Ostatni dzień maltańskich wydarzeń w parku Wieniawskiego minął przy dźwiękach piosenek z albumu Astronomia poety. Baczyński. Płyta Meli Koteluk i zespołu Kwadrofonik nieprzypadkowo ukazała się 1 sierpnia. Jednak zamiast powstańczych nastrojów artyści chcieli ukazać Baczyńskiego jako pacyfistę i mistyka, człowieka zakochanego w życiu.
Dziesiątki "nielegalnych" klepsydr wzywających na nabożeństwo w 20. rocznicę Poznańskiego Czerwca 1956, msza święta u oo. Dominikanów z udziałem najważniejszych działaczy demokratycznej opozycji i SB tropiąca jej organizatorów. A wszystko to w... Warszawie.
Co robić przed końcem świata to wybór tekstów, które powstawały przez ostatnie dwa lata jako podstawa audycji Kwadrans filozofa Tomasza Stawiszyńskiego. Spotkanie z autorem 30 czerwca w Sali Wielkiej Zamku.
W programie obchodów 65. rocznicy Poznańskiego Czerwca znalazły się nie tylko oficjalne uroczystości pod pomnikami i tablicami pamiątkowymi, ale także spotkania przybliżające przebieg "Poznańskiego Czarnego Czwartku". Będą więc spacery historyczne, wykłady, spotkania dyskusyjne, trzy wystawy oraz spektakl teatralny Pierwszy strzał, przygotowany przez Teatr Ósmego Dnia.
- Badania nad szeroko pojętą muzyką dawną cały czas trwają i przynoszą nam, instrumentalistom, wiele cennych opracowań. (...) Jako przedstawiciel nurtu "historycznego" zawsze zakładam, że aby dobrze grać, trzeba też dużo wiedzieć - mówi Maria Banaszkiewicz-Bryła*, klawesynistka i profesor Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego.
W ramach rocznicowego, bo 70. spotkania z cyklu Seryjni Poeci, skonfrontujemy się we wtorek z trzema nowymi tomikami poetyckimi Wydawnictwa WBPiCAK i ich autorami - Do stu Marcina Sendeckiego, O, tu jestem Tomasza Bąka i gorączką Anny Fiałkowskiej.
- Dla mnie Stanisław Hejmowski jest jak guślarz, szaman, poeta, artysta, bo był w stanie dokonać czarodziejstwa w mowie obronnej z 1956 roku. Tak pięknie mówił w imieniu robotników Czerwca, że nie sposób było się tym nie zająć - mówi Janusz Stolarski*, reżyser spektaklu Pierwszy strzał.
Podstawową determinantą tego wieczoru była twórczość Ryszarda Krynickiego w ujęciu wyjątkowych kompozytorów. I tak Paweł Szymański ujął poezję Krynickiego w bardzo minimalistyczną formę, a Aleksander Nowak przedstawił zupełnie odmienną, rozbudowaną, symfoniczną interpretację. Choć w pierwszej części koncertu czuło się połączenie światu poezji i muzyki, to w części drugiej muzyczny świat Bolero nie do końca współgrał z narracją malarską Mariusza Wilka "Wilczyńskiego".
