Są takie albumy muzyczne, które kojarzą niemal wszystkie pokolenia. Płyta Abbey Road zespołu The Beatles stała się pretekstem do poprowadzenia opowieści przez wybitnego skrzypka Guy'a Braunstein'a, któremu już w najbliższy piątek towarzyszyć będzie Orkiestra Filharmoników Poznańskich, dyrygowana przez Ariela Zuckermanna.

Choć w ich muzyce klimat "slow" należy do rzadkości, to w zestawieniu z "sunset" staje mi przed  oczami obraz idealny, inspirowany genezą nazwy zespołu, ale przefiltrowany przez rzeczywistość pozbawioną pandemicznego rygoru czterech ścian: kojący wieczór po upalnym dniu, przyjaciele, przyjemny harmider, zapach lata, wolności, beztroski... 

Często przywoływany mit o Poznaniu jako mieście gospodarnym i porządnym musi mieć jakieś źródła i uzasadnienie. Wiele na ten temat znajdziemy w Made in Poznań Lucjana Morosa.

Post Pxrn Film Festival Warsaw to pierwszy w Polsce festiwal skupiający się na przeglądzie kina postpornograficznego. Głównym celem projektu kuratorowanego przez Agnieszkę Szreder i Rafała Żwirka jest adoracja seksualności, o której w erze postpornu mówi się inkluzywnie, różnorodnie i bez wstydu. Na festiwalu pokazano ponad 300 filmów opowiadających o seks-workerskich, performatywnych, alternatywnych, queerowych, feministycznych, eksperymentalnych i biopolitycznych strategiach prowadzących do redefinicji postrzegania ciała i seksualności.

Dwie mocne premiery teatralne - Macocha w Teatrze Polskim oraz Kilka dziewczyn w Teatrze Nowym - to odpowiedzi na pytanie, czy warto w ten weekend wyjść z domu. A dla nieprzekonanych mamy kilkadziesiąt innych propozycji - koncerty, pokazy filmowe i warsztaty - czytajcie "Kulturę na weekend" i przebierajcie w wydarzeniach!

Wykonawca, kompozytor, pedagog, muzyk sesyjny, producent muzyczny, a przede wszystkim genialny multiinstrumentalista, któremu nie obca ani perkusja, ani gitara, ani klawisze - to Michał Obrębski w wielkim skrócie, który powraca do grania na żywo w ramach wiosennej trasy koncertowej. Jednym z przystanków w jej ramach będzie CK Zamek, na którego scenie, w solowym wydaniu, zaprezentuje swoje autorskie numery skomponowane w stylu fingerstyle. W technice, która nie od dziś jest jego wielką domeną, a która chyba jak żadna udowadnia, że do grania jak cały zespół, nie potrzeba więcej niż jednej osoby z gitarą.

Ruch, który zatrzymuje. Muzyka, która powoduje ciszę. Słowa, po których się milknie... Szukacie antidotum na to, z czym nam wszystkim bywa najciężej? Na pozbawiony celu pęd codzienności? Na tęsknotę za tym, co chowa się głęboko w środku? Na nieznośny szum, hałas i ścisk? Ja znalazłam.

Sięgając po Trash Story_, oczekiwałem zbioru opowiadań z pogranicza typowej nowej prozy polskiej i internetowej pasty. Zamiast przaśnego Świata Według Kiepskich znalazłem jednak na swój sposób poetycką, doomerską opowieść z nurtu Buczkowski-Wawrzecki-core. Mateusz Górniak w swojej krótkiej książce odmienia biedę i traumy przez przypadki. A później je oswaja, wpisując w konwencje szczególnie bliskie czytelnikom urodzonym w latach 90. I tak sobie czytamy, aż nieśmiało łapiemy się na tym, że siedzimy z innymi szczurami w kręgu przy śmietniku, paląc rothmansy i nieśmiało obdarowując się empatią.

Wielka dama, buntowniczka, emancypantka, poliglotka, osobista sekretarz Józefa Piłsudskiego, powszechnie podziwiana poetka, wreszcie poznanianka z wyboru. 40 lat temu, 16 lutego 1983 roku, odeszła Kazimiera Iłłakowiczówna.

Pani Osiecka i Pan Młynarski, a do tego raz, dwa... Raz Dwa Trzy. W poniedziałkowy wieczór w wypełnionej niemal po brzegi Sali Ziemi odbył się koncert  Człowiek czasem serce otworzy. Kultowe teksty w wykonaniu równie kultowego zespołu. Koncert, po którym do dziś dźwięczą mi w głowie kolejne zaczerpnięte z Bynajmniej wersy "Kto go zrozumie? Kto mu pomoże..." I czy w ogóle ktokolwiek? Bynajmniej...