- Próbuję sobie wyobrazić, jak w tej chwili postrzega się Teatr Ósmego Dnia. Znam się z nimi od czterdziestu lat - i zastanawiam się, co widzi w nim ktoś, kto zna go raptem kilka lat - mówi Joanna Helander *, autorka wystawy "Czas Tid Time", którą od dziś można oglądać w Teatrze Ósmego Dnia.
Współpraca z Art Stations Foundation była kluczowa dla kariery tancerza i choreografa Janusza Orlika. Piętnastolecie programu Stary Browar Nowy Taniec zamyka "Koda (a tribute)". Spektakl jest hołdem złożonym Komedzie i jego muzyce, a także okazją do refleksji nad wielopoziomową relacją dwojga artystów - Janusz Orlika i Joanny Leśnierowskiej, trwającą również piętnaście lat.
- Tę osobność Pauliny dostrzegłam już w tracie pracy nad "Miriam", ale wtedy sądziłam, że zostanie reżyserką lub scenografką, a nie tancerką i choreografką. Jej myślenie choreograficzne jest zupełnie inne od mojego - o córce, Paulinie Wycichowskiej* mówi Ewa Wycichowska*, tancerka i choreografka.
Spektakl o bombie atomowej, którą mogą oglądać dorośli i dzieci? A jednak - Ewie Szumskiej udało się do końca i z sukcesem przeprowadzić ten zamysł. W "Atomos" młodzi widzowie teatralni obłaskawią koszmary stworzone przez dorosłych, a ci drudzy przejrzą się w portrecie człowieka śniącego wizje zagłady bliźnich.
W przedstawieniu "Inni ludzie" poznajemy zróżnicowany portret stolicy w jej skrajnościach, kiczowatym pięknie i surowej brzydocie. Spektakl w reżyserii Grzegorza Jarzyny został zrealizowany przez kolektyw warszawskiego środowiska artystycznego i kulturalnego, przy udziale mieszkańców miasta.
Najbliższa premiera Sceny Roboczej będzie inna niż dotychczasowe wydarzenia teatralne organizowane w tym miejscu. Tym razem najważniejszym elementem spektaklu będzie jego muzyczność. Zaproszony do działania w przestrzeni budynku Olimpii muzyk i twórca sceniczny Jacek Hałas, zaserwuje Poznaniakom ucztę dźwiękową w siedmiu melodyjnych obrazach.
Najnowszy spektakl operowy Teatru Wielkiego przenosił nas do świata dalekiej Syberii, świata chłodu, pustki, wygnania, utraty człowieczeństwa i samotności. Każdy z widzów był prowadzony swoją ścieżką - Anhellego, Szamana lub Słowackiego. Przy wejściu ci, którzy nie byli ubrani na biało, dostawali białe szaty. Każdy otrzymał także świecącą opaskę na rękę. Atrybuty te budowały poczucie, że publiczność jest elementem jakiegoś wspólnotowego rytuału. Po czasie wiedziałam jednak, że nie czuję się częścią tego misterium.
W spektaklu "Atomos" Ewa Szumska sięgnęła do tematu atomu i bomby atomowej. Stworzyła opowieść o tym, iż wiele odkryć naukowych zaczyna się niewinnie i z dobrymi intencjami, lecz wkrótce pojawiają się ludzie, którzy chcą je wykorzystać do swoich celów. Premiera w środę w CK Zamek.
Przed nami kolejna premiera z cyklu Dzieciaki na Piętrze. Na spektakl Sasza i Bałwan zaprasza Teatr Fuzja.
