- W naszych rozmowach o programie bardzo ważne jest to, że każdy zapraszany przez Leszka muzyk swoje wejście na scenę traktuje z energią debiutu. W tym roku Leszek Możdżer inaczej pomyślał o programie, proponując etniczną klamrę dla koncertów - opowiada Jerzy Gumny, dyrektor i założyciel Enter Enea Festival, którego kolejna edycja rozpocznie się 17 czerwca.

Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych Animator - jedno z największych wydarzeń poświęconych animacji w Europie - wystartuje 5 lipca.

- Na studiach artystycznych skupiałem się na myśleniu i zacząłem zauważać rzeczy, których wcześniej nie dostrzegałem - mówi Mikołaj Tkacz*, którego wystawę "Co ja naprawdę myślę o wystawach z przypadku" otwiera w piątek Galeria 9/10.

Zjawiskowe zespoły z Indii, Algierii, Belize, Kolumbii i innych krajów - także świetni wykonawcy z Polski - wystąpią w połowie czerwca podczas 12. Ethno Portu. Czekają nas koncerty, warsztaty, spotkania, zabawy.

Czy może być lepszy pomysł na spędzenie upalnego piątku niż wypad nad rzekę? Zwłaszcza, że na muzyczną ucztę w KontenerArt nad Wartą swoim hipnotyzującym głosem zaprasza sam Król.

Na Skwerze Eki z Małeki na Łazarzu w najbliższy wtorek odbędzie się spotkanie z uczestnikami Poznańskiego Czerwca 1956 połączone z odsłonięciem rzeźby społecznej "Krawatto".

- Nasz projekt nie dotyczy tylko budynku, ale przewiduje również stworzenie dla niego oprawy. Zaproponowaliśmy wokół teatru przestrzeń, którą nazwaliśmy Parkiem Muzyki - mówi Romuald Loegler*, architekt, autor zwycięskiej koncepcji nowej siedziby Teatru Muzycznego, która ma powstać przy ul. Skośnej.

Spektakle, koncerty, kino plenerowe. A wśród gości: Krystyna Janda, Jan Peszek i Andrzej Seweryn. Nadciąga kolejne Lato #NaWolnym, dedykowane poznaniakom i turystom, młodym i całkiem dorosłym. Bez ograniczeń.

W "Królowej kier" - gęstym duńsko-szwedzkim dramacie - gra toczy się nie przy karcianym stole, ale w centrum międzyludzkich relacji. Emocje buzują przy każdym zagraniu, a zwycięstwo okazuje się tylko pozorne.

Starorzeźnicki "Hamlet" Mai Kleczewskiej rozstraja nerwy dezorientującą wolnością. Można dowolnie słuchać, patrzeć, chodzić, czy - ignorując aktorów - posiedzieć z koleżanką i popytlować. To spektakl "łażony" w wersji silent disco, w którym zajmujemy pozycję trzeciego, niewidzialnego oka i wybieramy tylko to, czego naprawdę chcemy.