Kultura w Poznaniu

Teatr

OFF CINEMA. Dokumenty inne niż wszystkie

Tegoroczny Festiwal Filmów Dokumentalnych OFF CINEMA obfitował w różne bloki tematyczne. Zapraszał nas do podróży na wschód, w góry, prezentował też to, co najlepsze w kinie dokumentalnym minionego roku. Ja natomiast swoją uwagę skupiłem na pokazach poświęconych klasyce dokumentu, a dokładniej kultowej trylogii Qatsi.

Zniszczone historie

Rok 2014, Serhij Żadan, wybitny ukraiński poeta i prozaik wydaje Mezopotamię, błyskotliwą i pełną metafor powieść o splątanych losach swoich bohaterów. Rok później zostaje za nią uhonorowany Angelusem, Literacką Nagrodą Europy Środkowej. Sześć lat później realizatorzy tejże Mezopotamii w Teatrze Polskim stwierdzają - chcemy odkryć, że wielkość narodu Ukrainy nie jest mierzona tylko heroizmem żołnierzy.

Przestrzeń dla emocji

Choć Rusałka to jedno z flagowych dzieł scenicznych w dorobku Antonína Dvořáka, w poznańskim repertuarze pojawia się w całości po raz pierwszy. Publiczność i sceny naszego miasta znają z niej głównie przepiękną sopranową arię Měsíčku na nebi hlubokém z pierwszego aktu, która często i chętnie włączana jest do programu różnego rodzaju koncertów i gal operowych.

Ewolucja teatralna

- Dopóki widz się nie wierci, wiemy, że się dobrze bawi - mówi Sandra Matuszak*. - Jeśli publiczność nie przyjdzie na spektakl, teatr nie przetrwa, dlatego widzowie w dużej mierze decydują, co tu jest grane, i mają na Mój Teatr realny wpływ - dodaje Cezary Gieracki**. Duet dyrektorów Mojego Teatru opowiada o planach, publiczności oraz o niespodziance, przygotowywanej na koniec października.

Różowy delfin

"Bazując na prywatnych doświadczeniach pracy w teatrze i na scenie tańca, konkursach i audycjach, doświadczeniach związanych z przymusem ciągłego udowadniania talentu i wszechstronności, spróbuję nazwać emocje, jakie mogą towarzyszyć performerom w momencie oceniania ich przez osoby, które mają władzę i decydują o ich przyszłości" - pisze Michał Przybyła, autor spektaklu Czarny to mój szczęśliwy kolor, zorganizowanego przez Scenę Roboczą na Scenie Trzeciej Teatru Nowego w Poznaniu i stworzonego wspólnie z Marcinem Miętusem.

Teatr z sensem

- Na przyszły rok zaplanowałam 11 wydarzeń premierowych. To m.in. spektakle, czytania performatywne. Zrobimy coś z naszymi gośćmi z Ukrainy, którzy mają ciekawe rzeczy do opowiedzenia - zapowiada Renata Stolarska*, nowa dyrektorka Teatru Ósmego Dnia.

Dramat to konkret

- W ramach pierwszej edycji Forum zdecydowałyśmy się na wiodący temat - w tym roku jest to tekst w teatrze, co się wiąże z jubileuszem 30-lecia serii "Nowe Sztuki dla Dzieci i Młodzieży" - mówi Joanna Żygowska*, pomysłodawczyni Forum o współczesnej dramaturgii dla młodej widowni w Polsce.

Musicale, musicale...

Głośne premiery najlepszych scen muzycznych w Polsce - spektakle zespołów z Gdyni, Wrocławia i Warszawy będzie można zobaczyć we wrześniu w Poznaniu. Teatr Muzyczny zaprasza na pierwszy festiwal teatrów muzycznych "Czas na teatr".

Irena, jaką znamy

Gdyby nie pandemia, premiera musicalu opartego na historii Ireny Sendlerowej odbyłaby się prawdopodobnie w Nowym Jorku. Okoliczności sprawiły jednak, że dzieło polsko-amerykańskiej grupy twórców jako pierwsi poznali rodacy bohaterki. Czy widzowie doskonale znający dokonania Sprawiedliwej wśród Narodów Świata będą mogli odkryć ją na nowo?

Teatralni kosmici

- Robiliśmy rzeczy, których inne teatry się nie podejmowały... w takiej formie i takiej treści. I wściekłość - to dobre słowo - zamieniła się w takie: "spokojnie, spokojnie, wszystko będzie dobrze, jakoś się poukłada..." - mówią Katarzyna Pawłowska* i Maciej Adamczyk** ze świętującego 30-lecie działalności Teatru Porywacze Ciał.

