Od momentu wydania Elegii dla bidoków dzieli nas zaledwie kilka lat, a jej młody autor ma dziś przed sobą życiową szansę zostania drugim najważniejszym człowiekiem na świecie - wiceprezydentem USA. Oczywiście o ile wtorkowe wybory w Stanach wygra republikański kandydat Donald Trump. Historia J.D. Vance'a jest jak ucieleśnienie amerykańskiego snu, a jednak budzi pewien niesmak.
Przypominamy sylwetki wybitnych poznaniaków, związanych z kulturą, którzy odeszli w minionym roku. Swoim życiem na zawsze wpisali się w dzieje naszego miasta. Będziemy o nich pamiętać!
Przewodnicka kwesta na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu w tym roku organizowana jest już po raz 25.
Jest niewątpliwą legendą muzyki wywodzącej się z afrykańskich źródeł, a zarazem w nowoczesny sposób nawiązującej do zachodnich rozwiązań brzmieniowych czy aranżacyjnych. Koncerty Mulatu Astatke gromadzą na świecie tłumy wielbicieli. W najbliższą niedzielę artysta wystąpi w poznańskim CK Zamek.
"Panie Obywatelu, to ważne, gdzie się patrzy, jak się patrzy, zwłaszcza dla takich osób jak Pan, które właśnie mają zdawać ludziom relacje z tego, co widzą... Niech Pan patrzy tam daleko, w przód, przed siebie. W przyszłość! W Pana piękną, świetlaną przyszłość, którą rozświetli właśnie ten powstający teraz w bólach tekst".
Spodziewajcie się niespodziewanego. Spodziewajcie się, że skończycie porwani i postrzępieni jak ragtime. Spodziewajcie się, że (być może kolejny raz) poczujecie rozkoszny, obezwładniający ciężar bezradności wobec talentu, wrażliwości i muzyki, która dzięki talentowi i wrażliwości właśnie zostaje powołana do życia. Po wczorajszym koncercie duetu Masecki-Rogiewicz nie mam żadnych wątpliwości: tak powinno zapowiadać się ich kolejne występy.
Pierwsze dni listopada to dla wielu z nas czas melancholii i wspominania. Kultura również chwilowo spowalnia - nastrojowe spektakle i koncerty zachęcają do spędzania czasu razem. Trzy ćwierci do śmierci, Manon Lescaut, Ostatnie wesele we wsi Kamyk czy Jazzowe Zaduszki - te i inne wydarzenia już w ten weekend oraz w przyszłym tygodniu.
Niezręcznie wypowiadać się o czymś, w czym bierze się udział, a czego jeszcze nie udało się zaprezentować przed publicznością. Szczególne nieodpowiednie wydają się pochwały dzieła i tych, którzy w taki bądź inny sposób uczestniczą w urzeczywistnianiu wizji artystycznej. Jeszcze by z tego wyszło jakieś nieszczęście, pomyśli ktoś przesądny! W sytuacji takiej niezręczności, znalazł się kompozytor Ludomir Różycki, poproszony rozmowę dla "Kuriera Poznańskiego" tuż przed premierą Beatrix Cenci, w której występowała wspominana ostatnio dr Stanisława Zawadzka.
Don Kichot Cervantesa to jeden z tych klasyków, o których dużo się mówi, ale niewielu je tak naprawdę czyta. Konrad Dworakowski ekshumuje kultowego bohatera i przeprowadza na nim eksperyment. Teatr daje mu do tego mnóstwo narzędzi. Czy publiczność wychodzi ze spektaklu z konkretną myślą? Sądzę, że ilu widzów, tyle wniosków.
