Chęć przekraczania granic leży w naszej naturze. Od kiedy w XX wieku człowiek po raz pierwszy wzbił się w powietrze na skrzydłach aeroplanu, zapragnął wznieść się jeszcze wyżej, poza ziemską atmosferę. Eksploracja kosmosu to - obok wyścigu zbrojeń - jeden z głównych wątków zimnej wojny. Stany Zjednoczone i Związek Radziecki rywalizowały o status hegemona przestrzeni pozaziemskiej. Rozpoczęli Rosjanie, w 1957 roku wysyłając w kosmos pierwszego sztucznego satelitę Sputnika 1. Kolejnymi krokami było oddelegowanie na orbitę okołoziemską psa Łajki i pierwszy kosmiczny lot załogowy dokonany przez Jurija Gagarina. Jednak to Amerykanie jako pierwsi ludzie postawili nogę na Księżycu. Dokonali tego 20 lipca 1969 roku uczestnicy lotu Apollo 11 - Neil Armstrong i Buzz Aldrin (pilot Michael Collins pozostał w maszynie).

Oglądając wystawę w Fotoplastykonie Poznańskim, możemy chociaż na chwilę poczuć się jak uczestnicy wyprawy na Księżyc. Dzięki stereofotografii spojrzymy oczami Neila Armstronga na pulpit sterowania w module dowodzenia statku Columbia. Wejdziemy do radzieckiej kapsuły Woschod 1 umożliwiającej przeprowadzenie pierwszego w dziejach kilkuosobowego lotu kosmicznego...

Lecz jak to się stało, że możemy oglądać trójwymiarowe fotografie z podróży kosmicznych? Czy wylatujący na misję astronauci wyposażeni byli w aparaty stereofotograficzne umożliwiające rejestrację obrazu 3D?

Okazuje się, że tak (przynajmniej częściowo). Uczestnicy lotów Apollo 11, 12 i 14 używali specjalnych kamer ALSCC (Apollo Lunar Surface Close-up Camera) rejestrujących trójwymiarowy obraz. Sprzęt tego rodzaju został wykorzystany jedynie w celach naukowych - by uwiecznić interesujące selenologów detale powierzchni Księżyca. Tego rodzaju stereoaparaty nie były jednak stosowane do fotografowania uczestników pozaziemskich podróży, ich sprzętu i kosmicznego krajobrazu. Zamiast tego kosmonauci przechodzili specjalne szkolenie, podczas którego uczyli się wykonywać tzw. sekwencyjne stereofotografie. Technika ta polegała na robieniu dwóch niemalże identycznych zdjęć - z miejsc oddalonych od siebie o odległość zbliżoną do uśrednionego rozstawu ludzkich oczu. Przez ich nałożenie odbiorca odnosi wrażenie oglądania jednego, przestrzennego obrazu.

Pisząc o Misji na Księżyc w Fotoplastykonie Poznańskim, nie można pominąć źródła, z którego pozyskaliśmy zdjęcia, czyli albumu Mission Moon 3-D Davida J. Eichera i Briana Maya wydanego przez London Stereoscopic Company. Pierwszy z autorów jest pisarzem zajmującym się publikacjami popularnonaukowymi, redaktorem naczelnym pisma "Astronomy". Briana Maya nikomu przedstawiać nie trzeba. Brytyjczyk jest gitarzystą, jednym z założycieli grupy rockowej Queen, akompaniującym śpiewającemu Freddiemu Mercury'emu w takich utworach, jak Bohemian Rapsody, We Will Rock You czy The Show Must Go On. Nie wszyscy wiedzą jednak, że May jest miłośnikiem stereofotografii i doktorem astrofizyki. Trójwymiarowe fotografie dokumentujące eksploracje kosmosu są więc tym, co łączy rozległe zainteresowania legendarnego muzyka.

Podziwiając wystawę, pomyślmy o całym ciągu zdarzeń, który doprowadził do tak znaczącego poszerzenia ludzkiej percepcji. O naukowcach, dzięki którym możliwe stało się przekroczenie granicy naszego globu, i o odważnych kosmonautach ryzykujących pozostaniem w głuchej pustce kosmosu. Dzięki trójwymiarowym zdjęciom w Fotoplastykonie Poznańskim chociaż na chwilę możemy pójść w ich ślady i zobaczyć świat z perspektywy dostępnej tak niewielu.

- Marcel Skierski

_

Wystawa z okazji Dnia Dziecka - dla dzieci i ich opiekunów wstęp wolny!

_

Godziny otwarcia: 

• sobota 10:00-17:00
• poniedziałek 10:00-18:00

Ostatnie wejście do Fotoplastykonu na 30 minut przed zamknięciem CIK.

Baner

Pobierz baner (PNG, 988,38 kB)