Wprowadzenie do stałego repertuaru Teatru Nowego kolejnego recitalu z piosenkami Agnieszki Osieckiej to duże ryzyko. Widzowie, którzy widzieli Byle nie o miłości Julii Rybakowskiej, nie unikną raczej porównań do nowej propozycji. I przeczuwam, że porównanie to dla większości wypadnie na niekorzyść Małgorzaty Walendy. Z wielką szkodą dla tej bardzo zdolnej, od niedawna obecnej na deskach poznańskiego teatru aktorki.

Nową płytę, pierwszą od lat, wydała Małgorzata Ostrowska. Potwierdza na niej, jak ważną jest postacią na polskiej scenie muzycznej.

Niewygodne, ale niezawodne - takie były tramwaje typu N, które przez ponad 40 lat dowoziły poznaniaków do pracy i szkoły. Zostały wycofane z eksploatacji 31 grudnia 1992 roku.

Nowy Rok coraz bliżej, więc zaczną się te niesamowite postanowienia: że schudnę, że zacznę się ruszać, że rzucę palenie/słodycze, że przeczytam 52 książki w 52 tygodnie, że...

Pod śniegiem świat pochylony/ siwieje mrozu brew./ To pora zmierzchów czerwonych / to pora czarnych drzew./ A wiatr w kominie śpi, bo ciemno./ A ja? Co ja? Co będzie ze mną? - pisała w piosence Jeszcze zima Agnieszka Osiecka. To poruszające pytanie dało tytuł najnowszemu recitalowi w Teatrze Nowym. Premiera 28 grudnia.

O filmie "Tajemnica Henriego Picka" pisze Przemysław Toboła. Premiera na dużym ekranie - 27 grudnia.

Jak to, sztuczne?! Wielu poznaniaków z niedowierzaniem reaguje na informację o tym, że Rusałka została stworzona ludzką ręką. I w sumie trudno się im dziwić, bo budowniczowie dołożyli starań, aby jak najbardziej przypominała naturalne jezioro. Z powstaniem tego pięknego akwenu wiążą się jednak tragiczne wydarzenia.

Osierocony Brooklyn Edwarda Nortona z nim samym w roli głównej to przeszło dwie godziny dobrego kina gatunkowego w starym stylu. Detektywistyczna zagadka oplatająca społeczno-polityczny wymiar tego filmu to sprawnie i interesująco przyrządzony kąsek dla widzów rozsmakowanych w klasycznych kryminałach i ulotnym klimacie lat 50.

- Zawsze miałem silne predylekcje do muzyki łączonej z obrazem. Utwory, w których to forma i struktura są elementami dominującymi, były dla mnie mało pociągające - mówi Gabriel Kaczmarek*, kompozytor związany z Teatrem Cortiqué.

- Kiedyś zaczynaliśmy spektakl od słów: "godzina wolności przed nami, musimy ją wykorzystać maksymalnie" - słyszymy w "Allegro agitate (utwór, który musi być wykonywany z niespokojną, udręczoną miną)". Tym wspomnieniowym meta-spektaklem - szczerym, antynostalgicznym i neurotycznym - Teatr Ósmego Dnia zakończył w piątek jubileusz 55-lecia swojej działalności.