Już po raz czwarty w Teatrze Wielkim odbędzie się Festiwal Moniuszki. Na tegoroczną edycję złoży się nie tylko muzyka patrona Teatru, ale też taniec i kolejna odsłona przywracania muzyki zapomnianej.

Żyjemy w dobrych czasach! Trudno może w to uwierzyć nasłuchując wiadomości z kręgów politycznych. Jeśli jednak przyjrzymy się - i przysłuchamy - temu, co przynoszą nam muzyczne nowości ostatnich tygodni i miesięcy, odpowiedź powinna być jednoznaczna. Przykłady? Bardzo proszę: najnowsze krążki tria RGG, europejskiego kwartetu Adama Bałdycha, Jana Emila Młynarskiego z Tercetem Imperial czy solowy album Kacpra Krupy. Szczerze polecam każdy z nich!

Wiedzą powszechną jest to, że dziecięca publiczność jest najbardziej szczerym, ale też wymagającym odbiorcą. Dlaczego organizatorzy Festiwalu ClassicON Junior nie zawsze spojrzeli na swoje propozycje z ich perspektywy? To przecież najlepiej sprawdzony klucz do sukcesu.

"Pamiętnik zaginionego" Leoša Janáčka piętrzy zagadki dotyczące pochodzenia tekstu literackiego, osobistych inspiracji czy teatralnej natury tego cyklu pieśni. Najnowsze nagranie, zrealizowane przez Filharmonię Poznańską z udziałem czeskiego tenora Petra Nekoranca, stawia jeszcze jedno pytanie: Co wnosi do kompozycji przeznaczonej na głosy i fortepian rozpisanie jej na orkiestrę?

Wszystko zaczęło się od kilkuletniej pracy nad muzyką do filmu - mozolnej i fascynującej zarazem. Potem przyszły nagrody: Fryderyk, Orzeł, platyna, dziesiątki milionów odtworzeń, wiral, koncerty symfoniczne, remiksy, wielkie widowiska i wyjazd do Japonii. W Auli UAM L.U.C. - kiedyś kojarzony przede wszystkim z alternatywnym hip-hopem, a dziś coraz mocniej obecny jako kompozytor i autor projektów multimedialnych - stanie z batutą przed Rebel Babel Film Orchestra, by poprowadzić poznańskie wydarzenie z finałowej trasy "Ostatni Taniec". A jest ono o tyle ważne, że historia soundtracku "Chłopów" (2023) w reżyserii DK Welchman i Hugh Welchmana pokazuje, jak daleko można wyjść z muzyką filmową, kiedy kompozytor potraktuje folklor jako tworzywo zdolne przejść drogę od wiejskiej praktyki wykonawczej przez filmową partyturę aż po streamingowy hit.

W ciągu siedmiu dekad działalności legendarnej Piwnicy pod Baranami jej repertuar zmienił się w kanon, wielu artystów w nazwiska zapisane już w historii, zaś samo miejsce - w punkt obowiązkowy na krakowskiej mapie kultury i daleko poza nią. Jest chyba jednak coś, co nad tym góruje - metoda pracy, która sprawiała, że w tych kilku pomieszczeniach pod krakowskim Rynkiem wiersz nagle stawał się utworem o niemal klasycznie skomponowanej dramaturgii, urzędowy komunikat materiałem kabaretowym, a pomiędzy kolejnymi numerami konferansjerka Piotra Skrzyneckiego sama w sobie tworzyła spektakl. 21 września Piwnica pod Baranami przyjedzie do Teatru Wielkiego w Poznaniu z jubileuszowym programem, w którym spotka się kilka generacji "Piwniczan".

Andrzej Zaucha pozostawił po sobie repertuar, który zaskakująco dobrze znosi zarówno próbę czasu, jak i zmianę wykonawców. Za kilka dni w Auli UAM jego piosenki wezmą na warsztat takie gwiazdy jak Marek Piekarczyk, Sławek Uniatowski, Kasia Cerekwicka, Kasia Moś, Alicja Szemplińska, Gosia Janek, Dodo Jaszczyńska i Paweł Wolsztyński, którym towarzyszyć będzie kameralna orkiestra pod kierownictwem Pawła Tomaszewskiego. "Wymyśliłem Ciebie" będzie spotkaniem kilku pokoleń polskich wokalistów z największymi hitami artysty - "Byłaś serca biciem", "C'est la vie - Paryż z pocztówki" czy "Bądź moim natchnieniem" - którego droga prowadziła przez jazz-rock, soul, funk, piosenkę literacką i jedyny w swoim rodzaju pop lat osiemdziesiątych.

Przez dwanaście lat Kacha Kowalczyk i Łukasz "Lucassi" Rozmysłowski zdążyli przejść od domowych nagrań zanurzonych w marzycielskim popie przez takie style jak vaporwave, cloud rap, trap, shoegaze, hip-hop i art pop, co zaprowadziło ich na jedne z najważniejszych europejskich festiwali, choćby Primavera Sound, Eurosonic czy Iceland Airwaves. Teraz, na czwartym albumie "Magia" (2026), powracają do początków, a tym samym do swojej najbardziej precyzyjnej i sugestywnej wersji Coals - projektu, który jednocześnie jawi się jako sprawny projekt producencki, laboratorium popowej piosenki i narzędzie do tworzenia audiowizualnych mikroświatów. Za kilka dni zaczarują nią nas w klubie Szum.

Poezja została pożarta przez muzykę, a poezja śpiewana jest nie wiadomo czym dla nie wiadomo kogo. My nie wymyślamy koła na nowo, nie obdzieramy polskiej liryki z niczego poza jej nieustanną ciągotą do bycia zaszufladkowaną w konkretnej epoce literackiej. Dalej można pięknie mówić w rytm kapeli, będąc ubranym w garnitur, by potem kulturalnie się obrzygać. Dalej można tworzyć underground, pisząc popowe piosenki o miłośc - mówi Jakub Choroszyński, wokalista i tekściarz gorzowsko-poznańskiego zespołu Listy.

Sveta Ben pisze piosenki tak, jakby każda z nich miała jednocześnie pełnić funkcję miniaturowego spektaklu, dziecięcej wyliczanki, czarnej komedii, modlitwy i instrukcji przetrwania. Na jej najnowszym albumie "Karova Belaya" (2026) ten sposób myślenia spotyka się z równie osobnym językiem Yauhena Kuchmeyny, znanego jako.K, co razem daje jeden z najciekawszych albumów, jakie pojawiły się na białoruskiej scenie emigracyjnej ostatnich lat. Kilka muzycznych języków, folk podłączony do syntezatorów, akordeon, gitary, instrumenty dęte, głosy przyjaciół i odgłosy domu stojącego niemal przy samej polsko-białoruskiej granicy - to wszystko i wiele więcej znajdziemy na tej płycie, która z całą mocą zabrzmi niedługo na scenie Pana Gara.