Sława niektórych dzieł muzyki klasycznej potrafi zadziwić - nie tylko ściąga do sal koncertowych tłumy słuchaczy, ale również inspiruje twórców popkultury i w ten sposób otacza nas zewsząd chwytliwymi melodiami. Czy popularność Carmina Burana przyciągnie rzesze melomanów do Auli UAM w sobotni wieczór?

Dla fanów muzyki darkwave Clan Of Xymox to prawdziwa ikona. Albumy Holendrów, zwłaszcza takie jak Medusa, Clan Of Xymox czy Twist Of Shadows, właściwie zdefiniowały ten gatunek, a za sprawą takich utworów jak A Day, No Words czy Jasmine And Rose, uczyniły z niego mainstreamowego giganta, który w końcu w pełnej chwale mógł wyjść z mroku piwnicznych klubów. Teraz, po ponad czterdziestu latach działalności, kapela przypomina o sobie nową płytą. Czy Limbo to wciąż ten sam dobry, stary Xymox? O tym przekonacie się w Klubie u Bazyla.

"Ostateczną stawką staje się w Legionie nie romantyzm, nie mistycyzm, nie mesjanizm, lecz zgromadzona «tu i teraz» - teatralna zbiorowość" - czytamy we fragmencie  Legionu, czyli składu zasad autorstwa Doroty Sajewskiej, w którym autorka omawia dramat Stanisława Wyspiańskiego. Dialog między pracą badawczą a poszukiwaniami artystycznymi są podstawą dla instalacji wideo Legion, którą już niebawem będzie można zobaczyć w Pawilonie.

Wielu z nas kojarzy historie z Dalekiego Wschodu o masowych wyburzeniach czy wyrzucaniu z domu ubogich mieszkańców Pekinu podczas budowy wioski olimpijskiej. Kojarzymy dystopijne i zarazem egzotyczne widoki tłocznych osiedli Hongkongu lub Tajwanu. Dzięki wystawie Karoliny Breguły odtąd będziemy nie tylko kojarzyć, lecz będziemy mogli poznać i odczuć opisane sytuacje, a tym samym współczuć ludziom dotkniętym koszmarem utraty kontroli nad swoim miejscem w świecie.

- Od kiedy tylko zakiełkował w nas pomysł na nowy przegląd filmowy, uznaliśmy, że najważniejsze będzie stworzenie "bazy", czyli jednego miejsca, w którym zadzieją się prawie wszystkie festiwalowe wydarzenia - nie tylko te najważniejsze, będące gwoździem programu, ale również integracyjne, okołospotkaniowe. I znaleźliśmy! - mówią Mateusz Kiszka, Tobiasz Jankowiak i Aleksandra Polerowicz*, organizatorzy festiwalu krótkich eksperymentalnych form filmowych BAZA.

Larys Lubowicki to artysta wizualny, absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku i Wydziału Fotografii Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Jest także w trakcie pracy nad doktoratem w dyscyplinie bioetyki w Zakładzie Filozofii i Psychologii Człowieka UMB. W Galerii Fotografii pf w Centrum Kultury Zamek zaprezentuje cykl fotografii Corpus Hominis. Wystawa potrwa od 28 kwietnia do 19 czerwca.

Choć, niestety, przyzwyczajamy się już powoli do wojny na wschodniej granicy, Dagadana, tak silnie inspirującą się muzyką ukraińską w najbliższy czwartek w klubie Tama zaprezentuje się z zespołem Troye Zillia w koncercie Free Ukraine.

Nicolas Cage to aktorski fenomen. Zdobywca Oscara za Zostawić Las Vegas oraz nominacji za Adaptację. Twórca - i być może jedyny entuzjasta - metody odgrywania postaci wzorowanej na szamanizmie. Aktor, który stał się memem. Doczekał się nawet dedykowanego sobie festiwalu, w trakcie którego fani oglądają filmy wyłącznie z jego udziałem. Jego najnowsza produkcja inspirowana jest jego życiem, a Cage gra w niej... samego siebie.

W poprzedni weekend w samym sercu Poznania odbył się niezwykły koncert. The art of ambient, projekt zapoczątkowany przez grupę Klangprojekt Leipzig w 2016 roku, to jazzowo-ambientalne widowisko łączące w sobie elementy wolnych improwizacji, eksperymentalnego dźwięku i energetycznego ugruntowania.

W mowie końcowej podczas obrad Rady Etyki, mecenas Biegler pyta: - Do kogo należy nasze życie? Tematem, wokół którego zbudowana została akcja sceniczna Prawa wyboru w reżyserii  Piotra Kruszczyńskiego, jest próba rozstrzygnięcia problematycznej kwestii lekarskiej pomocy w dokonaniu samobójstwa.