- Zależało mi na tym, żeby była to opowieść o życiu, a nie o śmierci. Żeby nie było czarno-białe, tylko kolorowe. Żeby te postaci były prawdziwe, żyły. Żeby spojrzeć na nie nie poprzez pryzmat wojny, tylko tak jak oni wtedy patrzyli na siebie i na świat wokół - opowiadał na spotkaniu wokół powieści Stramer Mikołaj Łoziński. - Wtedy były inne dekoracje, inne ubrania, inne technologie, ale gdzieś w środku ci ludzie chyba byli podobni do nas. I wydaje mi się, że jesteśmy mądrzejsi od poprzednich pokoleń tylko o tyle, że wiemy, co się z nimi stało...

Które książki z ostatnich dwóch lat należą do pozycji mówiących najwięcej o rzeczywistości? Z czym polska literatura współczesna radzi sobie doskonale, a na jakich polach wykazuje wstydliwe braki? Czym mogą zaskoczyć nas debiutanci i czego mamy prawo oczekiwać od weteranów pióra i klawiatury? Odpowiedzi poznamy już wkrótce - do Zamku powraca Festiwal Fabuły.

Dom Literatury Biblioteki Raczyńskich dysponuje obfitym archiwum twórczości Mariana Grześczaka - poety, pisarza, dramaturga,  tłumacza oraz współzałożyciela poznańskiej grupy literackiej "Wierzbak". W 2012 roku wydany został pośmiertny zbiór jego utworów pt. Wersety jerozolimskie.  Po ośmiu latach od daty premiery tej książki zrealizowano pomysł stworzenia kolejnego tomu niepublikowanych wcześniej wierszy Grześczaka. Przedostatnie wiersze są zestawem dzieł, które poeta napisał niedługo przed swoją śmiercią.

W zachodnich społeczeństwach niemal jedna trzecia zatrudnionych uważa, że zajęcie, które wykonują zawodowo, nie ma żadnego sensu. Jak to możliwe? Kiedy to się stało i dlaczego? David Graeber wziął naszą pracę pod lupę.

"Los zwierząt nierozerwalnie związany jest z losem człowieka". Te piękne i dające do myślenia słowa francuskiego pisarza Emila Zoli nie opuszczały mnie w czasie lektury pasjonującej książki Ewy Zgrabczyńskiej Tygrysie serce. Moje życie ze zwierzętami. Pobrzmiewają w mojej głowie do dziś, bo jest to pozycja, o której trudno zapomnieć.

Komiks Trasa promocyjna, który miał być wytchnieniem dla głowy i oka, stał się niespodziewanie trzymającą w napięciu i bardzo wartką rozrywką na jesienny wieczór!

- Nie mamy takiego aparatu pojęciowego dla photobooków, który byłby porównywalny z tym, za pomocą którego możemy analizować literaturę. A szkoda, bo uważam, że to właśnie do świata książek należałoby List... porównywać. Do świata literatury pięknej, poezji - opowiada o Liście do chłopca z latarką Grzegorz Dembiński*.

Jakoś tak się dziwnie utarło, że w zachodniej kulturze okrutnie mało rozmawiamy o śmierci. Co ja bredzę! W ogóle o niej nie rozmawiamy! A to naprawdę wielka szkoda. Dla nas i dla naszych bliskich.

Kontakt z 400 bibliotekami i szeroko zakrojone poszukiwania własne zaowocowały wydaniem książki-albumu, która przywołuje setki, jeśli nie tysiące opowieści o naszych okolicznych miastach i miasteczkach.

Śmiech ma po matce Carla Zimmera w przekładzie Mateusza Fafińskiego to najbardziej wymagająca z dotychczasowych propozycji poznańskiej serii Zrozum. I nie chodzi jedynie o 600-stronicową objętość książki. Ta publikacja to prawdziwie erudycyjna pozycja. Jej lektura jest ekscytującą przygodą, wielką podróżą po przestrzeniach wiedzy z zakresu genetyki, biochemii, fizjologii, ale także historii i literatury.