Jeśli jesteście fanami kosmosu, historii, Czech, piwa...  i opery, ta propozycja jest dla Was. Budzi rozbawienie? Powinna! Bo absurdalna komedia Wyprawy Pana Broučka ma wywoływać uśmiech. O najnowszej produkcji - polskiej premierze opery Leoša Janáčka w Teatrze Wielkim w Poznaniu opowiada jej reżyser, David Pountney.

W trzech językach, jednym głosem... ruchem, symbolem i dźwiękiem członkinie Teatru Emigrant przedstawiły historię mitycznej Kasandry. Filtrując ją przez własne doświadczenia, stworzyły w Baraku Kultury uniwersalną opowieść o sile kobiet.

- Z dziećmi można rozmawiać o wszystkim, tylko trzeba wiedzieć jak. A to jest w gruncie rzeczy prosta historia. Wiadomo, kto jest dobry, kto zły - mówi Agata Kucińska, reżyserka Kraju Naj. Historii trójkątnej rewolucji, który bierze udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Widzowie najnowszej premiery Teatru Animacji dowiedzą się tego, czym są wolność, bunt oraz indywidualizm.

Co łączy twórców Tygodnia Młodego Teatru? - Są młodzi, zdolni i niebawem będzie o nich głośno. To z jednej strony już uznane nazwiska, rozpoznawane w środowisku, z drugiej jeszcze "głodni i aspirujący" - wylicza Rafał Michalczuk z Teatru Nowego, w którym zobaczymy niespektakle Piotra Sędkowskiego, Miłosza Mieszkalskiego, Ewy Galicy i Barbary Bendyk. Pierwszy z nich już 7 marca.

Teatr Nowy w Poznaniu będzie nosić imię zmarłej w grudniu wybitnej reżyserki Izabelli Cywińskiej. To ciekawe, bo od ponad 20 lat patronuje mu przecież Tadeusz Łomnicki. Teatr nie zapomni o aktorze. W Nowym zaszły też inne zmiany. Dużo zmian.

- Zaprosiłbym wszystkich odbiorców do przeżycia dobrze skrojonego kawałka teatru, który zaoferuje emocjonującą narrację, ale też na kawałek sztuki, która pozwoli odbiorcom dowiedzieć się czegoś nowego o rzeczywistości albo spojrzeć na otaczającą nas codzienność nieco inaczej - mówi o spektaklu Delivery heroes. Bohaterowie na wynos jego reżyser Konrad Cichoń.

Studio Teatralne działające przy Centrum Kultury Zamek, od lat przyciąga osoby, które w teatrze odnajdują możliwość wyrażania siebie. Trzy lata temu na emeryturę przeszedł jego wieloletni prowadzący, Bogdan Żyłkowski, a Studio objęła Barbara Prądzyńska - aktorka, performerka i pedagożka teatralna. W rozmowie opowiedziała nam o pracy z uczestnikami i uczestniczkami Studia oraz planach na jego rozwój.

"Tylko zjedz coś pożywnego", "Posyp ziemniaki natką pietruszki, to ta zielona część na górze bardzo zdrowa", "Kup sobie jakieś ładne buciki", "Pięknie śpiewałaś, ale mogłaś dać z siebie więcej", "W domu musisz się krzątać, mężczyźni to lubią"... Jedna śpiewała w czasie wolnym, na co dzień mając poważną, pewną pracę. Druga ze śpiewu i aktorstwa chciała żyć, choć to nie zawsze gwarantowało, że chleb zje z masłem. Piosenki mojej mamy, czyli w domu bez zmian Ewy Szumskiej to słodko-gorzki monodram, w którym dwie najbliższe sobie kobiety rozmawiają ze sobą na styku dwóch światów za pomocą starych piosenek, fotografii i listów.

Dla miłośników sztuki tańca Teatr Wielki w Poznaniu szykuje kolejną atrakcję. Po jesiennej premierze Królowej Śniegu nadszedł czas na pierwszą edycję Festiwalu Przedwiośnie Baletowe.

Założenia najnowszego spektaklu Laury Leish stoją w pozornej kontrze do twierdzeń wpisanych w piosenkę Odrobinę szczęścia w miłości Emanuela Schlechtera i Jerzego Petersburskiego. Zaproponowana w niej odpowiedź na pytanie "O czym marzy dziewczyna / Gdy dorastać zaczyna" - z beztroskim wdziękiem i naiwną lekkością charakteryzującymi kino i estradę dwudziestolecia międzywojennego - sugeruje, że chodzi o znalezienie się na ślubnym kobiercu u boku kochającego mężczyzny. Czy to promocja określonego wzorca zachowań? Dzisiaj nie mamy już raczej wątpliwości, że kultura popularna wytwarza obowiązujące normy, a jej podstawowym zadaniem, obok rozrywki, jest powoływanie iluzji zawężającej repertuar akceptowanych powszechnie działań. W XIX wieku, kiedy nie istniało jeszcze kino ani radio, a o telewizji i internecie nikomu się jeszcze nawet nie śniło, najważniejszym źródłem społecznych zasad i inspiracją dla wyobraźni był teatr - ważniejszym niż współczesne kino albo TikTok. Czy dostrzegacie Państwo manipulację, której dopuścili się autorzy wspomnianej wyżej piosenki? Przecież wiele dziewczyn nie marzy wcale o "odrobinie serca czyjegoś", a o milionach oddanych im serc i naręczach kwiatowych bukietów rzucanych do ich stóp. To wszystko, a także wiele więcej, jeszcze niedawno gwarantować mógł status gwiazdy teatralnych scen.