Ekscentryczny aktor dubbingowy, kochający ojciec trójki dzieci, nienajlepszy mąż i prawdziwy ekspert w komplikowaniu sobie życia - Daniel Hillard potrafi wcielać się w przeróżne postaci i improwizować z godną podziwu swobodą. Życie pisze jednak nieprzewidywalne scenariusze, a wtedy trzeba uważać, by nie stracić głównego wątku... Już we wrześniu na scenie Teatru Muzycznego w Poznaniu zobaczymy, jak prawdziwy Piotruś Pan dojrzewa do odegrania najważniejszej w swoim życiu roli.
- Demografia naszego kraju się zmienia. Liczba cudzoziemców w Polsce systematycznie rośnie, a Poznań plasuje się wysoko, jeśli chodzi o miasta wojewódzkie, w których mieszkają obcokrajowcy. Fakty są takie, że stajemy się międzynarodowym miastem, z dominującą liczbą osób z Ukrainy, a następnie Białorusi. I nie da się tego wymazać ani cofnąć, a nawet nie można - mówi Przemek Prasnowski, szef fundacji Barak Kultury, organizator festiwalu Druga Próba. Teatr ponad granicami. Pierwsze wydarzenie już 11 września.
"Pulverkopf" w Teatrze Polskim przypomina lep na muchy: przyciąga uwagę widzów, często nie pozwalając na oderwanie się od powierzchni niemal czterogodzinnej prezentacji, ale wiele sensów kryje za nieprzekraczalną barierą. Jest - paradoksalnie - atrakcyjny i monotonny; wciągający i dezorientujący; przeintelektualizowany i cielesny.
"Zdzisiek" Tomasza Mana wyróżnia się spośród wydarzeń kulturalnych przygotowanych z okazji 70. rocznicy Poznańskiego Czerwca '56. Reżyser, będący również autorem tekstu i muzyki wykorzystanej w spektaklu Teatru Nowego, nie rekonstruuje przebiegu społecznego zrywu, określanego przez historyków mianem rewolty. Zakładając, raczej słusznie, że te lekcje już odrobiliśmy, nie interesował się jego przyczynami ani politycznymi konsekwencjami.
Spektakl "Caravaggio" w choreografii Maura Bigonzettiego, z muzyką Bruna Morettiego, buduje mit artysty, którego życie i twórczość pozostają nierozdzielne. Jako opowieść o człowieku nawiedzanym przez własny mrok i próbującym uciec przed przeznaczeniem okazuje się baletem na wskroś współczesnym i przejmującym.
Nieuzasadniona krytyka, presja społeczna, niechciane rady i wartościowanie wyborów. Z drugiej strony - przecież karminy, przewijamy, myjemy i kładziemy do snu swoje maluszki - choć każdy i każda na własny sposób. Robimy wszystko, by było im dobrze. I na podstawie tych właśnie (powtarzalnych, nużących, ale niezwykle potrzebnych i ważnych czynności) Hanna Bylka-Kanecka stworzyła choreografię... bliskości. Bazę tej bliskości - podobnie jak nazywanego tak modelu rodzicielstwa - stanowi budowanie silnej i bezpiecznej więzi z dzieckiem/widzem poprzez bezwarunkową miłość, zrozumienie potrzeb i emocji.
Niecałe dwa tygodnie po Festiwalu Najmłodszych, widzów i widzki w wieku od 3 do 12 miesiąca życia, czeka kolejne wydarzenie. Na premierową "wyprawkę" (pisownia oryginalna - przyp.red.) w Polskim Teatrze Tańca zaprasza Hanka Bylka-Kanecka.
Premiera ósmego, wieloznacznego, a przy tym celnie portretującego rzeczywistość spektaklu "Intro" Teatru Klucz odbyła się w 20. rocznicę powstania tej grupy. Tym razem wyjątkowy zespół aktorów i aktorek o szczególnych predyspozycjach, znacznie wyraźniej niż w jakimkolwiek ze swoich dotychczasowych przedstawień, zajął się tematami fundamentalnymi, dotykając fenomenu ludzkiego istnienia.
