Są tacy wykonawcy, których ambicją nie jest rewolucjonizowanie muzycznego świata. Którzy chcą dać swojej publiczności tylko (czy może aż) mądrą, ciepłą opowieść, ubraną w niebanalne dźwięki. W efekcie powyższego, trudno chyba znaleźć kogokolwiek, kto po koncercie takiego wykonawcy wychodziłby niezadowolony. Taka właśnie jest Stacey Kent i jej muzyka - takie są jej występy. W piątkowy wieczór po raz kolejny po kilku latach mieliśmy przyjemność (tak, przyjemność to odpowiednie słowo) posłuchać jej w Poznaniu - pisze Tomasz Janas.
Stacey Kent wystąpiła w Sali Ziemi [recenzja]
Zobacz również
22.07.2026
Krótki lont, długi lot
"I Don't Dance" trwa minutę i dwadzieścia pięć sekund, "Or Never" minutę i jedenaście, a "No Hard Feelings" dokładnie...
22.07.2026
Kiedy koziołki wróciły do domu
W samo południe 22 lipca 1954 roku niebo nad poznańskim ratuszem przysłoniły setki gołębi, a chwilę później tłumom zgromadzonym na Starym Rynku po raz...
22.07.2026
Wędrowne artystki
Już w ten piątek w Pyramida Gallery otworzy się wystawa "Skomorocha" - rozwijany przez trzy lata projekt, opowieść o kobietach mieszkających...
21.07.2026
Teatr jak wschód słońca
Nieuzasadniona krytyka, presja społeczna, niechciane rady i wartościowanie wyborów. Z drugiej strony - przecież karminy, przewijamy, myjemy i...