- Podczas tej edycji warsztatów fotografii dokumentalnej pojawiały się tematy dotyczące prywatności, a także prace o innych ludziach czy problemach społecznych, realizowane pomimo pandemii - mówi Adrian Wykrota* - Wydaje mi się istotne, aby pokazać innym, jak się podchodzi do różnych, również i osobistych chwil - dodaje Michał Adamski**. W tym roku warsztatów Pix.House nie podsumowuje wystawa, a publikacja - zin Mój fyrtel / Moja przestrzeń 2020.
Telewizyjna odsłona musicalu Virtuoso, telewizyjna wersja Salonu Poezji Anny Dymnej i koncert Bądźmy razem w podziękowaniu dla pracowników służby zdrowia. Teatr Muzyczny zaplanował aż trzy wyjątkowe wydarzenia na Święta oraz 29 grudnia.
Bardzo konsekwentne stylistycznie filmy Anderssona składają się z ciągu krótkich scenek przepełnionych melancholią i gorzkim, a nawet wisielczym poczuciem humoru. Zrealizowane statyczną kamerą, wyssane z barw, oszczędne w dialogach ujęcia pokazują ludzi zmagających się z egzystencją w jej najbardziej prozaicznych, choć często skrywających większy dramat aspektach - o filmie O nieskończoności pisze Bartosz Żurawiecki.
- Zazwyczaj w Święta słychać u nas w domu kolędy Zespołu Pieśni i Tańca Śląsk. Są mi najbliższe, ponieważ "nagrywałam" je w brzuchu mojej mamy w Poznaniu, w Auli Uniwersyteckiej w 1958 roku - mówi Barbara Kubiak*, śpiewaczka operowa, solistka Teatru Wielkiego i wykładowca Akademii Muzycznej w Poznaniu.
Kolor czerwony - Ania, pomarańczowy - Danuta, żółty - Basia, zielony - Róża, niebieski - Grażyna, fioletowy - Teresa. Tęczowe Seniorki to grupa kreatywnych, odważnych kobiet, które w trakcie Poznańskiego Tygodnia Tolerancji w witrynie Baraku Kultury przy Al. Marcinkowskiego wyszywały tęczową flagę.
- Mamy niesamowitą kolekcję foremek do wycinania pierników, które Janusz przywoził z całego świata jeżdżąc na wyprawy teatralne. Nigdy ich nie liczyłam, ale musi ich być już około sześćdziesiąt lub więcej - mówi Renata Stolarska*. - Gdy widziałem foremki w zajączki, misie, rybki, kotki, młotki, to je kupowałem wiedząc, że na pewno się przydadzą - śmieje się Janusz Stolarski**.
Umrzesz mając 20 lat to zeszłoroczna filmowa koprodukcja aż sześciu państw: Sudanu, Francji, Egiptu, Niemiec, Norwegii i Kataru. Dzieło Amjada Abu Alali ma jednak bardzo niewiele cech kina europejskiego, o kinie mainstreamowym nie wspominając. Jego polska premiera przypada właśnie dziś - na pierwszy dzień 15. Ogólnopolskiego Festiwalu Filmów Afrykańskich AfryKamera.
Tak wiele się dziś dzieje, że łatwo stracić orientację. Lockdown, protesty, dziwne przekazy medialne, chaos oraz marzenia o tym, że to wszystko się kiedyś skończy i wreszcie będzie lepiej, będzie utopia. To nie takie proste. Z tym wszystkim rozprawiają się twórcy spektaklu Morderstwo (w) Utopii w reżyserii Grzegorza Laszuka.
Dworzec Bartłomieja Miernika - hipnotyzujący zaklętym rytmem koszmar śniony przez dziewczynkę szukającą wraz z rodziną w Polsce azylu - mierzy Polki i Polaków z gorzką prawdą o ich kraju wykluczającym innych. I choć myślimy, że chodzi o uchodźców, to idzie w sumie również o coś więcej. O to, jak bardzo kłamiemy na swój temat i jakich wymówek na co dzień szukamy dla naszych niegodziwości. Ubarwiamy, a czasem bielimy. Dworzec dotyczy również tego, jak bardzo czujemy się dumni z siebie. Jak uporczywie czując się dobrymi, prawymi ludźmi, coraz mniej nimi w istocie jesteśmy.
