Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami Sweet country Warwicka Thorntona to film dla nieco bardziej wyrobionego odbiorcy. Widz musi uzbroić się w cierpliwość, której już od dawna nie uczy współczesne kino. Akcja toczy się tu powoli jak słońce po niebie australijskiego interioru, kadry są częściowo puste jak tamtejszy krajobraz, a dialogi bohaterów oszczędne i skromne, jak całe ich życie.

Czy najnowsza premiera Teatru Wielkiego - "Napój miłosny" Gaetano Donizetti'ego w reżyserii Andriy Zholdaka jest propozycją odważną? Czy wnosi coś nowego do operowego dyskursu? Czy wreszcie przyjęta przez artystę konwencja jest unikiem od reżyserskiej odpowiedzialności, czy też w ten sposób puszcza on do publiczności oko i pod płaszczykiem humoru opowiada o rzeczach ważniejszych od przaśnej historii będącej podstawą libretta tej właśnie opery komicznej?

Czy znacie zespoły Hoi Polloi i Underage? To dwie młode poznańskie kapele, z którymi będziemy świętować pierwszy dzień lata w Blue Note.

Jedna mieści w sobie chrzest Mieszka I i początek dominacji kościoła katolickiego, 123 lata niewoli, romantyzm, mesjanizm, Wielką Emigrację, kilka przegranych i jedno zwycięskie powstanie, pogromy Żydów i smoleńską katastrofę. Druga musi pomieścić Żyda, narodowego wieszcza, jego kochankę i ciężarną żonę, powstańców listopadowych i wielki, drewniany krzyż. Polska i scena spektaklu Mesjasze. Nic dziwnego, że w obu panuje chaos.

Zakończył się sezon artystyczny w Filharmonii Poznańskiej. Zabrzmiały znane i lubiane dzieła Moniuszki, Beethovena i Szymanowskiego z solistą Nikołajem Znaiderem. Ale dopiero zagrana na finał Beethovenowska V Symfonia, pulsująca emocjami i precyzyjna wykonawczo, potwierdziła wysoką klasę naszej orkiestry.

Kilkadziesiąt pociągów specjalnych, tysiące autobusów, służby w stanie najwyższego pogotowia, wreszcie blisko milion wiernych na Łęgach Dębińskich. 35 lat temu papież Jan Paweł II odwiedził Poznań.

- Sztuka nie jest filozofią, nie jest polityką, sztuka powinna być sztuką. W Skoku w wiarę właśnie o to chodzi - pokażmy sztukę, która odkrywa coś, czego jeszcze nie wiemy, nie znamy - mówił kilka miesięcy temu w wywiadzie dla "Gazety Wyborczej" Jan Lauwers, jeden z kuratorów idiomu Malty. Festiwal pod artystyczną opieką twórców z legendarnej grupy Needcompany rozpocznie się 15 czerwca.  

Blisko trzy godziny trwał czwartkowy koncert zespołu King Crimson w Sali Ziemi. Usłyszeliśmy - rzecz swego czasu niewyobrażalna - sporo hitów z wielkiej przeszłości legendarnej grupy. Publiczność reagowała owacyjnie.

Amerykański zespół Black Stone Cherry 18 czerwca zagra U Bazyla. To na pozór jeszcze jedna kapela spod znaku mocniejszego rocka. Istnieje dostatecznie długo, żeby nie tylko prześledzić jej kilkunastoletnią drogę na szczyty, lecz także rozgryźć bardziej złożoną substancję muzyczną.

Czym są antywzorce i jak działają w obszarze sztuki i kultury wizualnej? Czy w ich charakter wpisane jest wykraczanie poza świat wizualny, a jeśli tak, to w jaki sposób się to objawia i czy w ogóle objawiać się powinno? Jakie niebezpieczeństwa może napotkać artysta eksperymentujący i wychodzący poza pewne już przyjęte normy? Na te i inne pytania próbowano odpowiedzieć w trakcie spotkania w Galerii Miejskiej Arsenał, będącego zarazem promocją książki "Antywzorce" wydanej pod redakcją Karoliny Sikorskiej.

