Gry i zabawy towarzyszą nam już od najmłodszych lat. Pełnią nie tylko funkcję rozrywkową - są ważnym impulsem kształtowania się praktyk społecznych i kulturowych. Dzięki nim rozwijamy wyobraźnię, uczymy się działania w grupie, przestrzegania umownych reguł, poznajemy, czym jest współzawodnictwo, a wraz z nim słodki smak zwycięstwa lub gorycz porażki. Nikt nie lubi przegrywać. Wygrana przynosi nie tylko osobistą satysfakcję, ale często również władzę nad pokonanym przeciwnikiem. Co się dzieje, gdy gra przestaje być celem samym w sobie, a pragnienie zwycięstwa zamienia się w obsesję?
Na wystawie Victory Obsessed, którą możemy oglądać w Centrum Kultury Zamek, granice między sferą gry a "zwyczajnym życiem" ulegają zatarciu. "Gra nadaje w pewnym sensie wydarzeniom, którym towarzyszy, charakteru lekkości, mistyfikacji i relatywności" - pisze Agata Rogoś w tekście kuratorskim. Czy jednak zdarzenia stają się przez to mniej prawdziwe, a ich konsekwencje mniej poważne? Zaproszeni artyści przyglądają się, w jaki sposób mechanizm gry przenika do dyskursu realnej władzy i polityki.