Drag queen i stand-up

W lutym Salę Ziemi porwała Sasha Velour, czerwcowe powietrze wibrowało atmosferą Marszu Równości i towarzyszących mu imprez, a teraz ulice zdobią plakaty reklamujące nowy hit Netflixa Królowa. Poznań w tym roku ma wiele możliwości udziału w queerowej kulturze, a kolejna z nich nadarzy się już wkrótce. W Sali Ziemi wystąpi Bianca Del Rio, jedna z najmocniej błyszczących drag queens na świecie.

hAllO! hOllA!

Jest sobie świat. Ziemia i niebo. Pod niebem jest przedszkole. A w przedszkolu - piaskownica, w której bawi się dwójka najlepszych... "przyjaciołków"! A i O są jak alfa i omega, noga i ręka, koniec i początek albo słońce i deszcz. Scena Wspólna zakończyła sezon premierą spektaklu NIEbo i dłoNIE w reżyserii Beniamina Bukowskiego. To koprodukcja Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu i Państwowego Teatru Lalki TĘCZA w Słupsku.

FESTIWAL MALTA. Przyzwyczajenie to druga natura człowieka

Biorąc pod uwagę, że wobec oskarżycielskiego tonu brak reżyserowi nadziei na poprawę relacji Europejczyków z historią, pytanie o to "czy zmiana mentalności zachodniego społeczeństwa jest w ogóle realna?" zdaje się jeszcze bardziej problematyczne, bo chyba niemożliwe do rozwikłania. Spektakle Luka Percevala były wyraźnym punktem tegorocznego Festiwalu Malta. Cykl Cały smutek Belgii został w całości zaprezentowany w poznańskiej Arenie.

FESTIWAL NAJMŁODSZYCH. Spektakl kieszonkowy

W czasach, kiedy wciąż trwają poszukiwania narzędzi opisu tanecznych zjawisk, transgraniczna Compagnie de danse Julia Dondzilo, proponuje odnaleźć wspólny język dla tańca... i grafiki. Do eksperymentu zaprasza widzów od 1 roku do 4 lat.

FESTIWAL NAJMŁODSZYCH. Być albo nie być... słoniem?

Znam ludzi (i to wcale nie są najmłodsi), którzy boją się albo nie lubią małych i żółciutkich kurczaków, psów (to akurat nie dziwi) czy pająków (ta grupa jest zdecydowanie największa). Na liście są jeszcze myszy, węże, żaby... O słoniach jednak nigdy nie słyszałam. Tym bardziej, jeśli są różowe! Bohaterem spektaklu Riverso jest filozoficznie nastrojony słonik Pomelo, dobrze znany dzieciom z serii książek Ramony Bădescu i Benjamina Chauda.

Porno i duszno

Szczerze? Tytuł tej recenzji początkowo był w mojej głowie żartem, który padł w pełnych emocji rozmowach, mających miejsce zaraz po spektaklu. Im dalej w las (albo raczej - gąszcz poznańskich ulic), tym bardziej mnie do siebie przekonywał. A im bardziej przy nim trwałam, tym więcej udawało mi się z niego wyciągnąć na temat obejrzanego przeze mnie Ulissesa w Teatrze Polskim. Spektaklu, który - jak żaden inny do tej pory - tak samo mocno przekroczył wiele moich granic, jak mocno otworzył mnie na nowe spojrzenie.

Zobaczyć człowieka w człowieku

Byłam pełna obaw, wybierając się na ten spektakl. Choć ciekawość ciągnęła mnie do przodu, lęk przed konfrontacją z tym tematem owinął się wokół moich nóg, obciążając je i spowalniając każdy  krok. Tym tematem jest głód. Zjawisko, o którym wiemy prawdopodobnie od zawsze. Stan generowany przez podwzgórze, mieszczące w sobie ośrodek głodu i sytości. Każdy z nas w mniejszym lub większym stopniu odczuwał go więcej niż kilka razy w życiu. Jak wielu z nas znalazło się w sytuacji, w której głód stanowił realne zagrożenie życia?

Duszna Brytania, czyli komedia o opresji

Po opery Benjamina Brittena sięga się w Polsce rzadko, ze stratą dla widzów i artystów. Angielski kompozytor w Albercie Herringu stworzył społeczną satyrę o mieszczańskiej moralności, która bawi i przeraża jednocześnie. W Poznaniu historię tę opowiada reżyserka Karolina Sofulak. Jej Albert to stłamszony chłopak, który znajduje w sobie odwagę do wyemancypowania się.

Komedia w osobliwym miasteczku

Teatr Wielki zaprasza na premierę opery Benjamina Brittena. Albert Herring to dzieło, które po raz pierwszy pojawia się w repertuarze poznańskiej opery. Jak po 75 latach od premiery wybrzmi historia Alberta?

1 Strona 2 3 51