Właśnie ruszyły konsultacje społeczne dotyczące Poznańskiego Programu dla Kultury na lata 2019-2023. Każdy może zgłosić swoje uwagi i wyrazić opinię o przygotowywanym dokumencie.
Właśnie ruszyły konsultacje społeczne dotyczące Poznańskiego Programu dla Kultury na lata 2019-2023. Każdy może zgłosić swoje uwagi i wyrazić opinię o przygotowywanym dokumencie.
Ubiegłoroczna produkcja Polskiego Teatru Tańca - krótkometrażowy film "Inicjacja" w reżyserii Iwony Pasińskiej, został laureatem dwóch nagród głównych podczas międzynarodowych festiwali filmów tańca: nagrody Best of Fest na Arts Triangle Dance Film Festival w Dallas oraz nagrody głównej w kategorii "Najlepszy film międzynarodowy" w 3. edycji Mexico City Videodance Festival.
Drugi dzień Festiwalu Granda wypełnił poznański Pawilon po brzegi, gdy w sobotnie południe Tomasz Sekielski i Vincent V. Severski razem znaleźli się na scenie. Panel o dekonspiracji, szpiegowaniu i dziennikarstwie śledczym poprowadził Przemysław Poznański.
Nowy sezon w operze rozpoczęło koncertowe wykonanie "Juliusza Cezara w Egipcie" Georga Friedricha Händla. Dzieło barokowego mistrza jest ukoronowaniem jego operowej twórczości, przyniosło mu zasłużoną sławę, a dwoje śpiewaków, dla których napisał partię Cezara i Kleopatry - odpowiednio Senesino (kastrat śpiewający altem) oraz Francesca Cuzzoni (sopran) przeszli do historii. Triumf "Juliusza Cezara w Egipcie" był możliwy nie tylko dzięki precyzyjnemu librettu, ale także brawurowym ariom i misternej partii orkiestry. Jak po prawie 300 latach wybrzmiała ta niezwykle wymagająca opera na scenie Teatru Wielkiego?
Przedostatnim gościem tegorocznej GRANDY była Ewa Ornacka, która pod gradobiciem pytań Anny Wojtkowiak przedstawiła rzeczywistość więźniarek oraz ich nietypowe relacje, zarówno między sobą, jak i ze światem zewnętrznym. Na podstawie przeżyć i doświadczeń Beaty Krygier, dziennikarka i reportażystka napisała książkę Skazane na potępienie.
Kurator Piotr Krajewski zapowiadał wystawę "Anti-Static" jako wspólną odpowiedź zaproszonych artystów na wiersz Wojciecha Bąkowskiego. A czy przypadkiem nie otrzymaliśmy zbioru pojedynczych prac artystów-pedagogów, z których bardziej niż wspólnotowość wydziera indywidualizm ich twórców?
Żyjemy w czasach, gdzie wizualność z jednej strony odgrywa ogromną rolę, a z drugiej często w wyniku nieustannego wizualnego bombardowania przestajemy na nią zwracać uwagę. Oglądamy zdjęcia niejednokrotnie beznamiętnie, przewijając jedną fotografię za drugą. Szczególnie fotografia reportażowa ukazująca się w prasie codziennej czy w internecie wydaje się być traktowana po macoszemu. Najmniej spodziewamy się jednak po niej dostarczania estetycznych przeżyć. Czy coś w tym kontekście odczaruje wystawa "Niehistorie - fotografie Stanisława Wiktora", którą od 25 września będzie można oglądać w CK Zamek?
Żarty, które nie są głupawe ani chamskie, muzyka, która łączy w sobie najlepsze cechy broadwayowskich hitów z latynoamerykańskimi rytmami, orkiestra grająca z takim feelingiem, którego nie powstydziliby się muzycy z West Endu, zachwycające kostiumy... Tu każdy aktor jest śpiewakiem, śpiewak aktorem, tancerz akrobatą. Tu, czyli na niewielkiej scenie Teatru Muzycznego, skąd wieje grozą, włosy stają dęba, a krew czasem bryzgnie, ale spokojnie - wszyscy są martwi, a już na pewno - zadowoleni!