Przed czterdziestoma laty Poznań podejmował "kierowniczą kadrę" reprezentującą 25 komunistycznych pism z całego świata. Wszystko w ramach obchodów święta "Trybuny Ludu".
Przed czterdziestoma laty Poznań podejmował "kierowniczą kadrę" reprezentującą 25 komunistycznych pism z całego świata. Wszystko w ramach obchodów święta "Trybuny Ludu".
"Fotografią zainteresowałem się jako chłopiec i wraz z kolegą zaczęliśmy budować aparaty fotograficzne według Samouczka technicznego B. Kotuli" - napisał w życiorysie fotograficznym. Za swe największe osiągnięcia uznał "nagrody i dyplomy oraz wiadomości przekazane dwóm zespołom fotograficznym". Postawił równoważnik między pracą społeczną a dowodami uznania dla jego osoby.
Jak spędzano wakacje w Poznaniu u schyłku PRL? Atmosfera była gorąca, ale nie ze względu na pogodę.
Coraz bogatsza infrastruktura rowerowa jednych zachwyca, innych przeraża. Drogi rowerowe w Poznaniu to jednak wcale nie nowość, bo istniały już przed wojną, ale pierwsza całkowicie dostosowana dla rowerów trasa powstała w naszym mieście 25 lat temu.
Karol Marcinkowski, ceniony jako lekarz nawet przez władze pruskie, musiał toczyć z nimi grę o jak najszerszy margines swojej wolności. Wiedzy na temat jego relacji z wysokimi urzędnikami pruskimi dostarczają nam listy, które do nich pisał.
Nieco ponad rok po Czerwcu 1956 na ulice Poznania ponownie wyjechało wojsko. Wszystko za sprawą centralnej defilady z okazji "lipcowego święta odrodzenia", którą z trybuny honorowej odbierali Władysław Gomułka, Józef Cyrankiewicz i... przywódca komunistycznego Wietnamu Ho Chi Minh.
Kolejka wąskotorowa Maltanka od 45 lat jest atrakcją dla poznaniaków i turystów, nie tylko tych najmłodszych. W ubiegłym roku na trasie o długości 3850 metrów przewiozła 142 tysiące pasażerów.
"O tym ciągle marzę - że przyjadą po mnie i pojadę na wystawę do galerii". To ostatnie słowa poznańskiej fotografki Fortunaty Obrąpalskiej w filmowym wywiadzie z 1999 roku, nakręconym tuż przed jej retrospektywą w Galerii Miejskiej Arsenał. Tusia miała wówczas 90 lat, lecz duszę nieodmiennie małej dziewczynki, która z prostotą cieszy się każdym przejawem życia i zaraża tym otoczenie.
Zdzisław Dworzecki odszedł niespodziewanie i za wcześnie. Miał w głowie tyle pomysłów do zrealizowania... Emanował muzyką i poezją. Uśmiech chłopca nie schodził z Jego twarzy.