Komunikaty

pagina

Aktualności

Pominąłeś menu

menu

Co poznańscy archeolodzy znaleźli na Wzgórzu Kurczaka?

Polska archeologia śródziemnomorska szczyci się wieloma ważnymi odkryciami. Także poznańscy archeolodzy mają swój wkład rozwój tej dziedziny wiedzy, którego świadectwem jest wystawa Tell el - Farcha czynna w Muzeum Archeologicznym.

. - grafika artykułu
fot. materiały Muzeum Archeologicznego w Poznaniu

Wystawa, którą można oglądać do 31 sierpnia, ma stanowić pewnego rodzaju dokumentację konferencji Delta Nilu jako centrum wymiany kulturowej pomiędzy Górnym Egiptem, a południowym Lewantem. Jej zadaniem jest również zaprezentowanie w ogólnym zarysie osiągnięć polskiej ekspedycji archeologicznej pod kierownictwem prof. K. Ciałowicza z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i dr. M. Chłodnickiego z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, jakie zostały dokonane w ciągu piętnastolecia prac na stanowisku na Wzgórzu Kurczaka, jak tłumaczy się nazwę miejsca z języka egipskiego.

Tell el-Farcha to stanowisko archeologiczne położone we wschodniej części delty Nilu, na obszarze którego znajdowała się starożytna osada, założona około 3700-3600 lat p.n.e - czyli w okresie przed zjednoczeniem Górnego i Dolnego Egiptu. Była to dość szczególna osada, bo stanowiącą ważny przyczółek dla karawan, poruszających się po lądowym szlaku handlowym pomiędzy Bliskim Wschodem a Górnym Egiptem. Jak przypuszczają naukowcy, na obszarze Tell el-Farcha - uważanym do niedawna za jałowy pod względem potencjału archeologicznego i z tego powodu do lat 70. XX w. nieeksplorowany - mieścił się centralny punkt handlu dla terenu wschodniej delty Nilu. Odkrycie pozostałości tego zespołu osadniczego to wyłącznie zasługa Polaków, którzy w 1998 r. przejęli koncesję na badania Tell el-Farcha od ekspedycji włoskiej.

Organizatorzy wystawy za pomocą ściśle wyselekcjonowanych zdjęć prezentują zwiedzającym stanowisko archeologiczne Tell el-Farcha, zlokalizowane na obszarze trzech wzgórz. Możemy na nich zobaczyć nie tylko artefakty i pozostałości budowli, jakie udało się odsłonić, ale i samo stanowisko wraz z przyległym do niego terenem. Widzimy, jak od rozpoczęcia badań, w miarę upływu czasu, teren ten podlegał dynamicznym zmianom, będących odzwierciedleniem działalności człowieka, a dokładniej - zatrważającej urbanizacji wsi Ghazala, przyległej do obszaru badań. Tak dramatycznej, że ma się ochotę zobaczyć więcej zdywersyfikowanych ujęć.

Obok fotografii, na których uchwycono postęp prac wykopaliskowych, znajdują się i te, na których utrwalono najbardziej interesujące obiekty, m.in.: pozostałości domów budowanych z drewnianych pali, browaru, magazynów, czy struktury o nieznanym dotąd przeznaczeniu. Ekspozycję uzupełnia plan stanowiska oraz plansze, przedstawiające m.in. komputerowe wizualizacje grobów, na jakie natrafiono podczas wykopalisk. Dzięki nim można przyjrzeć się zarówno grobom jedno- bądź wielokomorowym, jak i wyglądowi zewnętrznemu prawdopodobnie najstarszej znalezionej w Egipcie mastaby. Szkoda, że zabrakło na wystawie makiety zróżnicowanego geodezyjnie stanowiska.

Dopełnienie wystawy stanowią: pokaz slajdów oraz partie eksponatów - niestety, tylko z cmentarzyska  Minszat Abu Omar, na które składa się starożytna ceramika pochodząca z okresu tego samego, co ta znaleziona w Tell el-Farcha. Na wystawie pełni ona rolę zamiennika dla przedmiotów z Tell el-Farcha, gdyż wywożenie znalezisk przez ekipy archeologiczne z terenu Egiptu pozostaje wciąż zabronione.

Mimo że, wystawa ma charakter symboliczny, zajmuje tylko jedno pomieszczenie i nie zdobi jej żaden ze znalezionych w Tell el-Farcha przedmiotów, to i tak warto zwrócić na nią uwagę. Prezentuje przecież prawdziwe i wyjątkowe stanowisko archeologiczne oraz osiągnięcia eksplorujących ten teren polskich naukowców, ukoronowaniem których było odnalezienie zbioru unikatowych figur wykonanych z kła hipopotama i kości słoniowej oraz dwóch innych, wykonanych z drewnianego rdzenia obitego złotem - obiektów przedstawionych na fotografiach w skali 1:1.

Podobna okazja by obejrzeć takie zdjęcia może nieprędko się powtórzyć. Przyszłość wykopalisk w Tell el-Farcha jest bowiem niepewna, ze względu na postępującą urbanizację terenu wokół stanowiska, przypominającego bardziej miejską parcelę aniżeli obraz znany z filmów o odkryciach archeologicznych, mało transparentne losy trwającej arabskiej "Wiosny Ludów" w Egipcie i czas ok. 3-4 lat potrzebny, by zakończyć badania tego terenu przez ekipę. Nie można wykluczyć, że Tell el-Farcha zostanie niedługo utracona bezpowrotnie, pozostając nie w pełni zbadana.

Jerzy Gołębiewski

  • Wystawa "Tell el-Farcha. Początki starożytnego państwa egipskiego"
  • Muzeum Archeologiczne (Pałac Górków, ul. Wodna 1)
  • wystawa czynna do 31.08 w godzinach otwarcia muzeum