W 1969 roku oddano do użytku pierwsze bloki na Winogradach, a siedem lat później, w 1976 roku, wbito pierwszą łopatę i rozpoczęto budowę osiedli na Piątkowie. Dwa blokowiska, bez których trudno dzisiaj wyobrazić sobie Poznań, liczą sobie już pół wieku. I mają się całkiem dobrze, mimo złowieszczych prognoz o degradacji betonowej wielkiej płyty.
Królewski gmach, zbiory obejmujące ponad 1,8 mln jednostek, w tym druki i rękopisy o nadzwyczajnej wartości dla kultury narodowej, muzea literackie, osiedlowe filie, wreszcie dziesiątki tysięcy oddanych czytelników. 195 lat temu powstała Biblioteka Raczyńskich.
Tytuł tego odcinka Zapisków z lamusa mógłby równie dobrze brzmieć Niezły cyrk, ale taki już kiedyś powstał, a powielanie jest w złym tonie. I nie zawsze się udaje. Nie zawsze sukcesem kończą się także nietypowe pomysły, jakich ponoć jeszcze nie było, a które polegają na tym, że łączy się w sposób nieprzemyślany dwa zupełnie odmienne światy. Taki sport chociażby i kulturę.
27 kwietnia 1924 roku, w Poznaniu rozpoczęła działalność Wielkopolska Wytwórnia Samolotów "Samolot". W najlepszym okresie zatrudniała 500 pracowników i produkowała nawet 100 samolotów rocznie!
Jubileusz - to brzmi poważnie. Taka okazja wymaga odpowiedniego komentarza. Może nawet i podsumowania. Szczególnie, jeśli mowa o miejscu tak wyjątkowym jak teatr. I to Wielki!
Komu nie zabrakło kiedyś odwagi w rozmowie, na której zależało mu bardziej, aniżeli na innych? Kto kiedyś nie poczuł zawstydzenia w kontakcie z kimś wyjątkowym, komu chciał zadać szereg inteligentnych pytań, a ostatecznie wydusić mógł z siebie tylko te banalne? Dziennikarze, "wywiadowcy", znają to uczucie na pewno...
Dzisiaj opera może kojarzyć się z poważną i nobliwą sztuką dotowaną przez państwo, daleką od skandali show-biznesu. Same jej początki także wiązały się z mecenatem wyższych sfer. Nie zawsze tak jednak było. Przez 250 lat opera była popularną formą rozrywki. Tam, gdzie w grę wchodzi rozrywka, pojawia się także biznes.
Początek XX wieku to okres niespotykanego rozwoju Poznania. Po zniesieniu miasta twierdzy mieszkańcy stali się świadkami prawdziwego skoku cywilizacyjnego.
Warta przybierająca z godziny na godzinę, zatopiona Dolna Wilda, Dębina, Luboń i Łęczyca. Zamknięte mosty, pękające wały i groble. Do jednej z największych katastrof w dziejach Poznania zabrakło zaledwie 20-30 cm. Powódź AD 1924.
