Ta książka to biblia przewodników i ludzi, zajmujących się nowoczesnym objaśnianiem dziejowej spuścizny. Filozofię jej autora wcielają też w życie pracownicy Bramy Poznania.

Współpraca z Art Stations Foundation była kluczowa dla kariery tancerza i choreografa Janusza Orlika. Piętnastolecie programu Stary Browar Nowy Taniec zamyka "Koda (a tribute)". Spektakl jest hołdem złożonym Komedzie i jego muzyce, a także okazją do refleksji nad wielopoziomową relacją dwojga artystów - Janusz Orlika i Joanny Leśnierowskiej, trwającą również piętnaście lat.

- Chcemy wspólnie się edukować, pokazywać dobre praktyki, brać większą odpowiedzialność za kreowanie przestrzeni - mówi Wojciech Krawczuk, nowo wybrany prezes poznańskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. 

Legenda głosi, że Diogenes, filozof grecki, przechadzał się po ulicach Aten w biały dzień z zapaloną latarnią i twierdził, że "szuka człowieka", co miało być symbolem niewiary starożytnego myśliciela w istnienie prawdziwego człowieka. Fernando Meirelles zdaje się w podobny sposób przechadzać z kamerą po wypełnionym blichtrem Watykanie, przysłuchując się rozmowom dwóch najważniejszych postaci katolickiego świata i szukając wśród wszechobecnych luksusów zagubionego człowieczeństwa.

Organizatorzy Poznańskich Targów Książki, które odbędą się między 6 i 8 marca 2020 r. na terenie MTP, ogłaszają konkurs literacki dla młodych Czytelników, a także zapraszają twórców ilustracji i grafików książkowych do udziału w Salonie Ilustratorów.

- Sztuka nie może pomóc całemu światu. Ale nawet niewielkie działania artystyczne mogą sprawić, że przynajmniej dziesięć, dwadzieścia osób poczuje się lepiej. Może to trochę zbyt idealistyczne, ale naprawdę wierzę w sztukę partycypacyjną - mówi Natasha Chichasova*, która do Poznania przyjechała na rezydencję do Centrum Kultury Zamek w ramach programu Exter.

Maciej Krajewski i kino Muza to tegoroczni laureaci Plebiscytu IKS-a i portalu Kulturapoznan.pl na Człowieka Kultury i Wydarzenie Kulturalne sezonu 2018/2019. We wtorek, 17 grudnia w kinie Muza odbędzie się Gala finałowa Plebiscytu, na której nagrodzimy zwycięzców, połączona z przedpremierową projekcją filmu Osierocony Brooklyn.

- Tę osobność Pauliny dostrzegłam już w tracie pracy nad "Miriam", ale wtedy sądziłam, że zostanie reżyserką lub scenografką, a nie tancerką i choreografką. Jej myślenie choreograficzne jest zupełnie inne od mojego - o córce, Paulinie Wycichowskiej* mówi Ewa Wycichowska*, tancerka i choreografka.  

Bez rozstrzygnięcia zakończyło się postępowanie konkursowe na dyrektora Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości. Miasto ogłosiło właśnie drugą edycję konkursu, ale wiadomo już, że z placówką pożegna się Tomasz Łęcki, który pokieruje poznańskim oddziałem Muzeum Narodowego.

Jeśli znów bierzecie udział w pogoni za świątecznymi prezentami, ale jakoś mierzi Was przymus nabywania kolejnych przedmiotów i coraz gorzej się z tym czujecie, to książka Rzeczozmęczenie Jamesa Wallmana jest zdecydowanie tą, którą powinniście znaleźć pod choinką.

Spektakl o bombie atomowej, którą mogą oglądać dorośli i dzieci? A jednak - Ewie Szumskiej udało się do końca i z sukcesem przeprowadzić ten zamysł. W "Atomos" młodzi widzowie teatralni obłaskawią koszmary stworzone przez dorosłych, a ci drudzy przejrzą się w portrecie człowieka śniącego wizje zagłady bliźnich.

Świąteczne warsztaty plastyczne, koncerty kolęd, Gwiazdkowy Turniej Szachowy, charytatywne aukcje, historia choinki, a nawet warsztaty medytacyjne na temat tego, jak opanować trudną umiejętność odpuszczania. Zatrzymajcie się w ten weekend na chwilę w przedświątecznym biegu.

Kilka pokoleń, środowisk i wiele gatunków jazzu. Pozornie niemożliwa fuzja rzeczy od siebie różnych. Supergrupa Q Ya Vy wystąpi w sobotę 14 grudnia w klubie Blue Note.

Najnowsza publikacja poznańskiego Wydawnictwa Axis Mozart. Mity a fakty Wiliama Stafforda w przekładzie Jacka Langa, sprawia wielką radość czytelniczą. Jest świetnym przykładem komparatystycznego ujęcia elementów biografii, wiadomości muzykologicznych i stylu plotki, a może nawet niekiedy fabuły sensacyjnej. Ta praca zbudowana jest w taki sposób, że stanowi wyjątkowy przykład opowieści dopracowanej merytorycznie, ale tak, by faktografia nie przysłaniała narracji oraz fascynującej, nieco romantycznej pokusy pisania o odosobnieniu.

Najbliższa premiera Sceny Roboczej będzie inna niż dotychczasowe wydarzenia teatralne organizowane w tym miejscu. Tym razem najważniejszym elementem spektaklu będzie jego muzyczność. Zaproszony do działania w przestrzeni budynku Olimpii muzyk i twórca sceniczny Jacek Hałas, zaserwuje Poznaniakom ucztę dźwiękową w siedmiu melodyjnych obrazach.

W przedstawieniu "Inni ludzie" poznajemy zróżnicowany portret stolicy w jej skrajnościach, kiczowatym pięknie i surowej brzydocie. Spektakl w reżyserii Grzegorza Jarzyny został zrealizowany przez kolektyw warszawskiego środowiska artystycznego i kulturalnego, przy udziale mieszkańców miasta.

Pretekstem do grudniowego koncertu dawno niesłyszanego w Poznaniu zespołu Mitch & Mitch jest nowy winylowy krążek. Zagrają w Sali Wielkiej Zamku już w najbliższy piątek, 13 grudnia.

Osiem lat temu Olivier Nakache i Éric Toledano wyreżyserowali "Nietykalnych" - film, który okazał się jedną z najbardziej kasowych produkcji w historii francuskiego kina. Za sprawą "Nadzwyczajnych" w dużej mierze powracają do tematu niepełnosprawności, choć tym razem serwują nam emocje o nieco innej proweniencji.

Krajem przewodnim 14. edycji AfryKamery, czyli festiwalu kinematografii afrykańskich, jest w tym roku Sudan. W trakcie poznańskiej repliki zobaczymy najlepsze filmy z kontynentu, w tym arcydzieło Hajooja Kuki "aKasha". Wydarzenie rozpocznie się w czwartek 12 grudnia, obejmie czternaście projekcji i potrwa sześć dni.

Najnowszy spektakl operowy Teatru Wielkiego przenosił nas do świata dalekiej Syberii, świata chłodu, pustki, wygnania, utraty człowieczeństwa i samotności. Każdy z widzów był prowadzony swoją ścieżką - Anhellego, Szamana lub Słowackiego. Przy wejściu ci, którzy nie byli ubrani na biało, dostawali białe szaty. Każdy otrzymał także świecącą opaskę na rękę. Atrybuty te budowały poczucie, że publiczność jest elementem jakiegoś wspólnotowego rytuału. Po czasie wiedziałam jednak, że nie czuję się częścią tego misterium.