Twórcy odarli spektakl ze wszystkiego, co mogłoby odciągać uwagę od dwójki połączonych ze sobą ciał. Tancerze, pozbawieni rekwizytów i muzyki, ukazani w pełnym świetle, zaprezentowali czysty, fizyczny ruch. Dwa ciała połączyli nie tylko za pomocą wspólnego ruchu, ale także oddechem. Ich ciężkie dyszenie towarzyszyło widzom niemal przez cały spektakl, budując jego rytm, który zastępował muzykę. Wyrażało zarówno zmęczenie, jak i niezwykłe współistnienie tancerzy. Złączeni wspólnym oddechem, który męczył ich w jednakowym stopniu, co publiczność, przechodzili z jednych pozycji do następnych.
"Z perspektywy żaby" - odsłona I [recenzja]
Zobacz również
03.10.2026
Skarbeńku
Czy musicalowa wersja filmu z lat 90. wciąż może być interesująca? W Teatrze Muzycznym w Poznaniu odbyła się premiera "Pani Doubtfire" w...
03.10.2026
Jak nie zniknąć?
Co zrobić, kiedy najpierw pojawiają się pieniądze, a dopiero potem przedstawienie? "Johatsu", najnowszy spektakl Teatru Porywacze Ciał...
02.10.2026
Dom Tramwajarza ponownie otwarty!
Wytworna, ciesząca oko neobarokowym wdziękiem Sala Amarantowa w czwartek 1 października była wypełniona po brzegi. Do tego stopnia, że nie starczyło...
02.10.2026
Kultura na weekend
Jak na październik przystało jesień rozgościła się już u nas na dobre. Jest za to łaskawa i raczy nas piękną pogodą, dlatego w ten weekend...