Osiemnaście lat temu Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych Animator startował jako wydarzenie dla pasjonatów. Dziś jest jedną z najważniejszych imprez poświęconych tej sztuce w Europie Środkowo-Wschodniej i jednym z niewielu festiwali w Polsce, których konkurs otwiera zwycięzcom drogę do oscarowej nominacji. Tegoroczna edycja potrwa od 4 do 12 lipca. Festiwal pozostaje wierny swojej najważniejszej zasadzie: animacja jest tu nie tyle gatunkiem czy techniką, ile sposobem opowiadania o świecie.

Do surrealistycznych z ducha opowieści Quentin Dupieux dodaje już najzupełniej własny czarny i szyderczy humor. I to on wybije się na pierwszy plan również w jego najnowszym dziele - o filmie "Wypadek fortepianowy" piszeBartosz Żurawiecki. 

- Celem propagandy jest sprowadzenie pojedynczego człowieka do przekonania, że jest odosobniony w swoich poglądach, sprawienie aby poczuł się wewnętrznym wygnańcem - mówi Paweł Tałankin, współtwórca filmu "Pan Nikt kontra Putin", nagrodzonego Oscarem 2026 w kategorii najlepszego pełnometrażowego dokumentu. Reżyser przebywał w Poznaniu na zaproszenie Instytutu Filologii Wschodniosłowiańskich Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W programie jego wizyty było m.in. spotkanie z publicznością w Kinie Pałacowym po pokazie specjalnym jego filmu. Pasza znalazł również czas, aby odwiedzić naszą redakcję i udzielić wywiadu.

Poznajemy bohaterki w dramatycznym momencie życia obu kobiet - o filmie "Drugie życie" pisze Przemysław Toboła. 

Saleh wykorzystuje w swojej trylogii elementy thrillera, kina noir i political fiction - o filmie "Orły republiki" pisze Bartosz Żurawiecki.

- Scenarzysta wykorzystał motyw przymusowego wyjazdu rodziny na sielankową wieś, by uświadomić widzom, jak ważny jest cyfrowy post - czas, gdy świadomie wychodzimy z sieci, by swoją uważność poświęcić rzeczom najważniejszym - o filmie "Drzewo magii" pisze Przemysław Toboła.

Choć filmy prezentowane w ramach MDAG, jak zawsze, zaskakiwały różnorodnością, do mnie najbardziej przemówiły te, które (paradoksalnie) dotykały najbardziej uniwersalnego tematu poszukiwań wewnętrznych. Bo czy nie chodzi o to, by odnaleźć siebie - w naturze, sztuce i, w końcu, w świecie?

Dokument "Rzekę mam we krwi" opowiada o granicach akceptowalnego ryzyka, poczuciu winy, presji społecznej, ale też potrzebie wolności i tożsamości sportowej. Jej bohaterką jest Norweżka Mariann Sæther, kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata, mama Sagi i Benjamina.

"Kłopotliwy niedźwiedź" to jeden z tych filmów, który nie przekonał mnie do siebie od razu. Siedziałam w fotelu ze zdziwioną miną, bijąc się z myślami, co jego twórcy chcieli powiedzieć. Aż w końcu na ekranie pojawił się On - straszy Inuita, narrator tej opowieści. I wszystko stało się jasne.

Reżyserkę Shoshannah Stern i bohaterkę jej ostatniego filmu - Marlee Matlin łączy to, że obie są głuche. I nie oszukujmy się, to ma znaczenie. Bo "Marlee Matlin, nie jesteś sama" nie jest wyłącznie historią pierwszej niesłyszącej aktorki, która zdobyła Oscara. To też film o komunikacji. Chyba nawet przede wszystkim o tym.