- Do czego używa się literatury? Ona jest tak niesłychanie potrzebna. Bardziej chyba, niż większość z nas sądzi. To w niej może jest zalążek tego trzeciego języka, bez którego z miesiąca na miesiąc jesteśmy coraz głupsi. Musimy znaleźć inny sposób opisu naszej rzeczywistości [...] - mówił w poniedziałkowy wieczór w Teatrze Nowym prof. Piotr Śliwiński.

Biegi, piknik, kiermasz, spotkania z literaturą, koncerty, ceny niższe o połowę - to tylko część atrakcji, jakie czekają na tych, którzy długi majowy weekend postanowili spędzić w Poznaniu. Przed nami czas świętowania ważnych rocznic, a także wielkiej majówkowej przerwy w gronie przyjaciół i znajomych.

- Wydaje mi się, że mamy jakiś drobny wkład w to, że przestrzeń publiczna ożyła i stanowi tygiel do ścierania się koncepcji. I to jest chyba najważniejsze, chyba na tym polega miasto, byśmy się spierali. Ale też chodzi o przyjemną formę. Jest lato, połóżmy się na leżakach. Z leżaków trudno się kłócić. Ma być za miło na kłótnię - mówią Ewa* i Zbigniew** Łowżyłowie, twórcy projektu KontenerArt. Kolejna edycja właśnie startuje nad Wartą.

Brady Corbet, reżyser wchodzącego właśnie na ekrany "Vox Lux", to twórca zaledwie 30-letni, co samo w sobie nie stanowi jeszcze rzecz jasna o niedojrzałości. Przypieczętowuje ją natomiast ostateczny kształt jego dzieła, które w zamyśle miało być, jak mniemam, ambitną epopeją o współczesności, a w efekcie stało się pastiszem samego siebie.

- Od wielu lat "zbieram mosty" - czyli filmuję , fotografuję i podążam ich tropem. Można powiedzieć, że jestem od nich w jakiś sposób uzależniona - mówi prof. Izabella Gustowska*, która w ramach cyklu Rezydenci w Rezydencji w Centrum Kultury Zamek pracuje nad swoim najnowszym filmem "Na moście w Avignon".

Brama Poznania zaprasza na majówkę wszystkich, którzy czują się w Poznaniu u siebie albo chcą się tak tu poczuć. Niech przyjdą do Bramy, która świętuje pięciolecie swojego istnienia.

W "Ja jestem Hamlet" Agata Duda-Gracz traktuje publiczność jak swego rozmówcę i proponuje jej dekonstrukcję odpowiadającą na pytanie "po co nam dziś jeszcze Szekspir?". Pomimo trzech godzin, spektakl jest też doskonałą rozrywką, bo odpowiada naszej potrzebie na widowiska, przemoc i seks.

Sobota stanowiła swoiste podsumowanie całego Spring Break'u - to właśnie tego dnia miały miejsce najlepsze, ale też najgorsze koncerty całego festiwalu.

Drugi dzień Spring Break'u to zazwyczaj moment kryzysu - nadmiar koncertów skonfrontowany z wyczerpaniem związanym z ilością bodźców może niejedną osobę zdeprymować. Na szczęście charakter niektórych występów pozwalał uzupełnić poziom energii w przypadku całkowitego zmęczenia.

Trzech facetów na scenie z wrażliwością jakąś dawną, niespieszną, z uszami i oczami wyostrzonymi na niuanse. W końcu byłem na planecie niuansów, wąchania, dotykania, patrzenia - śpiewał Konrad Imiela podczas swojego recitalu. A towarzyszyli mu Piotr Dziubek i Adam Skrzypek. I było to trio pełne, w którym dźwięki i słowa tworzyły jedną, przejmującą opowieść.