Spodziewajcie się niespodziewanego. Spodziewajcie się, że skończycie porwani i postrzępieni jak ragtime. Spodziewajcie się, że (być może kolejny raz) poczujecie rozkoszny, obezwładniający ciężar bezradności wobec talentu, wrażliwości i muzyki, która dzięki talentowi i wrażliwości właśnie zostaje powołana do życia. Po wczorajszym koncercie duetu Masecki-Rogiewicz nie mam żadnych wątpliwości: tak powinno zapowiadać się ich kolejne występy.

Pierwsze dni listopada to dla wielu z nas czas melancholii i wspominania. Kultura również chwilowo spowalnia - nastrojowe spektakle i koncerty zachęcają do spędzania czasu razem. Trzy ćwierci do śmierci, Manon Lescaut, Ostatnie wesele we wsi Kamyk czy Jazzowe Zaduszki - te i inne wydarzenia już w ten weekend oraz w przyszłym tygodniu.

Niezręcznie wypowiadać się o czymś, w czym bierze się udział, a czego jeszcze nie udało się zaprezentować przed publicznością. Szczególne nieodpowiednie wydają się pochwały dzieła i tych, którzy w taki bądź inny sposób uczestniczą w urzeczywistnianiu wizji artystycznej. Jeszcze by z tego wyszło jakieś nieszczęście, pomyśli ktoś przesądny! W sytuacji takiej niezręczności, znalazł się kompozytor Ludomir Różycki, poproszony rozmowę dla "Kuriera Poznańskiego" tuż przed premierą Beatrix Cenci, w której występowała wspominana ostatnio dr Stanisława Zawadzka.

Z Romanem Warszewskim, dziennikarzem, autorem kilkudziesięciu książek o tematyce historycznej i podróżniczej, w tym nagrodzonej w tym roku Bursztynowym Motylem Konkursu im. Arkadego Fiedlera powieści Pierwsza wojna polsko-indiańska - rozmawia Przemysław Toboła.

Don Kichot Cervantesa to jeden z tych klasyków, o których dużo się mówi, ale niewielu je tak naprawdę czyta. Konrad Dworakowski ekshumuje kultowego bohatera i przeprowadza na nim eksperyment. Teatr daje mu do tego mnóstwo narzędzi. Czy publiczność wychodzi ze spektaklu z konkretną myślą? Sądzę, że ilu widzów, tyle wniosków.

Francis Ford Coppola zaczął myśleć o Imperium Rzymskim pod koniec 1982 roku, kiedy tonął w długach po finansowej klęsce jednego ze swoich najambitniejszych projektów - Tego od serca. Od tamtego czasu myślał o Imperium Rzymskim codziennie przez ponad 40 lat, marząc, tworząc filmy i pracując nad scenariuszem Megalopolis - monumentalną opowieścią o utopii, o Nowym Rzymie, mieście, które będzie zapewniało każdemu obywatelowi możliwie najlepsze warunki do rozwoju.

Słubfurt został założony w 1999 roku. W 2000 roku wpisano go do rejestru miast europejskich. Jest stolicą regionu Lubuser Ziemia. W jego obrębie znajdują się dwie dzielnice: Słub i Furt. A może byliście kiedyś w Nowej Americe, czyli republice, która narodziła się nieco później? Nie słyszeliście o tych miejscach? Nie szkodzi. Możecie w nie uwierzyć.

Dlaczego filmy Las w reżyserii Lidii Dudy i Przynoszę Ci dzikość Dyby Lach wyświetlone zostały w bloku Eco Doc? I co mają wspólnego z prawdziwą ekologią?

7. edycja Wielkopolskiego Festiwalu Fotografii im. I. Zjeżdżałki eksploruje temat relacji łączących lokalne społeczności z wodą i ekosystemami wodnymi. Wydarzenie ma charakter interdyscyplinarny, i - tradycyjnie już - zakłada współpracę środowisk nauk humanistycznych i przyrodniczych. Wystawy, panele dyskusyjne i warsztaty odbywają się w ramach dwóch nurtów: głównego i regionalnego, ten drugi współtworzy m.in. Galeria Szczur.

Jagoda Szymkiewicz, Milena Klimczak, Pola Pańczyk, Wiktoria Kobiałka i Stefania Sural spotkały się z Małgorzatą Wdowik po raz pierwszy w 2017 roku w warszawskim Teatrze Studio, przy okazji prac nad spektaklem Dziewczynki. Zaproszone do projektu osoby miały wówczas od 11 do 14 lat: poznawały się, opowiadały o swoich marzeniach, zastanawiały się, jak będzie wyglądać przyszłość. Milena zażartowała wtedy, że spektakl mógłby rozpocząć serię kolejnych przedstawień, które - naśladując naturalny upływ czasu - traktowałyby o dziewczynach, kobietach i trumnach.