Przywołująca nostalgiczne wspomnienia z dzieciństwa, ucieleśnienie luksusu bogatego Zachodu, symbol nierealnych oczekiwań względem kobiet - dziś lalka Barbie to nieodzowna część naszej kultury. Nie sposób przejść obok niej obojętnie, zwłaszcza w dobie niegasnących dyskusji o standardach piękna, definicji kanonu i akceptacji własnego ciała. W dzień 64. urodzin Barbie, w Muzeum Sztuk Użytkowych w Poznaniu, rozpoczęła się wystawa Barbie. Nieznane oblicza poświęcona temu kulturowemu artefaktowi.

Kryzys i związana z nim potrzeba nabrania dystansu wobec spraw trudnych, wyswobodzenia się z tego, co każdego dnia tak mocno osadza nas w rzeczywistości, że zdaje się ograniczać nasze funkcjonowanie do poruszania się w ściśle nakreślonych ramach, prowadzi często do poszukiwania ukojenia tam, gdzie nie sięgają macki cywilizacji. Do natury. O tym właśnie jest otwarta 11 marca w Galerii VA wystawa Krzyż i horyzont.

Nie to niebo to inspirująca, pełna tajemnic i wreszcie fascynująca opowieść o tym, co znajduje się nad nami i wokół nas. Najnowszy projekt prezentowany w Centrum Kultury Zamek nie jest zwykłą, klasyczną wystawą. To interdyscyplinarne przedsięwzięcie, które przypomina brzuch wieloryba - kumuluje wiele wątków, perspektyw i wydarzeń towarzyszących.

Jak co roku marcowym Poznańskim Targom Książki towarzyszą dwie wystawy poświęcone grafice książkowej. Pierwszą z nich jest Salon Ilustratorów, gdzie swoje prace prezentują debiutujący artyści, wybrani w drodze konkursu. Druga ekspozycja to Mistrzowie Ilustracji, przedstawiająca dorobek wybranego polskiego artysty, w tym roku - Piotra Fąfrowicza.

- Czy dziś sześćdziesięcioczteroletnia Barbie jest feministką? Myślę, że była nią od samego początku! - mówi Aleksandra Podżorska*, kuratorka wystawy Barbie - nieznane oblicze.

W zapowiedzi tej wystawy, której otwarcie nastąpi już 4 marca w CK Zamek, nie brakuje podziękowań kierowanych do osób, instytucji i firm, które zdają się nie mieć ze sztuką wiele wspólnego, ponieważ obszarem ich działań jest nauka. Czy "Nie to niebo", bo o tę wystawę chodzi, jest więc projektem interdyscyplinarnym? A może sztuce do astronomii jest bliżej, niż sądzimy?

Wiele mówi się o "obecnej sytuacji politycznej" i wynikającej z niej polaryzacji polskiego społeczeństwa. Artyści - wrażliwi obserwatorzy - chcą nie tylko komentować rzeczywistość, ale też wpływać na nią, wywołując u widzów refleksje. Odnoszą się do niej w swoich pracach, a nawet, jak dzieje się to w przypadku Punktów spornych Marka Elsnera, wystawach.

Sergey Shabohin bada przestrzeń byłych republik Związku Radzieckiego. Metaforycznie określa je płytami tektonicznymi, których przemieszczenia, jak twierdzi, obserwujemy od trzydziestu lat. W geologii takie ruchy często wywołują kataklizmy. Co dzieje się w przestrzeni społecznej i kulturowej tych rejonów? O tym próbuje opowiedzieć na wystawie Atlas Krajobrazów Tektonicznych w Galerii Miejskiej Arsenał.

Artyści w swoich rozważaniach odwołują się bezpośrednio do tragicznej historii Rusałki, która podczas niemieckiej okupacji była jeziorem Elsensee. Zbiornik został zbudowany głównie przez żydowskich więźniów, głodzonych, katowanych i pracujących ponad siły...

W Domu Bretanii od 8 listopada można oglądać wystawę Agathe Halais Wielki świat małych rzeczy. To zbiór prac powstałych w ostatnich latach, które - choć wykonane w różnych technikach - dotyczą zbliżonych wątków: sztuki portretowej, kobiet, przedstawiania świata w kontrastowej czerni i bieli, surrealistycznych mrugnięć okiem do widzów. Wystawę można odwiedzać jeszcze do końca lutego.