Dżinsy, minispódniczka, T-shirt z nadrukiem czy okulary przeciwsłoneczne to dzisiaj modowe klasyki. Niemal banały. I dokładnie to samo można by powiedzieć o trampkach. Cóż bowiem niezwykłego w butach noszonych przez kolejne pokolenia uczniów na szkolny wf. albo w trampkach farbowanych na rockowy festiwal? Okazuje się, że mija właśnie 40 lat od wydarzenia, które sportowe obuwie zmieniło w ikonę stylu, obiekt kolekcjonerski i element tożsamości jednocześnie.
- Autor legendarnego Małego Księcia był z zawodu pilotem, przewoził pocztę między Francją a Afryką, latał także w Argentynie. Swoje wspomnienia zawarł w książkach Poczta na południe i Nocny lot, które dla Pabla Agüery stały się inspiracją do napisania scenariusza i wyreżyserowania filmu - o filmie Saint-Exupéry pisze Przemysław Toboła.
Jesień przechyla się ku zimie, a melancholia rozgościła się za oknem? Odpowiedzią niech będzie muzyka ze świetnych nowych płyt: jazzowego Kwartetu, improwizująco-folkowo- elektronicznego tria GMM, eterycznego folkowego duetu Wspak albo lirycznego solisty Grzegorza Tomczaka - choć przecież z godnym zespołem towarzyszącym.
"Rysowanie jest muzyką dla oczu i wyciszeniem dla umysłu" - pisał Orhan Pamuk. A jak to działa, gdy tworzy się w mieście, często w towarzystwie innych osób? Czy dziś, w epoce smartfonów i fotomigawek, da się tworzyć rysunkową kronikę miejsc i czasu? O szkicowaniu w miejscach publicznych opowiada Anna Ziętkiewicz - członkini grupy Urban Sketchers Poland i miłośniczka rysowania.
Będę znów powtarzać jak mantrę: nie patrzcie, że to bardziej książeczka niż książka, że ma zaledwie nieco więcej niż 200 stron, naprawdę nie zasłużyła sobie na szybką lekturę, byle zaliczyć, odhaczyć, zameldować, że przeczytane. Dziennik pocieszenia Wojciecha Bonowicza - poza oczywistym celem niesionym już w tytule - powstał po to, byśmy znaleźli czas na delektowanie się niespieszną lekturą i przestrzenią na niejedną refleksję.
Mówienie o historii muzyki rockowej w Polsce nigdy nie będzie kompletne, jeśli co najmniej kilku akapitów nie poświęcimy Budce Suflera i jej wieloletniemu liderowi Krzysztofowi Cugowskiemu - ikonie, której potężny głos i artystyczna determinacja są absolutnie wyjątkowe. Po 55 latach kariery, którą właśnie świętuje serią koncertów, Cugowski wciąż udowadnia, że wiek to rzeczywiście tylko liczba. W Poznaniu udowodni to swoim występem w Teatrze Wielkim.
Można chodzić uważne, rozglądając się wokół w stanie wzmożonego skoncentrowania i w oczekiwaniu na coś wyjątkowego. Można też chodzić nieuważnie, pozostając skupionym na bogactwie swojego świata wewnętrznego. Zdarza się zresztą, że to właśnie druga z tych postaw częściej przyciąga po drodze - tak niefrasobliwie przemierzanej - niespodzianki i przygody w postaci nieoczekiwanych spotkań z zaskakującymi osobami: dawno niewidzianymi znajomymi lub obcymi pretendującymi niemal do grona przyjaciół...
- Wydaje nam się, że problemem wielu kapel jest to, że chcą być polską odpowiedzią na "coś tam" - na tę czy inną grupę. Wiadomo, że my też mamy swoje inspiracje, ale tak naprawdę każdego z nas ciągnie trochę w inną stronę i właśnie z tego rozdarcia bierze się charakter naszego zespołu - Stanisław "Steve" Bitka, Marcin "Funia" Mochocki, Seweryn Daczkowski i Marcin "Speedo" Pośpiech z rockowego zespołu Steve Martins opowiadają o swojej płycie 19:11.
- Tak jak do widoku kości jesteśmy w jakimś sensie bardziej przyzwyczajeni, tak w przypadku tzw. mokrych preparatów, w których widoczna jest tkanka miękka, lub tam, gdzie widoczne są deformacje ciała związane z chorobą albo problemami rozwojowymi, emocje się pojawiają - o fascynującym wnętrzu ludzi i teatrach anatomicznych opowiada Patrycja Rutkowska, autorka wystawy Anatomika.
