Warsztatowicze przez cztery dni z wielkim entuzjazmem pracowali pod kierunkiem Daniela Stryjeckiego nad układem tanecznym przygotowanym na flash mob. Wiele osób ćwiczyło też w przerwach miedzy zajęciami, korzystając z instrukcji wyświetlanej na monitorach w obiektach warsztatowych. I udało się! Roztańczyliśmy Stary Rynek, budząc żywe reakcje przechodniów. Radość, pozytywne wibracje i ogromne zaangażowanie uczestników eksplodowały muzyczno-ruchowym fajerwerkiem.
Flash mob to niespodziewana dla obserwatorów akcja odbywająca się w przestrzeni publicznej, niekoniecznie polegająca na działaniach artystycznych. W przypadku akcji tanecznej poprzedzona jest próbami własnymi lub pod czyimś kierunkiem, główny cel jednak to spontaniczne spotkanie i wyraz radości w atmosferze zabawy. I taka zabawa wypełniła staromiejski bruk, znikając tak nagle, jak się pojawiła, ale zostawiając w powietrzu swoje roześmiane ślady.
Niecałe pół godziny później mogliśmy obejrzeć w Hali nr 2 Targów Poznańskich widowisko "Sny" Kieleckiego Teatru Tańca w choreografii Jacka Tyskiego. Tancerze KTT prezentują niezwykle wysoki poziom techniczny i choćby dla przyjemności podziwiania jakości wykonania warto śledzić ich prezentacje. Spektakl pulsował energią synchronicznie przekazywaną od tancerza do tancerza i przepływającą miedzy zespołem a widownią.
Co na zajęciach? Pożegnania, podziękowania, obietnice powrotu... W sobotę odbędzie się ostatnie na tegorocznym Dancing Poznań wystąpienie: część grup warsztatowych zaprezentuje w Hali nr 2 efekty swojej tygodniowej pracy. Dla niektórych uczestników będzie to sceniczny debiut. Kto kiedykolwiek prezentował publiczności swoje umiejętności taneczne i wyrazowe, ten wie, że wymaga to - zwłaszcza na początku - ogromnej odwagi. Tym bardziej, że pokaz odbywa się przed widownią znającą taneczne zagadnienia i wymagającą najwyższej jakości. Warto jednak pamiętać, że pokaz warsztatowy niekoniecznie ma na celu ukazanie wybitnego minispektaklu, a raczej prezentację swoich możliwości i drogi, jaką się przebyło. Na brawa zasługują wszyscy warsztatowicze bez wyjątku: za wysiłek, za odwagę, za wylany pot, za serce wkładane w to, by dać z siebie sto procent i za pracę mającą na celu, by za każdym razem te sto procent było większe, lepsze i bardziej dopracowane. Następnie o godz. 21.00 w Blue Note startuje impreza pożegnalna i balujemy do rana!
A potem? Pakowanie. Nie tylko dresów, chust, spódnic, butów, baletek, getrów i odzieży cywilnej, nie tylko naszego warsztatowego wyposażenia. Pakowanie wspomnień z intensywnego tygodnia, podczas którego żyło się tylko tańcem we wszystkich jego aspektach; pakowanie nowych znajomości i przyjaźni, pakowanie zapasu energii. Niektórzy z nas tańczą przez cały rok, inni - tylko tutaj, w sierpniowym Poznaniu, ale dla wszystkich doświadczenie wielkiej, tanecznej, międzynarodowej wspólnoty jest czymś, co dodaje skrzydeł jeszcze bardzo długo po jej rozpierzchnięciu się po świecie.
Niech taneczna moc będzie z Wami!
Hanna Raszewska
