Ozon jak zwykle przyprawia fabułę różnymi pikantnościami, które prowadzą do prowokujących pytań. Na przykład - czy nie byłoby dla wszystkich lepiej, gdyby niektóre osoby były raczej martwe niż żywe? - o filmie Kiedy nadchodzi jesień pisze Bartosz Żurawiecki.

Krzysztof Cicheński i Zygmunt Krauze sięgnęli po dramat Witolda Gombrowicza Ślub i przełożyli go na język opery. W syntetycznej formie oddali lęki, fascynacje i krzywdy, które w latach 40. ubiegłego wieku opisywał Gombrowicz. Poruszające jest to, że nasze dzisiejsze obawy wcale się od tamtych nie różnią.

Jeśli macie ochotę zatrzymać się jeszcze na chwilę w świątecznym klimacie, teraz jest na to ostatnia szansa. Sęk w tym, że Święta noc Jarosława Banaszka jest propozycją dla nielicznych - z całą pewnością nie każdy widz odnajdzie się w estetyce filmu, który bardziej przypomina spektakl Teatru Telewizji niż kinową propozycję.

Rok 2025 jak zapewniają dyrektorki i dyrektorzy poznańskich instytucji kultury będzie bogaty w wydarzenia zarówno muzyczne, literackie, teatralne, jak i muzealne oraz te z obszaru sztuk wizualnych. O wszystkich będziemy informować na łamach IKS-a i portalu Kultura.poznan.pl.

Pierwszy weekend stycznia w Poznaniu to okazja do przedłużenia świętowania! W planach: koncerty noworoczne, spektakle świąteczne dla dzieci (Przypadek Mikołaja Ś. w Teatrze Animacji) czy młodzieży i dorosłych (W moim barszczu pływa kołdun w Teatrze Nowym), a to tylko kilka z wielu przykładów, jak warto spędzić ten leniwy, zimowy czas. Zapraszamy do lektury!

Na terenach Międzynarodowych Targów Poznańskich zyskaliśmy niedawno nową halę koncertową - i bankietową. To znakomita wiadomość dla poznańskich, ale też wielkopolskich melomanów.

Literacka prowincja rozrosła się o kolejną prywatną ojczyznę. To usiane wioskami rybackimi, zależne od morza - jego łask i chimer - wybrzeże Bałtyku. Patryk Zalaszewski pozwala nam przemierzać plaże, których nie zdominowali jeszcze poznaniacy, dowiedzieć się czegoś o harówie na przystani i na kutrze, a jeśli jego głosu nie zagłuszy szum morza i wrzask mew - wsłuchać się w słone jak łzy historie. Ta proza zasłania nadmorskie apartamentowce od dewelopera, budki z goframi i stragany z badziewiem czymś o wiele ładniejszym.

- Do Ryszarda Kai przyciągnęło mnie to, że na każdym jego plakacie zobrazowany jest jakiś banał. On go uwielbiał, to wokół niego budował opowieść. A skoro tak, to nie da się o nich pisać w inny sposób, niż badając... no właśnie, banał - mówi Beata Szady, autorka książki Polska według Ryszarda Kai.

Znana z niezwykłej wrażliwości, wyrazistości i szczerości w swojej pracy Stanisława Celińska to artystka, która od dekad zachwyca widzów i słuchaczy - najpierw głównie swoimi rolami aktorskimi, a od dłuższego czasu przede wszystkim dorobkiem muzycznym, który nie ujdzie uwadze żadnemu miłośnikowi poezji śpiewanej w jazzowym, a czasem i popowym tonie. Jej utwory, pełne emocjonalnego przesłania, mogą stanowić lekarstwo na smutek, izolację i codzienne troski. Podobnie jak poprzednie, również jej najnowszy, wydany pod koniec roku album Uwierz (2024) koi i inspiruje, dając wytchnienie w szybkim, często przytłaczającym świecie. Zawartych na nim utworów będziemy mogli posłuchać na żywo w Auli Artis.

Dla Teatru Polskiego była to 4218 premiera w jego historii, dla mnie - ostatnia w tym roku. Niepozorna, intymna, skryta w najbardziej kameralnej (żeby nie powiedzieć - klaustrofobicznej) przestrzeni, opowiedziana została głosem jednej kobiety, która zdecydowała się oddać głos drugiej. Nie było to łatwe i przyjemne, było trudne, bardzo potrzebne i jeszcze bardziej poruszające.