- Zdecydowałem się na "Arabelę" z sentymentu. To równoległe funkcjonowanie w niej dwóch światów - baśniowego i realistycznego - świetnie komunikuje się również z dzisiejszą rzeczywistością - mówi Piotr Ratajczak, reżyser spektaklu. Premierą "Arabeli" na motywach serialu Václava Vorlíčka i Miloša Macourka (tekst napisała Malina Prześluga) Teatr Animacji zakończy swój 80. sezon artystyczny.

20 maja 1956 roku na scenie przy dzisiejszej ul. Niezłomnych 1e odbyła się premiera operetki "Wiktoria i jej huzar". Tak rozpoczęła się historia Teatru Muzycznego w Poznaniu. 70 lat później, czyli 26 maja, zostanie wmurowany kamień węgielny pod nowy budynek instytucji. - To symboliczny akt - mówi Przemysław Kieliszewski, który kieruje teatrem od 13 lat.

Są doświadczenia, o których mówi się szeptem, albo nie mówi się wcale. Istnieją gdzieś pomiędzy prywatnym bólem, a społecznym zakłopotaniem, między językiem medycznych procedur, a trudnymi do opisania emocjami. Jednym z takich doświadczeń jest poronienie - temat obecny w życiu ogromnej liczby kobiet (według raportów, kończy się nim 10 do 15% potwierdzonych ciąż), który mimo tego nadal obudowany jest otoczką tabu, niezręczności i ciszy.

Dominka Knapik i Patrycja Kowańska zgodnie z zapowiedziami zaproponowały własną wariację na temat "Hamleta". Tragedia Szekspira staje się dla nich jedynie punktem wyjścia do scenicznej refleksji na temat współczesnego podejścia do śmierci. Twórczynie używają ironii i humoru jako podstawowych strategii estetycznych - cały spektakl to w istocie czarna komedia testująca naszą gotowość do śmiania się z rzeczy przykrych. I na tym poziomie rzecz się spełnia. Oglądanie "Very, Very Hamlet" przypomina pójście na stand-up: czas mija szybko i przyjemnie, ale po wyjściu zostaje niewiele.

Mam wrażenie, że zarówno powierzchowny, jak i bardziej wnikliwy odbiór "Diabła i dziewczyny" prowokować będą widzów do rozważań na temat historycznych i współczesnych bastionów zła, równocześnie stając się pretekstem do śmiechu i źródłem przyjemności, których spektakl Teatru Nowego nie skąpi.

Na pierwszy rzut oka "Umrzeć ze śmiechu" Paula Elliota w reżyserii Krzysztofa Babickiego nie do końca wpisuje się w linię programową sceny przy Dąbrowskiego. To czarna komedia z wyraźnym ukłonem w stronę widza szukającego w teatrze przede wszystkim czystej rozrywki. I choć momentami rzeczywiście śmiech wybrzmiewa głośno, nie zawsze szedł on w parze z lekkością.

29 kwietnia - nie tylko Poznań, lecz cały świat - świętuje Międzynarodowy Dzień Tańca. Z tej okazji o kondycji współczesnego tańca i barierach, jakie musi pokonać choreografia dla dzieci, żeby dalej się rozwijać, opowiadają Paulina Giwer-Kowalewka i Aniela Kokosza z Kolekttacz.

W nowym "Królu Rogerze" na pierwszy plan wysuwa się warstwa muzyczna. Swój udział w sukcesie premiery ma także inscenizacja Krzysztofa Cicheńskiego. Wprowadzają one do tej opery intrygujące tropy.

Reżyserka, aktorka i autorka tekstów Joanna Drozda wraca do podziemi Teatru Polskiego z nową propozycją. "Scandalizza" ma zawierać skandalicznie aktualne treści.  

W programie Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca "Granice natury - granice kultury" są spektakle, m.in. z Portugalii i Węgier, performansy, spotkanie wokół wielkich baletów oraz warsztaty tańca koreańskiego. Tradycyjnie też organizatorzy zapraszają - 29 kwietnia, kiedy cały świat świętuje Międzynarodowy Dzień Tańca - do wspólnego wykonania poloneza na ulicy Taczaka.