Już za kilka dni w poznańskim Klubie pod Minogą świat baśni, elfów, wróżek i wojowników stanie przed Wami otworem. Nie będzie to jednak świat taki, jakiego mogliście znać z książek czytanych nocą pod kołdrą. Wieczór ten wypełnią bowiem fantastyczne opowieści przy dźwiękach mocnych gitarowych riffów i potężnych uderzeń w bębny. To idealny muzyczny krajobraz do snucia historii, które mogą wydarzyć się jedynie w naszej wyobraźni. Do zanurzenia się w niej zapraszają nas cztery folk metalowe zespoły - Rustica, Dvarga, The Countess i Pagan Sword.

Konrad Dworakowski wyreżyserował już kiedyś Don Kichota. Pisano wtedy m.in. że jest to "spektakl wielowarstwowy, w którym widz wybiera, ile chce odczytać", że jest "piękny pod względem wizualnym i choreograficznym", taki, który "urzeka swoją muzycznością i dowcipem", ale też "zmusza widza do wyjścia poza strefę komfortu". W końcu również, że reżyser "obraca w pył nasze romantyczne wyobrażenie o bohaterze". Jak będzie tym razem? Premiera Don Kichota 2.0 na podstawie powieści Miguela de Cervantesa - 19 października w Teatrze Animacji.

Holenderski zespół Dool konsekwentnie przesuwa granice tego, co można osiągnąć w ramach muzyki rockowej. Jego podejście do kompozycji i brzmienia jest zarówno innowacyjne, jak i pełne szacunku dla tradycji gatunku, szczególnie takich jego ikon jak Black Sabbath, Siouxsie And The Banshees, Fields of the Nephilim czy Joy Division. To muzyka, która potrafi być jednocześnie głęboka i introspektywna, ale też energetyczna i porywająca - co samo w sobie stanowi niemałe wyzwanie. O tym, jak Dool to osiąga, będzie można przekonać się w klubie 2progi, gdzie zespół zaprezentuje swoją nową płytę The Shape Of Fluidity (2024).

Nie wiemy, jak zakończy się wojna w Ukrainie, więc wydaje się, że czas na artystyczne rozliczanie zdarzeń za naszą wschodnią granicą dopiero nadejdzie. Damian Kocur, autor świetnego Chleba i soli, podjął się jednak swego rodzaju podsumowania tego, co się dotychczas wydarzyło, w swoim najnowszym filmie zatytułowanym Pod wulkanem.

W polskim punku niewiele jest zespołów, które z taką wytrwałością i szczerością przekazują swoje przesłanie jak Dezerter. Od ponad czterech dekad formacja ta pozostaje na czele undergroundowej sceny, nieustannie koncertując i gorzko komentując rzeczywistość. I choć to muzyka, której serce najmocniej biło w okresie PRL-u, to i dziś nie traci na aktualności. Bo bunt wobec absurdów i niesprawiedliwości wciąż zyskuje nowe znaczenia.

Niezwykła historia przyjaźni człowieka i zwierzęcia poruszyła serca ludzi na całym świecie. Niedługo później pomyślano o filmowej wersji, której scenariusz sam układa się na kształt franciszkańskiej przypowieści o umiłowaniu natury - o filmie Mój przyjaciel pingwin pisze Przemysław Toboła.

Poetka, dziennikarka, autorka ponad dwóch tysięcy tekstów piosenek. Choć zapomnieć się o niej nie da, my przypominamy: 17 października w Teatrze Nowym startuje festiwal Pamiętajmy o Osieckiej. 

Prawie trzydzieści lat temu - w małej wiosce Zece Prăjini w rumuńskiej Mołdawii - narodził się pewien fenomen, który zrewolucjonizował współczesną scenę muzyki bałkańskiej, romskiej i klezmerskiej. Zespół Fanfare Ciocârlia, z nieposkromioną energią i fantazją, której nie sposób było zatrzymać, szybko podbił serca słuchaczy od Tokio po Nowy Jork. Teraz czas na Poznań!

W labiryncie ekstremalnego metalu, gdzie granice między gatunkami są przekraczane znacznie śmielej i częściej niż dwadzieścia lat temu, amerykańska Inter Arma jawi się jako zespół, którego dotychczasowa twórczość to monumentalna fuzja metalu z takimi przedrostkami jak sludge-, black-, doom-, death-, post- i progressive-. Te elementy, splecione w hipnotyzującą i potężną całość, potrafią onieśmielić i poruszyć do żywego. Pod Minogą kapela zaprezentuje swój najnowszy album New Heaven (2024).

Mimo chaosu, wojen i niedemokratycznych rządów, scena muzyczna Europy Wschodniej wciąż tętni życiem, przyciągając uwagę fanów na całym świecie. Jednak mało jest kapel, które jej szybki puls potrafią oddać tak autentycznie jak białoruski Nürnberg. Duet z Mińska, działający od 2016 roku, stał się jednym z najważniejszych przedstawicieli nowej generacji post-punku i zimnej fali. Ich najnowsza płyta Adkaz (2024) tylko potwierdza siłę rażenia, z jaką potrafi w nas uderzyć twórczość Yury'ego Luhautsou i Aleha Sautina - dwóch artystów z niezwykłą wrażliwością na otaczającą ich, co najmniej niepewną rzeczywistość.