25 lat. Przez ten okres Polska weszła do Unii Europejskiej, zorganizowaliśmy Mistrzostwa Europy w piłce nożnej, a w stolicy Wielkopolski wyremontowana została historyczna płyta starego rynku. W 2000 roku ukazał się również album, który odświeżył polską scenę hip-hopową. Bartosz Waglewski pod pseudonimem Fisz wydał wtedy płytę "Polepione Dźwięki" i był to początek przygody, którą razem ze swoim bratem, kontynuuje do dziś.

W tym sezonie Teatr Wielki skupia się między innymi na rozwijaniu zainicjowanych rok temu festiwali. Jednym z nich jest Przedwiośnie Baletowe. Jego druga edycja kontynuuje pomysły sprzed roku, ale przede wszystkim pozostaje w ścisłej relacji ze światem zewnętrznym.

Kino amerykańskie przyzwyczaiło nas do dramatów rodzinnych, w których najgorętsze nawet konflikty prowadzą summa summarum do pojednania i krzepiącego happy endu. Tymczasem niemiecki scenarzysta i reżyser Matthias Glasner rozdrapuje rany i ani myśli nas pocieszać. O filmie "Symfonia o umieraniu" pisze Bartosz Żurawiecki.

- Najmocniejszym punktem programu Dni Kultury Francuskiej i Frankofonii będzie potańcówka z turboenergetycznym zespołem Ciac Boum, który z szacunkiem do tradycji i talentem do przetwarzania w atrakcyjny sposób pokazuje niesamowitą siłę i żywotność muzycznego, tanecznego i językowego dziedzictwa regionu Poitou - zachęca do wzięcia udziału w wydarzeniu Elwira Wróbel, dyrektorka Domu Bretanii.

Chociaż lata 90. w Polsce to przede wszystkim czas kryzysów, mają też inne, atrakcyjne oblicze. W tym czasie przez zachodnią granicę przyszła do nas popkultura, zadomawiając się na ekranach telewizorów, w słuchawkach walkmanów i na półkach kiosków. O jej fenomenie opowiedział prof. Tomasz Żaglewski, kurator wystawy "Najntisy Forever! Popkultura w Polsce lat 90.", którą od 21 marca możemy odwiedzać w CK Zamek. Pytała Magdalena Chomczyk.

Spektakl "Louder Is Not Always Clearer" (z ang. "Głośniej nie zawsze znaczy wyraźniej"), opisany jako "przewrotne przedstawienie, przełamujące stereotypowe postrzeganie osób G/głuchych i niedosłyszących", zobaczymy w 20 marca w Centrum Kultury Zamek.

W "Młodości" Paolo Sorrentino prowadził filmowy dialog między młodzieńczą urodą a dojrzałością, głównie przyglądając się tej pierwszej z perspektywy drugiej. W "Bogini Partenope" odwraca perspektywę - to spragniona życia młodość przygląda się dojrzałości.

Parafrazując Gombrowicza: Józef Chełmoński wielkim artystą był. Stworzone przez niego arcydzieła tworzą fundamenty sztuki polskiej. Przetwarzane w popularnych filmach, serialach, remiksowane w rozmaitych wytworach kultury, są inspiracją dla kolejnych pokoleń twórców. Wystawa "Józef Chełmoński 1849-1914" w Muzeum Narodowym w Poznaniu tę jego wielkość jeszcze bardziej przybliża.

Anna Kamińska - biografka Wandy Rutkiewicz, Haliny Krüger-Syrokomskiej, Simony Kossak, Marka Kotańskiego, Marka Jackowskiego - w jednym z wywiadów tak opisywała powody, dla których dokumentuje ludzkie historie: "tylko niebanalne osoby, które mają wielką charyzmę, odwagę i wyobraźnię, a do tego przekorę, ogień i żar w oczach, są w stanie zaproponować nam coś nowego i pchnąć ten świat naprzód, robiąc przy okazji coś dobrego". Pisarka będzie gościła 17 marca w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej i Centrum Animacji Kultury.

Kilka lat temu Michel Houellebecq napisał gorzką powieść o mężczyźnie, który żegna się z życiem seksualnym i życiem ogółem, oddając się we władanie antydepresantu Captroix. Wariacją na temat dzieła Francuza jest "Śmiejący się pies" Krzysztofa Vargi - jedna wielka tyrada na temat współczesnego świata wygłaszana przez starzejącego się inteligenta, której przysłuchiwać musi się niewinny pies Ziutek. Zmęczenie narratora w połowie powieści udziela się czytelnikowi, ale może o to właśnie chodzi.