Stereotyp matki trzyma się mocno. Nie tylko ten tradycyjny matki Polki, ale także, ten współczesny, nowoczesnej mamy. Narzucane społeczne wzorce matek dają się we znaki nie tylko im samym. Przekonuje się (i nas) o tym bohaterka powieści Magdaleny Genow "Złodziejka matek".

- Przekład to taka metaforyczna depesza od tłumacza do czytelnika - mówi Aga Zano, laureatka Poznańskiej Nagrody Literackiej - Nagrody-Stypendium im. Stanisława Barańczaka 2024. Spotkanie z tłumaczką odbędzie się już 15 kwietnia w CK Zamek.

Książka: jest (krótka). Podmiot/ka/y (zależy) też. mała litera, gdzie powinna być duża - owszem a ponadto bez przecinków kropek płynie niekiedy strumień liter. I duża gdzie zwyczajowo mała - czy to jednak zawsze tak łatwe do Poznania [przekora homonimów]? "Eksperyment ze znikaniem" Zofii Skrzypulec to literatura, o której nie pisze się łatwo. Ale łatwo też się jej nie czyta. To zbiór impresji luźno składających się na obraz egzystencji przebodźcowanego i zatomizowanego podmiotu w ekonomicznej tymczasowości. Artystyczny nieład zmaga się ze zwykłym bajzlem, błyskotliwość językowa z płonnym gadulstwem.

Pozwala nabrać dystansu do codzienności, a jednocześnie bardzo często zapewnia precyzyjne diagnozy problemów realnego świata. Wiąże się z nią eskapizm, ale jej nieodzowną cechą jest konfrontacyjność. Fantastyka, bo o niej mowa, świetnie odnajduje się wśród ilustracji i dymków. Od 10 do 13 kwietnia wszyscy fani komiksu i innych światów odkryją wiodące do nich portale w Bibliotece Uniwersyteckiej. Wszystko to w ramach 8. Poznańskiego Festiwalu Sztuki Komiksowej, którego tematem przewodnim będzie fantastyka w krajowym wydaniu.

- Źle się pisze powieść. Nie wiem, jak inni poeci, ale ja nie umiem pisać powieści - mówił w rozmowie z Anną Wyrwik na łamach Kultury Liberalnej. A mimo to za swoją powieść "Złodzieje żarówek" otrzymał nagrodę Grand Continent 2023. A rok później także Nagrodę Literacką m.st. Warszawy 2024. Tomasz Różycki, literat, który robi to samo, co wszyscy inni - czyli wraca do lata dzieciństwa - a jednocześnie robi to jak nikt inny, już we wtorek będzie gościem Biblioteki Wojewódzkiej.

Nie zliczę już, ilu osobom powiedziałam, żeby koniecznie przeczytały tę książkę, a może książeczkę, bo "Mała empiria" Katarzyny Sobczuk format ma niepozorny, idealny do torebki, gdy wybierasz się w podróż zbiorkomem czy pociągiem. Za to waga treści tego uczestniczącego eseju zasługuje na naszą maksymalną uwagę, bo nie ma opcji, by lektura nie stała się punktem wyjścia niejednej osobistej refleksji.

Można zrobić porządki w szafie, szukając lżejszej odzieży. Można nawet umyć okna. Ale można też zabrać się za lekturę poradnika - "To nadal pestka! Czyli ogrodnictwo dla dzieci" i w ten osobliwy sposób przygotować się na nowy sezon... na balkonie albo działce. Ja już wybrałam.

"To książka o tym, czego nie da się zapomnieć. Ani wybaczyć" - pisze Ołeksandr Myched na początku swojej książki. Później przypomina natomiast m.in. o zgwałconej przez cały odział kobiecie, która zakopała męża na podwórku czy egzekucjach ludzi skrępowanych trytytkami. "Kryptonim dla Hioba" to reportaż z pierwszego roku pełnoskalowej wojny w Ukrainie spokrewniony z innymi odmianami non-fiction, takimi jak esej. Myched bez ogródek pisze o winie całego narodu rosyjskiego, z entuzjazmem o ukraińskim patriotycznym przebudzeniu pierwszych miesięcy wojny oraz wnikliwie o roli literatury, która musi przejść próbę ludobójstwa.

- Największą wadą jego debiutu było to, że został wydany na papierze - powiedziałby pewnie rozumny stół Jeffrey Waters o książce jednego ze swoich ojców, Jula Łyskawy. - Mimo to uważam decyzję o przyznaniu mu Paszportu "Polityki" za w pełni uzasadnioną i potrzebną - z pewnością dodałby. Już w piątek przy stole w Bibliotece Wojewódzkiej - może jednak nie tak rozgadanym jak Jeffrey - do rozmowy z Pauliną Surniak zasiądzie objawienie polskiej prozy i twórca być może najdziwniejszej powieści ostatnich lat.

Pamiętacie ten czas pięć lat temu? Ten dziwny stan zawieszenia? Właśnie zaczynały się pierwsze lockdowny; właśnie okazywało się, że praca, nauka, zarabianie kasy nie są najważniejsze na świecie; właśnie coraz bardziej nie wiedzieliśmy, jak się w tym odnaleźć... Czas naznaczony pandemią.