W jurcie toczy się osobliwa terapia, podczas której odsłania się konflikt pomiędzy tym, co prywatne a tym, co publiczne, między fasadą a wnętrzem, maską a autentycznością. W kolejnej sztuce teatru Asz.teatr pewien polityk poddany zostaje tytułowej wiwisekcji, stopniowo odsłaniając swoje - metaforyczne i niemetaforyczne - prawdziwe oblicze. Będzie można zobaczyć je już 4 października na poznańskiej Starołęce.

Rozpoczyna się 60. sezon działalności poznańskiego Teatru Ósmego Dnia. Wydarzenia w ramach "roku jubileuszowego" będą trwały cały rok. W programie są nowe i stare spektakle, spotkania z ciekawymi ludźmi oraz premiera książki. Pierwsze przedstawienia już w najbliższy weekend (4 i 5 października).

Choć słynna konkluzja Kartezjusza Cogito ergo sum, czyli Myślę, więc jestem w spektaklu Bromba i... na podstawie twórczości Macieja Wojtyszki nie padła, to dla mnie właśnie o tym, że na początek trzeba ustalić jakieś bezwzględne założenia, by móc dalej snuć wnioski, on jest. Jego reżyserka, Joanna Gerigk, zabrała kilkuletnich widzów w naprawdę wymagającą podróż. Myślę, że dla wielu z nich (jeśli nie wszystkich) był to prawdziwy survival.

Arnold Böcklin Wyspę umarłych malował w latach 1880-86. Stworzył wówczas pięć wersji różniących się drobnymi elementami kompozycji i kolorystyką. Każda z nich przedstawiała krajobraz ze znajdującą się w centrum wyspą porośniętą cyprysami, otoczonymi wysokimi skałami. Na wyspie znajdują się grobowce, a do brzegu dobija łódź z pochyloną postacią. Obraz jest posępny, melancholijny, statyczny - można odnieść wrażenie, że czas się zatrzymał.

- Zapraszam wszystkich, niezależnie od wieku, tych którzy znają Brombę oraz tych, którzy chcieliby ją poznać, a także zobaczyć kto jeszcze pojawi się na scenie. Warto przyjść na spektakl, ponieważ jest to przemyślana propozycja dla widzów, łącząca grę aktorską w żywym planie z wieloma sytuacjami animacji lalek, z ciekawą obsadą i inspirującą muzyką. Krótko mówiąc same bardzo dobre składniki - wylicza Joanna Gerigk, reżyserka Bromby i.... Premiera spektaklu na podstawie twórczości Macieja Wojtyszki - 14 września w Teatrze Animacji.

... ważne, żebyś był sobą. To, co mówisz ma znaczenie. Nie jesteś sam. Evan Hansen, główny i tytułowy bohater premierowego spektaklu w Teatrze Muzycznym, pisze do siebie, na prośbę lekarza, motywujące listy. Jeden z nich uruchamia lawinę... kłamstw. Są ofiary. Ale mam nadzieję, że również ocaleni.

Okazuje się, że zagwozdki związane z tematami kupna mieszkania, odnawiania i remontowania wnętrz, a także dylematy dotyczące poszukiwania tego jedynego, wyjątkowego miejsca na ziemi nie są wyzwaniami towarzyszącymi wyłącznie światu ludzkiemu. W poniedziałkowy wieczór stanęliśmy bowiem przed obliczem olbrzymiego gniazda znajdującego się przed Teatrem Polskim - gniazda w budowie. W gnieździe miały finalnie zamieszkać zwierzęta, trudno jednak powiedzieć jakie, łatwiej byłoby określić je mianem cudacznych stworzeń. Zwiewne postaci przywdziane w białe szaty żwawo poruszały się w obrębie ram zbudowanych z gałęzi i nie przestały zastanawiać się, czy gniazdo, któremu poświęcają tyle czasu i uwagi, jest w istocie słuszną inwestycją.

"Gdybym jutro zniknął, to czy ktoś by w ogóle to zauważył?" - zastanawia się główny bohater najnowszego musicalu Teatru Muzycznego w Poznaniu, Evan Hansen. A to niejedyna rozterka nastolatka. Drogi Evanie Hansenie, premiera z ciepłym przekazem #niejesteśsam, już 7 września.

Sezon 2024/25 będzie jubileuszowym dla Teatru Ósmego Dnia. Jedna z najważniejszych grup teatru alternatywnego w Polsce świętuje 60-lecie istnienia i mimo upływu czasu nie spoczywa na laurach. O rocznicowych planach opowiadają dyrektorka teatru Renata Stolarska i Marcin Kęszycki, artysta działający w nim od lat 70. ubiegłego wieku.

- Marzę o tym, żeby choreografia dla dzieci była czymś ogólnie dostępnym, publicznym, w każdym małym i dużym mieście, bo ma ogromny potencjał, również prozdrowotny i polityczny. Żeby choreografie były wydarzeniami nie tylko artystycznymi, ale też społecznymi - mówi Hanka Bylka-Kanecka z kolektywu Holobiont. Razem z Aleksandrą Bożek-Muszyńską otrzymały nagrodę ZAiKS-u w kategorii Twórczość dla dzieci za choreografię do spektaklu Mój ogon i ja.