- Wskoczycie w realia ludzkości "wieloplanetarnej", ale poznacie raptem wycinek tego świata - planetę wulkaniczną i tonącą w długach kopalnię Infernopolis - mówi o swojej debiutanckiej powieści Diabeł już tu nie mieszka Mikołaj Manicki*.

Już niebawem w poznańskim Dragon Social Club odbędzie się koncert Farmagia Ensemble. To najlepsza okazja, by przekonać się, jak barwna i urzekająca jest tradycyjna muzyka Grecji. Niedzisiejsza, oparta na tym, co dawno minione, czego we współczesnej zostało już niewiele, a jednak również i dziś potrafiąca działać niczym magiczny kompres.

Enter Enea Festival to ten czas w roku, kiedy bardziej rozumiemy jazz. Kiedy nie boimy się rzekomej "trudności" w interpretacji bezkresnych improwizacji. Drugi dzień 12. edycji festiwalu okazał się wyjątkowy: od impresjonistycznych brzmień duetu pianistów, przez pełne wolności skandynawskie trio,  po  transową reinterpretację uwertury Bajka Moniuszki.

- Po zaborach i I wojnie w największych muzeach było zatrudnionych kilka, kilkanaście, najwyżej 20 osób. Dzisiaj, jeśli mowa o muzeach narodowych, to jest w nich zatrudnionych nawet po kilkaset osób - mówi Tomasz Łęcki*, dyrektor Muzeum Narodowego w Poznaniu w rozmowie podsumowującej konferencję Muzeum XXI wieku.

Polski Teatr Tańca ogłasza nabór do pierwszych warsztatów filmu tańca realizowanych w ramach programu Laboratoria Twórcze. 

Pyrkon już po raz 20. ściągnie do Poznania nieprzebrane tłumy uczestników. Jak to się stało, że jednodniowa impreza od fanów dla fanów przeistoczyła się w największy polski festiwal dla całej branży fantastycznej?

- Nowością jest scena plenerowa, na której z koncertami wystąpią m.in. Joanna Lacher, Dziewanna i zespół Jeremiah Kane. Pyrkon stoi cosplayem i tu też nastąpiły zmiany - o nadchodzącym Pyrkonie opowiada Jakub Orłowski*, brand manager festiwalu.

Pierwszy dzień 12. edycji Enter Enea Festival za nami. Sygnowane przez Leszka Możdżera święto jazzu nad Jeziorem Strzeszyńskim rozpoczęło się trzema diametralnie różnymi koncertami: od introwertycznej fińskiej muzyki Verneri Pohjoli, przez skrzypcową wirtuozerię Adama Bałdycha, po międzykulturową podróż Chassola.

Wszystko, co dobre, szybko się kończy - kończy się zatem obecny sezon koncertowy Filharmonii Poznańskiej. Minął tym szybciej, że swobodniejsze uczęszczanie na koncerty możliwe było tylko od wiosny. Mimo to, podczas ostatniego przed wakacyjną przerwą koncertu spodziewać się można silnych muzycznych wrażeń.

Działania w ramach festiwalu Ethno Port obserwuję już od kilku lat. Z roku na rok, wydaje mi się, że trudno będzie mnie zaskoczyć i znowu zachwycić. Jednak w tym roku się tu udało - trzeci dzień Ethno Portu wybrzmiał wyjątkowo pięknie.