie opowiedzieli Joanna Stankiewicz i Piotr Szczyszyk.
Zimą 1945 roku, na drodze nacierającej na Berlin Armii Czerwonej, były m.in. uparcie bronione przez Niemców twierdze Poznań i Kostrzyn. Bitwa o Poznań trwała do 23 lutego, kiedy skapitulowała załoga broniąca się w Cytadeli, dawnym Forcie Winiary. W 80. rocznicę zakończenia walk o Poznań rozmawiamy z Maciejem Karalusem, autorem niezwykłego przewodnika "Poznań 1945. Bitwa pancerna".
Kto by nie chciał spotykać na ulicach swojego miasta pierwszorzędnych aktorek i aktorów? Kto nie pragnąłby, żeby równie pierwszorzędni reżyserzy i ekipy filmowe kręcili wspaniałe filmowe widowiska w miejscach, które mijałoby się mimochodem? Kto nie czułby dumy, gdy na kadrach wybitnego filmu widziałby znane mu, bliskie zakątki? A jednak nie każdy cieszy się takimi przywilejami. Niektórym zostają tylko marzenia...
Blues to muzyka, której historia wiedzie przez trudną i wyboistą drogę. Wyrosła z Delty Missisipi, na gruncie amerykańskiego południa, zakorzeniona w afroamerykańskich tradycjach. W Polsce, w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, w kraju naznaczonym socjalistycznym betonem, niedoborem wszystkiego i wszechobecną szarością, była jednym z najważniejszych głosów wolności. Jednym z zespołów, który najlepiej uchwycił jego esencję, był Dżem, który teraz - w ramach 45-lecia - przypomni o sobie koncertem w B17.
W ostatnią sobotę lutego w klubie Blue Note wystąpi zespół Armia. Promować będzie najnowszy album, "Wojna i pokój", który ukazał się pod koniec stycznia.
Podobno jej domem był cały świat. A może zaryzykujmy - świat to za mało. Róża Luksemburg, bo o niej mowa, pozostaje jedną z ikon socjalizmu i światowej lewicy. A ponadto drugą po Marie Skłodowskiej-Curie najbardziej rozpoznawalna Polką, jeśli nie liczyć Igi Świątek. Chociaż jej polskość to kwestia bardzo drażliwa, i nie dlatego, że żyła i umarła w Berlinie. Jej spuścizna intelektualna do dziś wywiera olbrzymi wpływ na dyskusję o społeczeństwie, polityce i wolności. W ten czwartek autorka wielkiej biografii Róży Luksemburg, Weronika Kostyrko, odwiedzi CK Zamek.
O obchodzącym 60-lecie istnienia Muzeum Sztuk Użytkowych w Zamku Królewskim w Poznaniu opowiada Michał Błaszczyński - kustosz i jego nowy kierownik. Pyta i "Wszystkiego najlepszego MSU!" życzy Agnieszka Nawrocka.
Niektóre filmy należy oglądać wyłącznie w kinie, w przeciwnym razie tracą cały swój uwodzicielski urok. Do tej kategorii należy "Nosferatu" Roberta Eggersa, remake klasycznego horroru Friedricha Murnaua z 1922 roku. To już druga próba ożywienia wampirzej odysei, poprzednią zrealizował Werner Herzog w 1979 roku.
W książce "Powrót fatum" autor próbuje wyobrazić sobie, na ile proponowane przez naukę, ezoterykę oraz chrześcijaństwo wizje świata odpowiadają potrzebom współczesnego człowieka, który - na co wiele wskazuje - nie chce dłużej polegać wyłącznie na sobie. W dobie rozmaitych kryzysów, chaosu, poczucia bezradności, ludzie szukają oparcia w sile ich przekraczającej. Spotkanie z Tomaszem Stawiszyńskim - 17 lutego w CK Zamek.
Luty w Blue Note to czas szczególnej zadumy, kiedy we wspomnieniach powrócimy do jednej z najważniejszych postaci w całej historii muzyki hip-hopowej. 10 lutego minie dzięwiętnaście lat od śmierci J Dilli - legendarnego producenta i rapera - a kilka dni później poznański zespół Błoto w składzie: Latarnik (instrumenty klawiszowe), Wuja HZG (bas), Cancer G (perkusja) i OlafSaxx (saksofony) zinterpretuje na nowo beaty mistrza, który odszedł, pozostawiając niezatarte ślady w świecie czarnych brzmień. Jego "Donuts" (2006), "Ruff Draft" (2003) i inne albumy do dziś inspirują. Koncert "We Remember J Dilla" będzie tego dowodem.
To będzie wyjątkowy weekend, bo walentynkowy! Jeśli nie macie jeszcze planów, nic straconego. Podpowiadamy, gdzie możesz zabrać swoją ukochaną/ukochanego. Albo na przekór - pójść sama/sam!
Wystawa "Zooom. Personal is political" (czyli "to, co osobiste, jest polityczne") w Galerii Miejskiej Arsenał prezentuje sztukę kobiet zgrupowanych czy - co wydaje się bardziej odpowiadać założeniom pomysłodawczyń i uczestniczek przedsięwzięcia - zsieciowanych w MalerinnenNetzWerk Berlin-Leipzig (MNW). Choć grupę tworzą artystki pochodzące z Niemiec, do udziału w wystawie i poprzedzającej ją inicjatywie zaproszono także twórczynie z Polski.
Tym razem wyjścia były dwa: albo zachwyci albo zażenuje. Akt wandalizmu na epopei narodowej brzmi kusząco, spektakl w formule koncertowo-musicalowej trochę zaczyna niepokoić, ale dopiero z dopisku "...tylko że rapowy" wieje grozą w teorii bardzo słusznej i wartościowej teatralnej misji trafienia do młodych, która w praktyce zbyt często jednak przybiera karykaturalną, cringową formę.
