- Z jednej strony przedstawiamy to, co dla nas bliskie, prahistorię i historię naszego regionu, związaną z historią Polski, z drugiej strony zabieramy naszych gości w daleką podróż - mówi Agnieszka Mączyńska, kierowniczka Działu Wystaw i Edukacji Muzeum Archeologicznego w Poznaniu.

- Przez lata Poznań kojarzył się głównie ze sportem, targami i biznesem, tak był postrzegany z zewnątrz. Miasto nie słynęło z kultury i sztuki, ale to się zmienia - mówi Katarzyna Śmiałowicz z Fundacji Jak Malowana, która organizuje II Biennale Tkaniny Artystycznej w Poznaniu.

- Dotychczas organizowaliśmy koncerty, występy producentów muzyki elektronicznej, winylowe noce didżejskie. W sezonie jesiennym chciałbym, aby jak największą część naszego programu dotyczyło muzyki na instrumentach żywych - mówi Andrzej Masko*, założyciel świetlicy i klubu FARBY.

- Zespół Pobratymców to kombo kulturalne. Poprzez nasze działania, realizację tego projektu chcemy przyczynić się do zintensyfikowania relacji pomiędzy osobami działającymi w sztuce i kulturze, reprezentującymi dwa miasta partnerskie - o projekcie Pobratymcy opowiada Ola Kuźmicz* ze Stowarzyszenia Polska-Ukraina.

- Stale balansuję między akademią a "offem" - mówi Rafał Zapała, kompozytor, założyciel Kołorkingu Muzycznego.

- Wy macie łatwo, jesteście Polakami, katolikami. Mieszkając w Polsce, poczułem, że coś ważnego zgubiłem na życiowej drodze, czegoś mi brakuje - mówi Hacen Sahraoui*, poznański aktor i fotograf.

- Jeśli miałbym wskazać miejsce na świecie, gdzie gra się najbardziej wykrzywioną, ekstremalną muzykę, to wybrałbym Kijów - mówi Jakub Lemiszewski*, muzyk z Poznania.

- Rolą projektanta jest stworzenie na tyle otwartych obiektów i przestrzeni, by możliwości korzystania z nich było jak najwięcej - mówi Paweł Grobelny*, laureat tegorocznej Nagrody Artystycznej Miasta Poznania.

Tajemnice Galerii Lalek działającej przy Teatrze Animacji zdradzają jej kuratorzy - Katarzyna Grajewska i Grzegorz Fijałkowski.

- Coraz powszechniejsza jest świadomość, że niedopuszczenie środowiska naturalnego do głosu parlamentarnego powoduje dewastację życia w ogóle, a nie tylko przyrody. Sądzę, że bez zmiany podejścia do natury warunki życia ulegną niszczeniu, a bez zmiany demokracji nie da się zmienić podejścia do natury. Dopóki demokracja pozostaje w sojuszu z globalnym kapitalizmem, zatrzymanie rozpędzonego walca antropocenu, który niszczy środowisko, jest niemożliwe - mówi prof. Przemysław Czapliński*, współredaktor książki "O jeden las za daleko. Demokracja, kapitalizm i nieposłuszeństwo ekologiczne w Polsce"