Nie należę do nocnych marków, a bezsennych nocy nie z wyboru miałam w swoim życiu niewiele. A jednak doskonale rozumiem organizatorów festiwalu Bezsenność, iż ten nocny krąg skojarzeń połączyli z muzyką.

Twórczość Gaetano Donizettiego trudno ocenić całościowo. Jego spuścizna jest niezwykle nierówna, a utwory wybitne sąsiadują z miernymi, a nawet kiczowatymi. Taka różnorodność jakości świadczy przede wszystkim o ciągłych poszukiwaniach kompozytora. I chociaż przedwczesna śmierć nie pozwoliła mu na osiągnięcie w pełni dojrzałego stylu, ma on w swoim dorobku kompozycje nowatorskie, które na zawsze odmieniły historię opery. Jednym z nich jest Napój miłosny.

Wakacje szkolne zbliżają się wielkimi krokami, a w kulturze aż roi się od propozycji na spędzanie wolnego czasu. Pogoda (mamy nadzieję) będzie sprzyjała spacerom po mieście, a weekendowe wieczory być może okażą się idealne na jeden z wielu koncertów. Do tego Festiwal Malta, ktory startuje już w piątek i zawładnie miastem na 10 kolejnych dni... Zaczynamy!

W tym roku obchodzimy jubileusz 200-lecia urodzin i 120-lecia śmierci Marcelego Mottego, postaci niezwykle zasłużonej dla XIX-wiecznego Poznania. Z jego dorobku literackiego korzystamy do dziś.

Dla dzieci, młodzieży, rodziców i seniorów odbędzie się pierwszy Festiwal Bajek organizowany przez Teatr Cortiqué w Poznaniu. Cel - kształtowanie dialogu międzypokoleniowego, zgodnie z hasłem przewodnim wszystkich festiwalowych wydarzeń - "Bajka łączy pokolenia".

Sławę i rozgłos przyniosły mu Listy Wojtusia z Zawad oraz Przechadzki po mieście, w których opisywał dziewiętnastowieczny Poznań i jego mieszkańców.

Gołuchów znajduje się nieco ponad 100 km od stolicy Wielkopolski. Tamtejszy zamek jest jednym z oddziałów Muzeum Narodowego w Poznaniu. Nie każdy tam dociera i tym samym nie każdy ma możliwość zobaczenia na własne oczy nie tylko bajkowego wręcz obiektu architektonicznego otoczonego pięknym ogrodem, ale również siedziby pomyślanej jako miejsce przechowywania i eksponowania dzieł sztuki o wysokiej klasie artystycznej. Okazję do tego, by trochę posmakować atmosfery tej niezwykłej rezydencji, stworzyło Muzeum Narodowe za sprawą wystawy Życie sztuką. Gołuchów Izabeli z Czartoryskich Działyńskiej.

Ethno Port odważnie i z fantazją wkroczył w drugą dekadę działalności. Bardzo bogaty program tegorocznego festiwalu łączył w sobie spotkania, warsztaty, projekcje i to, co najważniejsze: muzykę. W pamięci pozostaną po nim m.in. koncerty które dali Cüneyt Sepetçi, Muzsikas, A Filetta.

Przez całe lato - aż do września - czeka nas cała masa wydarzeń w kolejnej, czwartej już, odsłonie Kulturalnego Starego Rynku, który w tym roku proponuje rekordową liczbę wydarzeń. Start - 29 czerwca.

Rytm soboty i niedzieli na Ethno Port Festival wyznaczyła sztuka Korei Południowej. Na szczęście obyło się bez prostych i naiwnych uniesień orientalizmem. Miast nich trzeba było się zmierzyć z muzyką i kinem w ich wymiarze jak najbardziej komunikatywnym, a przez to pozbawionym naiwnej "egzotyki".