Wprawdzie sezon wakacyjny dobiegł już końca, ale to wcale nie oznacza, że na dobre mamy się pożegnać z plenerowymi festiwalami muzycznymi. Pasjonaci muzyki, sportu, zwierząt i motoryzacji podczas Kierskiego Festiwalu w połowie września mogą złapać jeszcze odrobinę lata, by zachować je w pamięci na nadchodzącą jesień. A to wszystko w niecodziennym otoczeniu, jakim jest Stajnia Kaliński w Kiekrzu.
Raz jeszcze okazuje się, że letnie miesiące mogą się kojarzyć z muzyką daleką od banału i oczywistości. Z nowymi płytami artystów różnych pokoleń i kojarzonych z różnymi stylistykami, dzięki którym nieuchronne wejście w jesień może stać się przyjaźniejsze. Jakie to płyty? A na przykład pożegnalne dzieło Theo Jörgensmanna i braci Olesiów, krążki wielkopolskiego duetu WCIAS, tria prowadzonego przez Jerzego Mazzolla czy aż dwa wydawnictwa Antoniego Murackiego.
Rzadko kiedy wybitni krajowi twórcy decydują się na tak jednoznaczne pomysły. Oto przed nami, zgodnie z deklaracją bohatera wieczoru, ostatni w Poznaniu koncert Lecha Janerki. Kończy się epoka. Trzeba tam być!
Brodka przypomni świetną płytę "Granda" od pierwszego do ostatniego utworu, Grzegorz Turnau zagra z 54-osobową orkiestrą, a Natalia Grosiak, BELA i Kathia przywiozą cztery wspólnie nagrane single Babiego Lata. Obok nich na Letnich Brzmieniach wystąpią m.in. Vito Bambino, Kaśka Sochacka, Mrozu, Ralph Kaminski, Ewa Farna, Kacperczyk i rodzący się zespół Ewa Koc, na którego czele stoją Błażej Król i Dawid Tyszkowski.
Jedną z ostatnich rzeczy, które kojarzą się z podwórkami starych kamienic, są koncerty muzyki dawnej. Tymczasem festiwal Muzyka w studni od lat udowadnia, że to kolejna przestrzeń, w której muzyka odnajduje się doskonale. Na początku września, już po raz dziesiąty, będziemy mogli się o tym przekonać.
Na dobry początek września Sala Lubrańskiego w Collegium Minus UAM stanie się jednym z przystanków kameralnego Festiwalu Krzyżowa-Music 2026 - "Muzyka dla Europy", w ramach którego wystąpi wyjątkowy kwartet złożony z muzyków o bardzo różnych doświadczeniach: skrzypaczka i dyrektorka artystyczna festiwalu Viviane Hagner, altowiolista Martin Moriarty, wiolonczelista Eckart Runge oraz pianista Yannick Rafalimanana. Zagrają program prowadzący od Aleksandra Tansmana i Grażyny Bacewicz przez Ignacego Jana Paderewskiego i Fryderyka Chopina aż po "II Kwartet fortepianowy Es-dur op. 87" Antonína Dvořáka. Tym samym w środkowoeuropejską kameralistykę będziemy mogli wsłuchać się przez pryzmat wielu szkół wykonawczych, pokoleń i doświadczeń.
Najważniejszy zespół punkowy w historii świętował pół wieku na scenie, poznańska ikona metalu dała show mimo potopu na skalę biblijną, a legendy polskiej muzyki porywały tak samo jak dekady temu. Tereny zielone przy samym lotnisku ugościły Rockowiznę - polskie i zagraniczne gwiazdy rocka, które łącznie dały aż 18 koncertów. Choć pogoda poddała festiwal ciężkiej próbie, ten wyszedł z niej obronną ręką.
W polskiej muzyce gitarowej ostatnich lat wciąż łatwo znaleźć zespoły lubiące grać "niegrzecznego rocka", ale znacznie trudniej znaleźć artystę, który w jego duchu jednocześnie pisałby tak niesubordynowane piosenki. WaluśKraksaKryzys posiadł ten dar i wyczynia z nim prawdziwe cuda. Często to niby kilka akordów, jakiś bas, oszczędny rytm, ale nagle albo wszystko okazuje się już absolutnie wystarczać, albo wychodzi na jaw, że to dopiero fundament pod zupełnie szalony numer - z syntezatorami, rapem zaproszonego gościa albo dziesięciominutową formą pełną psychodelicznego transu. Waluś to facet, który jednego lata gra na gitarze u Dawida Podsiadły i Artura Rojka, chwilę później spotyka się na scenie z Bedoesem, a następnie wraca do siebie i serwuje nam łobuzerskie wariacje na temat Aldousa Huxleya. I wiecie co? Naprawdę warto go posłuchać, a najbliższa okazja do tego nadarzy się na Scenie Letniej Na Tarasie.
Dom o Zielonych Progach, Dawid Tyszkowski, Wojtek Szumański, Chojnacka//Chojnacki, Oh My Choir i Orkiestra Prowincjonalna spotkają się na Scout Camp Poznań przy Jeziorze Strzeszyńskim, by w ramach FlowFestu 2026 pokazać, jak szerokim pojęciem jest dziś polska piosenka autorska. Środowisko piosenki turystycznej, pełne melodii ze śpiewników, nuconych w schroniskach i przy ogniskach, to tylko jedno jej oblicze. Drugie to gitarowe improwizacje, kameralistyka, alternatywny pop, internetowy songwriting oraz osobliwe dźwięki - choćby megafonu, wiertarki, a nawet... tłuczonego szkła! A wszystko to wciąż obejmuje jedno, bardzo pojemne słowo: piosenka.
