Zimowa sesja egzaminacyjna z całą pewnością nie była najważniejszym wydarzeniem, którym w lutym 1981 r. żyli poznańscy studenci. Uwagę większości z nich angażował konflikt toczony z władzami, które wciąż odmawiały rejestracji Niezależnego Zrzeszenia Studentów.

Słynna aria rybaka Domana Czy ty mnie kochasz o dziewczyno z drugiego aktu opery Legenda Bałtyku Feliksa Nowowiejskiego sławą przerosła jej twórcę i całe jego dzieło. Stało się tak za sprawą Jana Kiepury, który wykonywał ją w różnych zakątach świata, i wielu innych słynnych tenorów, którzy umieścili ją w swoim repertuarze.

"Dziś nie ma Go już między nami. Nie stanie do dyrygenckiego pulpitu, nie poprowadzi polskich śpiewaków na bezkrwawe zwycięstwo, nie zaimprowizuje po mistrzowsku na organach. Gdy w ów dzień 18 stycznia 1946 r. rozeszła się z Poznania smutna wieść o śmierci autora Roty - zadrgało polskie czujące serce".

"Szaty swoje własne chodzone jej płci niewieściej przynależące, pas srebrny, trzy krowy, także kapusty, co jej jest - kazała przedać..." - czytamy w testamencie Heleny Grądkowej z XVI w.

Specjalny wieczorny koncert Chóru Chłopięcego i Męskiego pod dyrekcją Stefana Stuligrosza w ratuszu, wręczenie Honorowych Odznak Województwa Poznańskiego i Miasta Poznania w gmachu KW PZPR, wycieczka do Kórnika i... pokazowa wizyta w Zbiorczej Szkole Gminnej w Miłosławiu, wreszcie wielka gala na uniwersytecie.

Był powieściopisarzem, poetą, dramaturgiem, tłumaczem, eseistą, poliglotą, komentatorem Biblii. Właśnie w Poznaniu Roman Brandstaetter przeżył najlepsze lata. Tu, na Winogradach, napisał tetralogię Jezus z Nazarethu, osobiste credo. 3 stycznia przypada 110. rocznica urodzin autora.

Pozbawiony wieży ratusz, morze okalających go zrujnowanych kamienic o wypalonych wnętrzach i tysiące wzruszonych poznaniaków zgromadzonych w południe 27 grudnia 1945 r. na uprzątniętej z gruzów płycie Starego Rynku.

W monumentalnym gmachu poznańskiej opery książek w potocznym tego słowa znaczeniu jest niewiele. Są za to leksykony, wydawnictwa muzyczne i jubileuszowe naszej sceny operowej. 

"Główny inspirator strajku w HCP", "demagog i rozrabiacz" obdarzony "niebezpiecznymi skłonnościami" do "przewodzenia, organizowania grup". Ta bardzo czytelna metryczka wystawiona Stanisławowi Matyi przez SB, najlepiej oddaje sumę obaw, jakie jego nazwisko, zwłaszcza na przełomie lat 50. i 60., budziło wśród ludzi władzy. Właśnie mija trzydzieści lat od jego śmierci.

Gdyby nie nadawca listów, zapewne nikt by o nich już nie pamiętał. 3 grudnia 1806 r. Napoleon wysłał z Poznania do swojej żony Józefiny dwa (!) listy - nijakie, ale za to cesarskie. Zbiór listów uwielbianego bohatera do żony ukazał się po polsku już w 1833 r.